ΑΛΛΟ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» κι ΑΛΛΟ «ΕΚΚΛΗΣΙΑ» (Δεκτοὶ οἱ αἱρετικοὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἤθελαν νὰ ἐπανέλθουν στὴν ΕΚΚΛΗΣΙΑ.))

ΚΙ ΕΓΩ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ

τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΛΑΜΙΑΣ»

.           «Βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε, μὴ ὡς ἄσοφοι, ἀλλ᾽ ὡς σοφοί, ἐξαγοραζόμενοι τὸν καιρόν, ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσι. Διὰ τοῦτο μὴ γίνεσθε ἄφρονες, ἀλλὰ συνιέντες τί τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου. Καὶ μὴ μεθύσκεσθε οἴνῳ, ἐν ᾧ ἐστιν ἀσωτία, ἀλλὰ πληροῦσθε ἐν Πνεύματι, λαλοῦντες ἐαυτοῖς ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις καὶ ὠδαῖς πνευματικαῖς, ἄδοντες καὶ ψάλλοντες ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν τῷ Κυρίῳ» (Ἐφεσ. ε´15)
.           Δὲν ὑφίσταται στὴν ὑφήλιο ἕνας διάχυτος χριστιανικὸς κόσμος, ἀλλὰ ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ ὑπάρχει ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία κατέχει τὸ πλήρωμα τῆς ἀληθείας καὶ εἶναι «στύλος καὶ ἑδραίωμα τῆς Ἀληθείας», κι ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ὑπάρχουν οἱ πλανεμένοι, αἱρετικοὶ καὶ ἀποσκιρτήσαντες χριστιανοί, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἐκτενῶς προσευχόμαστε πρὸς ἐπιστροφὴ καὶ ἑνότητα (=ὑπὲρ τῆς τῶν πάντων – καὶ ὄχι πασῶν τῶν «ἐκκλησιῶν» – ἑνώσεως) στὴν ἁγία καὶ ἀμώμητη πίστη τῶν Ὀρθοδόξων.
.           Οἱ Ἅγιοι Πατέρες, οἱ κατὰ πάντα ὑποχωρητικοὶ καὶ συγκαταβατικοί, οἱ ταπεινοὶ πρὸς πάντα ἄνθρωπον, ποτὲ δὲν ἐξίσωναν τὴν αἵρεση μὲ τὴν ἀλήθειακαὶ ὅταν «ἡ πίστις ἦτο τὸ κινδυνευόμενον» δὲν ἔδειχναν καμμιὰ ὑποχώρηση καὶ ἁβροφροσύνη, λέγοντας, ὅτι «εἰς τὰ τῆς πίστεως οὐ χωρεῖ συγκατάβασις» (π.χ. ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Εὐαγγελιστής, ὁ Μ. Βασίλειος, ὁ Ἅγιος Μάρκος ὁ Εὐγενικός, ὁ Ἀββὰς Ἀγάθων…) Μὴ συγχέομε λοιπὸν τὴν καθημερινὴ ἄσκηση τῆς ἀγάπης μὲ τὴν ἀκριβῆ διατύπωση τῆς ἀλήθειας καὶ τὰ «ὅρια ἃ ἔθεντο οἱ πατέρες ἡμῶν», ἡ ὁποία ἀλήθεια ἀκριβῶς συνιστᾶ τὴν ὄντως ἀγάπη πρὸς τοὺς αἱρετικούς.
.           Ἡ ὑπόθεση τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς καὶ τῆς παγκόσμιας εἰρήνης, τοῦ μεταναστευτικοῦ προβλήματος καὶ τῆς τρομοκρατίας ἀσφαλῶς εἶναι ὀξύτατα προβλήματα ποὺ ἀπασχολοῦν ὅλο τὸν κόσμο καὶ ἰδιαίτερα ματώνουν τὶς καρδιὲς τῶν χριστιανῶν. Αὐτὸ ὅμως τὸ γεγονὸς δὲν συνιστᾶ καμμιὰ προϋπόθεση γιὰ ἔναρξη καὶ συνέχιση θεολογικῶν διαλόγων μὲ αἱρετικούς, ὡσὰν νὰ ἀναζητοῦμε λύσεις πάνω στὴν χαμένη ἀλήθεια καὶ ἑνότητα τῆς πίστεως. «Ἕτερον ἑκάτερον». Οὔτε ἕνας ἅγιος Πατέρας στὸ παρελθὸν κάθισε ποτὲ στὸ ἴδιο Τραπέζι μὲ αἱρετικοὺς γιὰ τὴν πείνα καὶ τὴ φτώχεια. Ἐξ ἄλλου μέχρι σήμερα δὲν ἔφεραν αὐτοὶ οἱ διάλογοι κανένα ἀποτέλεσμα στὰ παραπάνω θέματα οὔτε στὴ θεολογικὴ σύγκλιση τῶν δύο πλευρῶν. Ἡ Ἐκκλησία δίνει ἐπαρκῆ τὴ μαρτυρία τῆς ἐμπειρίας της στὰ κοινωνικὰ θέματα χωρὶς ἄλλα στηρίγματα καὶ δεκανίκια καὶ δὲν ἀλλάζει τὴν ὁρολογία τῆς ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων, ποὺ μᾶς λέγουν ξεκάθαρα «αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ…» καὶ ὅτι οἱ Λατίνοι καὶ σχισματικοὶ καὶ αἱρετικοὶ εἶναι. Πόσο μᾶλλον ὅλοι οἱ ἄλλοι.
.           Ἐπειδὴ διὰ τὸ θέμα τοῦ βαπτίσματος λέγονται κατὰ καιροὺς πολλά, ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ ποῦμε εἶναι ὅτι οἱ πρὸ τοῦ Σχίσματος Ὀρθόδοξοι Πατέρες μας ὡς ὀρθόδοξοι ἀντιμετώπιζαν ποιμαντικὰ καὶ τοπικὰ μὲ διαφορετικὴ πιθανὸν προσέγγιση – μὲ ἀκρίβεια ἢ μὲ οἰκονομία – τὸ θέμα τῆς εἰσόδου ἐκ νέου στὴνἘκκλησία τῶν αἱρετικῶν ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, οἱ ὁποῖοι προφανῶς διέσωζαν τὸν τύπο τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος. Ἐδῶ στὴν περίπτωση τῶν μὲ ἐπίγνωση στὴν ἁγία Ὀρθοδοξία ἐπιστρεφόντων αἱρετικῶν της Δύσεως δὲν ἔχουμε κάν βάπτισμα. Ἡ συνείδηση τῶν ἐπιστρεφόντων δυτικῶν ζητοῦν τὴν κατ᾽ ἀκρίβειαν ἐπανεισδοχή τους μὲ ὀρθόδοξο βάπτισμα στὴν Ἐκκλησία μας (π. Πλακίδας Ντεσέϊγ).
.           Ἀσφαλῶς ὁ Χριστὸς ἔκανε θαύματα σὲ εἰδωλολάτρες καὶ Σαμαρεῖτες τῆς ἐποχῆς του, ὅπως κάνει θαύματα καὶ σήμερα σὲ μουσουλμάνους καὶ παπικοὺς καὶ ἑτεροδόξους… Κοινὸς Πατέρας ὅλων εἶναι. Αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι αὐτοὶ ὅλοι ἀνῆκαν τότε στὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ (ὅπως ἀκριβῶς εἶπε καὶ διόρθωσε τὴ Σαμαρείτιδα) καὶ ὅτι οἱ σημερινοὶ αἱρετικοὶ εἶναι μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Μὲ τὴν Πεντηκοστὴ καὶ τὴν Ἐκκλησία «εἰς ἑνότητα πάντας ἐκάλεσε» καὶ τότε ἔδωκε τὴν τελειωτικὴ χάρη διὰ τοῦ λόγου, τῆς Πίστεως καὶ τῶν Μυστηρίων: «ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται». Τότε «γενήσεται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν». Ἐξ ἄλλου, ὅπως λέγει ὁ ἀείμνηστος π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος: «τὰ προσωπικὰ σὲ ἐθνικοὺς καὶ ἀλλοδόξους θαύματα σκοπὸ ἔχουν νὰ τοὺς φέρουν στὸ χῶρο τοῦ ἀντικειμενικὰ καὶ γενικὰ ἰσχύοντος θαύματος, ποὺ εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία».
.           Ἄλλο διάσπαση καὶ διάτμηση τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου κι ἄλλο διάσπαση καὶ σχίσμα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, ὅπως ὑπονοεῖ καὶ ὁ Παῦλος, ὅταν ὁμιλεῖ γιὰ σχίσματα καὶ διαιρέσεις τῶν Χριστιανῶν τῆς Κορίνθου. Ἀσφαλῶς οἱ ἅγιοι Πατέρες τότε δὲν θεωροῦσαν τοὺς ἀρειανοὺς Ἐκκλησία… Ἐμεῖς δυστυχῶς θεωροῦμε ὅλες τὶς μεγάλες αἱρέσεις Ἐκκλησίες καὶ ἀποκαλοῦμε τοὺς αἱρεσιάρχες σὲ συλλείτουργα μάλιστα ἁγιώτατους ἀδελφούς. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει συνῆλθαν οἱ ἅγιες Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι καὶ ἔθεντο τὰ ὅρια τῆς ἀμωμήτου πίστεως, κατεδίκασαν, ἀφόρισαν, ἀναθεμάτισαν τοὺς αἱρετικούς, ὅπως καὶ οἱ παπικοὶ συνοδικὰ καὶ πατερικὰ καταδικάσθηκαν καὶ ἔκτοτε δὲν γεννᾶται θέμα. Μὰ ἐπιτέλους: δὲν τὰ ἤξεραν αὐτὰ οἱ ἅγιοι πατέρες μας, ὁ ἅγιος Μάρκος ὁ Εὐγενικός, ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὁ ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως, ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος, ὁ ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, οἱ Πατριάρχαι τῆς Ἀνατολῆς τὸ 1848, ὅταν μιλοῦσαν κατὰ τοῦ παπισμοῦ;
.           Ἐρωτᾶται κατὰ κόρον πῶς δέχθηκαν Πατέρες κάποιων Ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων αἱρετικοὺς στὴν Ἁγία Ποίμνη τοῦ Χριστοῦ χωρὶς ἀναβαπτισμὸ καὶ ἀναχειροτόνιση καὶ μεῖς δὲν μποροῦμε σήμερα… Πρῶτον μὲν τὸ ἀποφάσισαν συνοδικά, καὶ ὄχι ἕνας ἀτομικὰ καὶ μία ἐκκλησία τοπικά. Τὰ ἀποφάσισαν συγκεκριμένα καὶ ἀσφαλῶς ὑπὸ προϋποθέσεις καὶ κατ᾽ οἰκονομίαν χάριν ἑνὸς μεγαλυτέρου καλοῦ, τῆς ἀρχῆς τῆς σωτηρίας. Τὸ σπουδαιότερο ὅμως εἶναι ὅτι

οἱ αἱρετικοὶ ἐκεῖνοι ἤθελαν νὰ ἐπανέλθουν στὴν Ἐκκλησία.
Εἶχαν μετανιώσει καὶ εἶχαν ἀποκηρύξει τὴν πλάνη τους.

Οἱ παπικοὶ καὶ οἱ ἄλλοι δὲν θέλουν. Θέλουν νὰ μένουν στὴν αἵρεση. Τόσο ἁπλὸ εἶναι! Ἐμεῖς σπεύδουμε ἐκ τῶν προτέρων καὶ κάνουμε ἐκπτώσεις στὴν κανονικότητα, χωρὶς νὰ μᾶς τὸ ζητήσουν. Ὅσοι ἐπιστρέφουν ὅμως πραγματικὰστὴν Ὀρθοδοξία δὲν θέτουν θέμα βαπτίσματος καὶ δὲν ζητοῦν διευκολύνσεις.Ἐμεῖς βιαζόμαστε καὶ κάνουμε τὸν πρόθυμο καὶ τὸν ἀνοιχτοχέρη..           «Ἀρχὴ φιλοσοφίας ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις». Πράγματι οἱ Ἅγιοι Πατέρες μαζὶ μὲ τὴν ἀκρίβεια δεχόντουσαν καὶ τὴν οἰκονομία στὸ χειρισμὸ τῶν αἱρετικῶν. Οὐδέποτε ὅμως ἔδιναν μυστήρια καὶ θεωροῦσαν ἰσότιμα μέλη τῆς Ἐκκλησίας ἀνθρώπους ποὺ βρισκόντουσαν ἀκόμη μέχρι τὸ λαιμὸ στὴν αἵρεση. Μέχρι νὰ ἐπιστρέψουν στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μὲ τὸν τρόπο ποὺ ἀποφασιζόταν συνοδικὰ καὶ συνολικά, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν εἶχαν δικαίωμα στὰ Μυστήρια. Ὕστερα δὲν εἶναι τὸ ἴδιο τὰ θαύματα καὶ οἱ βαπτίσεις τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ ἀποστελλομένων ἀπὸ τὸν Χριστὸ πρὶν ἀπὸ τὴν Πεντηκοστὴ καὶ μετὰ τὴν Πεντηκοστή.
.            Πολὺς λόγος γιὰ τὸν Παπισμό. Καλά, ἔχει ὀρθὴ Τριαδολογία, ὀρθὴ Μαριολογία, ὀρθὴ Ἐκκλησιολογία, ὁ Παπισμός; Δὲν ἀσκεῖ προσηλυτισμὸ μὲ ἐγκλήματα μάλιστα ὁ Παπισμός; Ὁ παπισμὸς ἔχει περισσότερες αἱρέσεις καὶ ἀπὸ τὸν Χιλιασμὸ ποὺ εἶναι ὀργάνωση. Τί λέγει ὁ ἅγιος Ἰουστίνος ὁ Πόποβιτς γιὰ τὸν Πάπα καὶ τὸν ἀνθρωποκεντρισμὸ τοῦ παπισμοῦ; Τὰ γεγονότα τὰ καθ᾽ ἑκάστην γενεὰν εἰς βάρος τοῦ Παπισμοῦ γενόμενα ὑπὸ τοῦ Θεοῦ θαυμαστῶς προκληθέντα (θαῦμα ἁγ. Σπυρίδωνος στὴν Κέρκυρα) σὲ συλλείτουργα καὶ συμπροσευχὲς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοηθοῦν καὶ νὰ ἀφήνουν περιθώρια ἀθωώσεως τῆς παπικῆς αἱρέσεως;
.           Ἂν ἀρχίσουμε, τέλος, νὰ θέτουμε σὲ μερικὴ ἢ γενικὴ ἀμφισβήτηση τὴν ἰσχὺ τῶν ἱερῶν κανόνων, ἐπικαιροποίησης καὶ ἐκσυγχρονισμοῦ τους, ἂν τὴν ἱερὴ καύχηση περὶ τῆς ἀδόλου ἀποστολικότητας καὶ μοναδικότητας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τὴν χαρακτηρίζουμε αὐθαίρετη ἀποκλειστικότητα τῆς Ἐκκλησίας μας, ἂν βλέπουμε Ἐκκλησίες καὶ Χάριτες στὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Αἱρέσεων, στὸ ὁποῖο σημειωτέον ἡ Παπικὴ Αἵρεση ποτὲ δὲν ἔγινε μέλος, καὶ γιὰ τὸ ὁποῖο ἅγιοι παλαιοὶ καὶ πρόσφατοι μὲ ἀποκάλυψη Θεοῦ ἀπερίφραστα καταδίκασαν, ἂν ἐπιλεκτικὰ διαχωρίζουμε τὰ Μυστήρια, ἀναγνωρίζοντας τὸ κρεῖττον (=τὸ βάπτισμα) καὶ ἀκυροῦντες δῆθεν τὰ ἐλάσσονα, ἂν χωρὶς νὰ μᾶς τὸ ζητήσουν σπεύδουμε ἐμεῖς ἀπὸ μόνοι μας καὶ ἐγκρίνουμε βαπτίσματα αἱρετικῶν καὶ νὰ ὑποστηρίζουμε μεικτοὺς γάμους, ἂν ἐθελοτυφλοῦμε μπροστὰ στὴν ἀμετανοησία καὶ τὴν ἐγκληματικότητα τοῦ παπισμοῦ καὶ στὶς διαστροφὲς τοῦ προτεσταντικοῦ χώρου, τότε ἔχουμε ἀποτολμήσει ἀπόπειρα ἐκκλησιαστικοῦ ἐγκλήματος καὶ ἐμπιστευόμαστε τὴν κρίση μας, κυμαινόμαστε ἀντιφατικὰ καὶ αὐτοκτονικὰ μεταξὺ ὀρθοδόξου ὁμολογίας καὶ ἀντιθέου ἀνθρωπαρεσκείας.

//christianvivliografia

"Δεν υπάρχουν πάρα φύσιν γλώσσες, αλλά πάρα φύσιν άνθρωποι"

Διδάσκοντας αρχαία ελληνικά στο δημοτικό σχολείο

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός 
Δάσκαλος - Κιλκίς 

Εις απάντηση του υπουργού για τα "πάρα φύσιν " υπενθυμίζω τα όσα έγραψα προ εξαμήνου για τα αρχαία. Παραλάσσοντας κάπως τα όσα είπε κάποτε ο ποιητής και εθνικός ήρωας Λορέντζος Μαβίλης θα λέγαμε ότι δεν υπάρχουν πάρα φύσιν γλώσσες, αλλά πάρα φύσιν άνθρωποι.

«Η θητεία μου στην ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στη γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία, μεταξύ λέξεων και εννοιολογικού περιεχομένου» Βέρνερ Χάισεμπεργκ, Γερμανός φιλόσοφος, για την αρχαία ελληνική γλώσσα.

Δεν το κρύβω και δεν το γράφω προς καύχηση-εν οίδα ότι ουδέν ειμί- ότι εδώ και πολλά χρόνια, διδάσκω αρχαία ελληνικά. Όταν παίρνω Ε’ και Στ’ δημοτικού, αφιερώνω μία ώρα του εβδομαδιαίου προγράμματος στην διδασκαλία της, κατά τον Κικέρωνα, «γλώσσας των θεών».

Η ώρα, την οποία «κλέβω» από το πρόγραμμα είναι της «Ευέλικτης Ζώνης». Ας μην ρωτήσει κάποιος τι είναι αυτή η «Ευέλικτη Ζώνη», γιατί και ο ίδιος ακόμη δεν κατάλαβα. Αυτό που ξέρω είναι ότι στο πρόγραμμα που δίνω στους μαθητές μου, σβήνω την «Ευέλικτη Ζώνη» και γράφω αρχαία ελληνικά. Τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά, οι μικροί μαθητές με κατάνυξη, θα έλεγα, και με καμάρι «τριγυρίζουν όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι» (Βρεττάκος), την πάντερπνη γλώσσα μας και χαίρονται τους χυμούς και τα αρώματά της.

Τους εξηγείς ότι εργάστηκαν «μακριές σειρές προγόνων, που δούλεψαν την φωνή, την τεμάχισαν σε κρίκους, την κάμαν νοήματα, την σφυρηλάτησαν όπως το χρυσάφι οι μεταλλουργοί κι έγινε Όμηροι, Αισχύλοι, Ευαγγέλια κι άλλα κοσμήματα», κατά τον θαυμάσιο Νικ. Βρεττάκο, και ότι αυτοί έχουν το μοναδικό παγκοσμίως προνόμιο να μπορούν να την διαβάζουν στο πρωτότυπο και να την – κατά το δυνατόν – κατανοούν. Και καμαρώνουν και αισθάνονται «εθνικά υπερήφανοι», για να χρησιμοποιήσω μία φράση που απεχθάνεται ο νεοταξικός συφερτός.

Με ρώτησαν κάποιοι φίλοι και συνάδελφοι πώς την διδάσκω; (Ας μου συγχωρεθεί το πρώτο πρόσωπο).

Παραθέτω ένα σχεδιάγραμμα διδασκαλίας, με την επισήμανση πως δεν είμαι φιλόλογος, οι σπουδές μου περιορίζονται στην Θεολογία και την Παιδαγωγική. Μελετώ όμως τα αρχαία «διά βίου» και παλεύω να μεταγγίσω αυτήν μου την αγάπη και τον σεβασμό στους μαθητές μου. Νομίζω ότι είναι μία πράξη αντίστασης, εν μέσω της περιρρέουσας αποκολοκύνθωσις και ημιμάθειας.

Κατ’ αρχάς τα κείμενα που χρησιμοποιώ είναι κυρίως μύθοι του Αισώπου και Ευαγγελικές Περικοπές.
Τι κάνω λοιπόν; (Έχω έτοιμα περίπου 30 μαθήματα).
Φωτοτυπώ και μοιράζω το κείμενο. Για παράδειγμα: «Κοχλίαι: Γεωργού παις κοχλίας ώπτει. Ακούσας δε αυτών τριζόντων έφη: ω, κάκιστα ζώα, των οικιών υμών εμπιπραμένων αυτοί άδετε; Ο λόγος δηλοί ότι παν το παρά καιρόν δρώμενον επονείδιστον».
Αφού γίνει, μία καλά, ορθή και αργή ανάγνωση από τον δάσκαλο, ζητώ από κάποιους μαθητές να προσπαθήσουν να το διαβάσουν μεγαλοφώνως. (Τους προτρέπω να πράξουν το ίδιο στο σπίτι τους ως άσκηση ορθοφωνίας, ευκρινούς προφοράς και άρθρωσης).

Στην συνέχεια τους ζητώ να υπογραμμίσουν ποιες λέξεις αναγνωρίζουν. Σε κάθε κείμενο αγγίζουμε σχεδόν το 90% των λέξεων.
Στο παραπάνω κείμενο υπογράμμισαν, κατά μέσο όρο, τις λέξεις: γεωργού, παις, ακούσας, αυτών, κάκιστα, τριζόντων, ζώα, οικιών, λόγος, παρά, καιρόν. (Αν ήμασταν στην Κρήτη θα αναγνώριζαν και τους κοχλιούς, τα σαλιγκάρια).

Στην συνέχεια βοηθώντας διακριτικά τα παιδιά, τους παρωθώ να μεταφράσουμε, όλοι μαζί, το κείμενο για να καρπωθούν αυτά την χαρά της αποκάλυψης του κειμένου.

«Σαλιγκάρια: Το παιδί ενός γεωργού έψηνε σαλιγκάρια κι ακούγοντάς τα να τρίζουν, είπε: Ε, κάκιστα ζώα, τα σπίτια σας καίγονται και εσείς τραγουδάτε. Ο μύθος σημαίνει ότι είναι αξιοκατάκριτο καθετί που γίνεται παράκαιρα». (Νιώθω χαρά βλέποντας την ικανοποίηση και την έκπληξη των παιδιών κατά την μετάφραση. Ανοίγεται ένα παράθυρο και ατενίζουν το ένδοξο παρελθόν, «τις αμμουδιές του Ομήρου»).

Στην συνέχεια έπεται το ωραιότερο: η ετυμολογία, σκαλίζουμε τις γενέθλιες λέξεις της ελληνίδας γλώσσας, το φως του πολιτισμού μας φεγγοβολά στην αίθουσα. (Και η αίθουσα, από το ρήμα «αίθω» παράγεται, που σημαίνει καίω, φωτίζω. Εξ ου και αίθριος και αιθίοψ, από τα αίθω+όψη).

Το γεωργός από γη+έργον και καταλήγουμε στην γεωργία, στον Γεώργιο, στην γεωγραφία, στην γεωμετρία, στο γεωτρύπανο (λέξεις που βρήκαν τα παιδιά). Παραγωγή λόγου και εκμάθηση του πρώτου συνθετικού «γέω», το οποίο σημαίνει γη, πράγμα που πριν αγνοούσαν.

Το ίδιο με την λέξη «παις», απ’ όπου το παιδί, το παιχνίδι, παιδεία, παιδίατρος, παιδαγωγός.

Τους λες ότι κανείς σήμερα δεν λέει «πάω στην οικία μου», όμως λέμε οικογένεια, οικοδέσποινα, οικοδομή, οικονομία.
(Δράτεσσαι της ευκαιρίας και εξηγείς ότι η οικονομία παράγεται από το οίκος+νέμω, που σημαίνει μοιράζω, αλλά και διοικώ και καταλήγουμε στον νόμο και ότι σήμερα καταστράφηκε η οικο-νομία μας, γιατί δεν διοικεί ο νόμος, αλλά οι άνομοι και παράνομοι, που νέμονται το δημόσιο ταμείο).

Τους εξηγείς ότι το «εμπιπραμένων» παράγεται από το «πίμπρημι» και φτάνουμε στον εμπρησμό.

Τους λες ότι «άδω» σημαίνει ψάλλω και τραγουδώ και ανοίγεται μπροστά μας ένα απέραντο φύλλωμα λέξεων: κωμωδία, ωδείο, μελωδία, τραγωδία (βάζεις και την λέξη «τράγος» και... αμηχανούν) και αηδόνι και αυδή, που σημαίνει φωνή, η οποία διασώζεται στο επίθετο άναυδος και στο απηύδησα.

Η ώρα δεν φτάνει. Κρατάμε 5-10 λεπτά για την κυρα-Γραμματική. (Πολλές φορές, για να εξοικειωθούν με τα στολίδια του λόγου, τους τόνους και τα πνεύματα, τους δίνω ένα κείμενο «γυμνό» από αυτά και τους λέω τι βάζουμε. Δυσκολεύονται στην αρχή να θέσουν, για παράδειγμα, την δασεία και την οξεία στην λέξη «Έλληνας», όμως, μαθαίνουν και πολύ γρήγορα). 
Το κουδούνι χτυπά, τα παιδιά βγαίνουν «άδοντας» στην αυλή και ο δάσκαλος σκέφτεται με θλίψη γιατί να μην υπάρχει αυτό το «πανηγύρι» στο Αναλυτικό Πρόγραμμα. 
Η απάντηση είναι απλή. 
Παιδεία φτιάχνεις με οράματα και όχι με προγράμματα. 
Η πατρίδα θέλει αναλυτικό… όραμα και εμείς «μουρμουρίζουμε σπασμένες λέξεις από ξένες γλώσσες» (Σεφέρης). 
Στην αίθουσα όμως δεν μπαίνει το υπουργείο να διδάξει, μπαίνει ο δάσκαλος. Κλείνει την πόρτα και... «γεωργού παις κοχλίας ώπτει». 
Με το υπουργείο, θα ασχολούμαστε τώρα, με τους γκρεμιστές της Παιδείας…
kostasxan

Η συνολική αντίληψη της ουδετεροθρησκείας και του εθνομηδενισμού διαπερνούν την πρόταση της επιτροπής Λιάκου για την Παιδεία

Αν δεν θες τα σχολεία χριστιανικά, τότε απαγορεύεται να ιδρύεις και σχολεία μουσουλμανικά μόνο για πρόσφυγες (το σχεδιάζει το υπουργείο Παιδείας)

ΜΑΥΡΑ ΓΥΑΛΙΑ, ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ ΣΤΑ ΑΥΤΙΑ

Μανώλης Κοττάκης

Η πρώτη ανάγνωση των προτάσεων της επιτροπής Λιάκου για την Παιδεία επιβεβαιώνει την εκτίμηση ότι η κυβέρνηση θα επιχειρήσει σύντομα να μετατοπίσει τη δημόσια συζήτηση σε ιδεολογικά θέματα: Και για να περιορίσει την κοινωνική διαμαρτυρία αλλά και για να συναντηθεί με αριστερά «φιλελεύθερα» ρεύματα, που της γυρνούν την πλάτη. Το θέμα δεν είναι απλώς η κατάργηση της προσευχής, των Θρησκευτικών, της Ιστορίας, των Αρχαίων Ελληνικών, που εισηγείται ο κύριος Λιάκος.

Το θέμα είναι η συνολική αντίληψη της ουδετεροθρησκείας και του εθνομηδενισμού που διαπερνούν την πρόταση, η αποβολή από το σχολείο στοιχείων που διαμορφώνουν την ελληνική ταυτότητα δεκαετίες. Οι συντάκτες της πρότασης θέλουν να καταστήσουν τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία απλές «επιλογές» μεταξύ πολλών άλλων σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα κοσμοπολιτισμού, ενώ είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι αποτελούν ΤΗΝ επιλογή των Ελλήνων.

Επιδιώκουν να ξεριζώσουν την πίστη με το επιχείρημα του συντονισμού με τις ευρωπαικές εξελίξεις. Θεωρώ ότι κάνουν λάθος. Η ιδέα ότι, αν ζούμε σε μια χώρα ουδετεροθρησκείας, όλα καλά, «μπάζει». Πρώτον, διότι, αν η προσευχή στο σχολείο συνιστά αρνητική διάκριση (στιγματίζει τις μειονότητες), τότε με την ίδια λογική πρέπει να καταργήσουμε και κάθε ρύθμιση που με κριτήριο το θρήσκευμα εισάγει θετική διάκριση (ευνοεί τις μειονότητες). Είναι γνωστό τοις πάσι ότι οι μαθητές της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης εισάγονται κατ' εξαίρεση, με ποσόστωση, στο ελληνικό πανεπιστήμιο, εξαιτίας του θρησκεύματός τους. Αν καταργείς το δικαίωμα του μαθητή στο «Πάτερ ημών», τότε πρέπει να καταργήσεις και το δικαίωμα του μαθητή που προσεύχεται στον Αλλάχ να μπαίνει στο πανεπιστήμιο χωρίς εξετάσεις. Αν καταργείς το μάθημα των Θρησκευτικών, τότε θα πρέπει να καταργήσεις και τη διδασκαλία του Κορανίου στα δημόσια σχολεία της Θράκης. Πρέπει να καταργήσεις την ισχύουσα θετική διάκριση να προσλαμβάνονται κατ' εξαίρεση, με ποσοστώσεις, μουσουλμάνοι νέοι σε δημόσιες υπηρεσίες .

Αν δεν θες τα σχολεία χριστιανικά, τότε απαγορεύεται να ιδρύεις και σχολεία μουσουλμανικά μόνο για πρόσφυγες (το σχεδιάζει το υπουργείο Παιδείας). Αν θες, πάλι, να κατεβάσεις τις εικόνες του Χριστού και της Παναγίας μέσα από το σχολείο, τότε πρέπει να καταργήσεις και την εφαρμογή του ιερού νόμου της σαρίας στη Θράκη. Σε όλη την πρόταση Λιάκου, όμως, που εμφανίζεται ως φιλελεύθερη, υπάρχει ένα πρόβλημα: Βασίζεται στην επιβολή.

Μια μειοψηφία επιχειρεί να επιβάλει τις απόψεις της σε μια πλειοψηφία. Μια μειοψηφία πασχίζει να ανατρέψει παραδόσεις που προσδιορίζουν και τη μία πλευρά (Ορθοδοξία) και την άλλη (Ισλάμ - Σαρία). Πλην αυτού, όμως, αυτό το ρεύμα σκέψης, που θέλει να εξορίσει τη θρησκεία από τα σχολεία και τα έγγραφα, άρχισε να ξεπερνιέται από τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Το ομολογεί στο βιβλίο του «Η Ευρώπη ασθενεί» ο φιλελεύθερος Γκι Φέρχοφστατ, όπου εξηγεί ότι το «Passenger Name Record» θα αποτελεί το αρχείο που θα κρατά όλα τα δεδομένα των επιβατών αεροπορικών εταιριών (όνομα, διεύθυνση, πιστωτική κάρτα, οικογενειακή κατάσταση, διατροφικές προτιμήσεις, άρα και θρησκεία).

Το βλέπουν και στη Γαλλία, διαπιστώνοντας ότι ο τζιχαντισμός πήρε τις καρδιές των νέων χωρίς αντίσταση. Η Ευρώπη μεγάλωσε ήδη δύο απορριπτικές γενιές, που δεν θέλουν ούτε να βλέπουν ούτε να ακούν, έχουν πάντα μαύρα γυαλιά στα μάτια και ακουστικά στα αυτιά. Γενιές που -απουσία του χριστιανισμού- γοητεύτηκαν από τη συγκρότηση του Ισλάμ. Εμείς εδώ τι αντιπροτείνουμε; Την «ένταξη» στις συλλογικότητες του Ισλάμ, το σκορποχώρι του πολυπολιτισμού; Τη διάλυση της συγκροτημένης κοινωνίας; Δυστυχώς, οι «φιλελεύθεροι» έχουν πάντα έτοιμη μια παλιά απάντηση για κάθε νέο πρόβλημα.

πηγή:Εφημερίδα Δημοκρατία-30.05.2016

Ο μαλάκας ο Αβραμόπουλος παίζει.. το κινητό του..

Νίκος Φίλης, Τώρα είναι η ώρα να εφαρμοσθούν σε όλα τα σχολεία τα νέα Προγράμματα Σπουδών για τα Θρησκευτικά

Συνέντευξη εφ' όλης της ύλης παραχώρησε ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Νίκος Φίλης, μιλώντας στο ρ/δ 105,5 Στο Κόκκινο. Στο επίκεντρο της συζήτησης, ολοήμερο σχολείο, τοποθετήσεις αναπληρωτών, μόνιμοι διορισμοί, τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση, μάθημα των θρησκευτικών.

Της Χρύσας Βαϊνανίδη

Τη διαβεβαίωση ότι από την πρώτη μέρα μαθημάτων το Σεπτέμβριο οι εκπαιδευτικοί και τα σχολικά βιβλία θα βρίσκονται στα σχολεία, έδωσε σε συνέντευξη του στο ρ/δ 105,5 Στο Κόκκινο, ο Υπουργός Παιδείας, Νίκος Φίλης. Υπογράμμισε πως «δίνουμε αυτή τη μάχη ώστε να καλυφθούν τα κενά, όχι το Δεκέμβριο όπως συνέβαινε τις προηγούμενες χρονιές, αλλά από την πρώτη κιόλας ημέρα λειτουργίας των σχολείων».

Άσκησε έντονη κριτική στο πελατειακό σύστημα των προηγούμενων κυβερνήσεων που ευθύνεται τόσο για την ανισομέρεια που υπάρχει στο εκπαιδευτικό προσωπικό -ελλείψεις από τη μία σε φιλολόγους ή μαθηματικούς και πληθώρα εκπαιδευτικών ειδικοτήτων από την άλλη, όσο και για τα κενά και τις καθυστερήσεις της τοποθέτησης εκπαιδευτικών από την έναρξη της σχολικής χρονιάς.

Χαρακτήρισε ανορθολογικό τον τρόπο κατανομής του εκπαιδευτικού προσωπικού σημειώνοντας πως η επιλογή του δεν έγινε με βάση τις υπάρχουσες εκπαιδευτικές ανάγκες ή με όρους ισότητας και διαφάνειας. «Δεν φταίνε προφανώς οι άνθρωποι που διορίστηκαν, αλλά το πελατειακό σύστημα ευθύνεται για την κατάσταση που αντιμετωπίζουμε σήμερα και στο χώρο της εκπαίδευσης». Επιπλέον, ο πελατειακός χαρακτήρας των μεταθέσεων, των αποσπάσεων και των σχετικών διαδικασιών είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία πλεονασμάτων σε κάποιες περιοχές και σε κάποιες άλλες κενά.

Ερωτηθείς για τον αριθμό των αναπληρωτών που θα χρειαστούν την επόμενη σχολική χρονιά (2016-2017) διευκρίνησε πως η τοποθέτηση των «χιλιάδων αναπληρωτών θα γίνει επί τη βάση των πραγματικών εκπαιδευτικών αναγκών» οι οποίες θα αποσαφηνιστούν τέλη Ιουνίου, ενώ σημείωσε πως η χώρα παραμένει σε καθεστώς αδιοριστίας με ευθύνη των θεσμών και όχι της κυβέρνησης.

«Το ολοήμερο δεν καταργείται, αναβαθμίζεται»

Ο Νίκος Φίλης επέρριψε ευθύνες στην αξιωματική αντιπολίτευση που αρχικά έκανε λόγο για κατάργηση του ολόημερου σχολείου, αναστώνοντας γονείς και μαθητές. «Το ψέμα έχει κοντά πόδια, τον Ιούνιο θα αρχίσουν οι αιτήσεις συμμετοχής στο ολοήμερο» σχολίασε αναφερόμενος στην αναδίπλωση της ΝΔ που πλέον κάνει λόγο για υποβάθμιση και όχι για κατάργηση του ολοήμερου.

Επανέλαβε πως είναι αναγκαία η εφαρμογή ενός ενιαίου τύπου ολοήμερου σχολείου, το οποίο θα προσφέρει ίσες εκπαιδευτικές ευκαιρίες στα παιδιά διευκρινίζοντας πως «θέλουμε όλα τα δημοτικα σχολεία να έχουν έναν ενιαίο πρόγραμμα και τα παιδιά να απολαμβάνουν όλα τα εκπαιδευτικά αντικείμενα».

Το κανονικό σχολείο θα ξεκινά στις 8.15 μέχρι τις 13.15. Το ολοήμερο θα λειτουργεί μέχρι τις 16.00. Σύμφωνα με τον Υπουργό, δικαίωμα συμμετοχής στο ολοήμερο έχουν τα παιδιά των οποίων και οι δύο γονείς εργάζονται ή παιδιά ανέργων εκ των οποίων ο ένας έχει τη δυνατότητα να το κάνει με απλή δήλωση, μονογονεϊκών οικογενειών, από ανύπαντρη μητέρα, γονέα που είναι σε χηρεία, διαζευγμένων ζευγαριών και άλλων κοινωνικά ευάλωτων κοινωνικών ομάδων όπως τα παιδιά φυλακισμένων ή γονέων που βρίσκονται σε πρόγραμμα απεξάρτησης.

Τα ΕΑΕΠ δημιουργήθηκαν επί Διαμαντοπούλου χωρίς να τα ενταχθούν στον κρατικό προϋπολογισμό

Κριτική στον τρόπο δημιουργίας των Ενιαιών Αναμορφωμένων Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων άσκησε ο Νίκος Φίλης. Η πρώην Υπουργός Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου, προχώρησε το 2010 στην δημιουργία των ΕΑΕΠ με κοινοτικά κονδύλια χωρίς πρόβλεψη να ενταχθούν στον κρατικό προϋπολογισμό. Επιπλέον, «στην προσπάθεια της να αξιοποιήσει τα κοινοτικά κονδύλια έβαλε στο δημοτικό διάφορες ειδικότητες χωρίς να θέσει εκπαιδευτικές προτεραιότητες» με αποτέλεσμα το δημοτικό να κινείται σε μια κατεύθυνση «γυμνασιοποίησης».

«Θέλουμε και τα προνήπια στα νηπιαγωγεία»

Απαντώντας στις επικρίσεις για την αύξηση του ελάχιστου αριθμού από επτά σε δεκατέσσερα παιδιά στα νηπιαγωγεία, ο Υπουργός Παιδείας διευκρίνησε πως γίνεται η προσπάθεια οι οικογένειες να πάνε τα προνήπια στα νηπιαγωγεία. «Πρόκεται για 45.000 προνήπια που δεν έχουν πάει στα νηπιαγωγεία ενώ έχουν τη δυνατότητα βάσει του νόμου». Ο αριθμός των παιδιών σε δυσπρόσιτες ή απομακρυσμένες περιοχές μειώθηκε στα 5, με τον Υπουργό να διευκρινίζει πως ακόμη κι αν δεν συμπληρώνεται ο αριθμός των παιδιών, τα νηπιαγωγεία θα λειτουργήσουν κανονικά και με λιγότερα παιδιά με έκδοση ειδικών αποφάσεων

«Δεν θέλουμε να βγαίνουν "κατσαβίδια" από τα ΕΠΑΛ»

Την ανάγκη να αλλάξει εξ ολοκλήρου ο υποβαθμισμένος μέχρι σήμερα τομέας της Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, υπογράμμισε ο Νίκος Φίλης. Τόνισε πως ο στόχος είναι να βγαίνουν ολόπλευρα και μορφωμένα παιδιά, με σαφή επαγγελματικό προσανατολισμό που θα συμβάλλουν στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Όπως σημείωσε, στη πρώτη τάξη το παιδί θα έχει μια πιο σύνθετη και σφαιρική μόρφωση, στη δεύτερη τάξη θα λειτουργούν οι τομείς με ομοειδείς κατευθύνσεις και στην τρίτη θα επιλέγει την ειδικότητα του, ενώ θα θεσμοθετηθεί και 4ο προαιρετικό έτος μαθητείας.

Μετά το πέρας της αξιολόγησης η συζήτηση για τους μόνιμους διορισμούς

Στην καθυστέρηση της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος απέδωσε ο Νίκος Φίλης την καθυστέρηση της έναρξης των διαδικασιών για τις προσλήψεις περίπου 20.000 μόνιμων διορισμών που είχαν εξαγγελθεί. «Αυτό που δεν μας επέτρεψε το μνημόνιο να κάνουμε φέτος, θα το κάνουμε του χρόνου» επισημαίνοντας πως δεν είναι δυνατό να ξεκινήσουν οι διαδικασίες ΑΣΕΠ μέσα σε δύο μήνες. Σημείωσε ακόμη ότι «θα υπάρξει ειδική μέριμνα στην πρόσληψη των αναπληρωτών που επί χρόνια υπηρετούν την εκπαίδευση».

Θρησκευτικά: Μάθημα γνώσης όχι κατηχητικού

«Προσπαθούμε να αναμοφώσουμε το μάθημα των Θρησκευτικών ώστε να μην είναι μάθημα κατηχικού αλλά μάθημα γνώσης των θρησκειών και της ορθοδοξίας» τόνισε ο Υπουργός, σημειώνοτας πως τα νέα προγράμματα είχαν ήδη εφαρμοσθεί πριν δυο χρόνια πιλοτικά και τώρα είναι η ώρα να εφαρμοσθούν σε όλα τα σχολεία.

«Η συζήτηση για το μάθημα των Θρησκευτικών προκάλεσε την αντίδραση ακραιών κύκλων στο χώρο των θεολόγων και της Εκκλησίας» υπάρχει ωστόσο διχασμός απόψεων σχετικά με το ζήτημα. Όπως εξήγησε «πολλοί θεολόγοι και εκλλησιαστικοί παράγοντες είναι υπέρ των νέων προγραμμάτων. Η Εκκλησία ωστόσο κρατά στάση συμβιβαστική, που λαμβάνει κυρίως υπόψιν της εκκλησιαστικά στοιχεία πολιτικής και όχι στοιχεία που αφορούν την εκπαίδευση ή το ρόλο της εκκλησίας μέσα στην κοινωνία».

Σύμφωνα με το Νίκο Φίλη, η βάση της συζήτησης είναι πως η Εκκλησία δεν έχει ακόμα παραδεχθεί ποιος είναι ο θεσμικός της ρόλος που σίγουρα δεν είναι να συγκυβερνά με την Πολιτεία στα σχολεία. «Οι ρόλοι Κράτους - Εκκλησίας είναι διακριτοί, την ευθύνη για την εκπαίδευση την έχει το Υπουργείο Παιδείας» επανέλαβε, τονίζοντας πως δεν «μπορούν να μπαινοβγαίνουν Ιεράρχες στα σχολεία ή στα μαθήματα, να επιτηρούν καθηγητές και να λένε πράγματα που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα και το περιοχόμενων το μαθημάτων με αποτέλεσμα να δημιουργείται σύγχυση στα παιδιά και στους εφήβους».

Στόχος μας η αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου

«Δεν έχουμε την αντίληψη του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι οι μαθητές είναι πελάτες στα σχολεία» επανέλαβε ο Νίκος Φίλης σημειώνοντας πως μέσα σε συνθήκες δημοσιονομικών δυσχερειών, με 33.000 λιγότερους εκπαιδευτικούς την τελευταία επταετία και με μειωμένο προϋπολογισμό για την εκπαίδευση στο 2,8%, γίνεται προσπάθεια «για την αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου, για ένα σχολείο δημοκρατικό, ποιότητας και ισότητας».

Εκπαιδευτικοί: Στην ανεργία οδηγούνται χιλιάδες αναπληρωτές της Πρωτοβάθμιας την επόμενη σχολική χρονιά

Τον ασκό του αιόλου άνοιξαν οι προωθούμενες ρυθμίσεις για τον ενιαίο τύπο ολοήμερου σχολείου, τις αλλαγές στην ειδική αγωγή και στα τμήματα ένταξης, που σε συνδυασμό με τους μηδενικούς διορισμούς, τις συνταξιοδοτήσεις και τα εναπομείναντα κονδύλια του ΕΣΠΑ θα οδηγήσουν, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των εκπαιδευτικών, στη μείωση περίπου 7.000 αναπληρωτών την επόμενη σχολική χρονιά (2016-2017). Κάνουν λόγο για πλασματικές υπεραριθμίες εκπαιδευτικών μέσω της μείωσης ωραρίου, για κατάργηση του «δασκάλου» του ολοημέρου, για νομιμοποίηση του καθεστώτος ανάθεσης των μαθημάτων αλλά και διαιώνιση της μετακίνησης των εκπαιδευτικών από το ένα σχολείο στο άλλο προκειμένου να συμπληρώσουν το ωράριο τους. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Διδασκαλική Ομοσπονδία δεν θα έβλεπε με «κακό μάτι» τις επικείμενες αλλαγές εφόσον κινούνταν σε μια κατεύθυνση εξορθολογισμού του τομέα της πρωτοβάθμιας προς όφελος των μαθητών/τριων. Όπως επισημαίνουν, ωστόσο, οι ρυθμίσεις που αφορούν για παράδειγμα το ολοήμερο, δεν καθοδηγούνται από την αναγκαιότητα αναβάθμισης και επέκτασης του θεσμού, αλλά από «τους ασφυκτικούς περιορισμούς των οικονομικών δεδομένων της εκπαίδευσης που υπαγορεύονται από την μνημονιακή κυβερνητική πολιτική» και προειδοποιούν με συνέχιση των κινητοποίησεων τους.

ΑΥΓΗ

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

ΣΧΟΛΙΟ: Πήρε τ' άρματα νά πολεμήσει τήν αλήθεια ο αγράμματος καί βρέθηκε σέ ναρκοπέδιο. Αγνοεί ακόμη καί τίς έννοιες τής κατήχησης καί τής γνώσεως ο δυστυχής, εκλαμβάνοντας τά συνθήματα γιά παιδεία. 

Περιέχουν τά διάφορα θρησκευτικά μυθεύματα ΓΝΩΣΗ; Τήν γνώση Γιαγκαζό-Φιλε τήν ανακάλυψαν καί τήν εδραίωσαν οι αρχαίοι έλληνες καί απαιτεί ελευθερία δηλ. θεωρία καί πάθος γιά τήν αλήθεια. Γι' αυτό τό Ευαγγέλιο ολοκληρώνεται στήν Γνώση τού Κυρίου, η οποία ελευθερώνει. Καί η Γνώση ακριβώς τού Κυρίου ολοκληρώνει τά σπέρματα τής Ελληνικής γνώσης. Διότι γνωρίζουμε τόν Κύριο καθώς καί γνωριζόμαστε, καθώς εκείνη τήν στιγμή αποκτούμε καί τήν πολυπόθητη αυτογνωσία, στήν οποία οδηγούμαστε διά τής μετανοίας.

Ποιός κατηχεί στά σχολεία; Εάν οι απόφοιτοι τών θεολογικών μας σχολών μπορούν νά κατηχήσουν στήν ορθοδοξία αυτό είναι ένα θαύμα. Διότι όπως ίσως  δέν γνωρίζεις οι "Θεολογικές" μας σχολές δέν είναι ορθόδοξες, είναι γερμανικές. Επομένως τά νέα συστήματα εκπαίδευσης θά μεταφέρουν καί στήν δευτεροβάθμιο εκπαίδευση τήν απομυθοποίηση τού χριστιανισμού πού πραγματοποιήθηκε ήδη στίς σχολές καί σ' αυτό πού έχει απομείνει, ένα ηθικολογικό σύστημα αξιών, θά προστεθούν οι ινδουιστικοί μύθοι. Τερατώδης παιδεία μιλάμε.

Αμέθυστος

ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ. Όχι "προσκυνημένοι" στην Παναίρεση του Βατικανού!

Η ελευθερία και η εθνική αξιοπρέπεια δεν κατακτώνται χωρίς θυσίες , ούτε και χαρίζονται από δήθεν συμμάχους και μάλιστα άλλης θεολογίας. 

Τα τελευταία χρόνια, με αφορμή την υπογραφή των λεγομένων μνημονίων και την παράδοση της Πατρίδας μας αμαχητί στα χέρια των ξένων τοκογλύφων, έρχονται τα γεγονότα και τα πρόσωπα της Άλωσης, να μας δώσουν το δικό τους μήνυμα , να φωτίσουν τις διάνοιές μας και να μας διδάξουν ότι η ελευθερία και η εθνική αξιοπρέπεια  δεν κατακτώνται χωρίς θυσίες, ούτε και χαρίζονται από δήθεν συμμάχους και μάλιστα άλλης θεολογίας.

Το παραπάνω μήνυμα, μας το στέλνει, μέσω επιστολής του προς τον ναύαρχο Νοταρά, κατευθείαν ο ίδιος ο Γεννάδιος Σχολάριος, ο οποίος, επειδή αρνήθηκε τότε να υπογράψει τις ανίερες συμφωνίες της Φερράρας, χαρακτηρίστηκε από τους παπικούς και από τους δικούς μας ενδοτικούς, ως δήθεν προδότης. Τα γεγονότα μοιάζουνε τόσο πολύ με τα σημερινά! 
  

Γράφει, λοιπόν, ο Γεννάδιος:

"Στην Πόλη, οι περισσότεροι νομίζουν, ότι θα σωθούν χωρίς θυσίες, διότι πιστεύουν στην σκιά και στο παραμύθι της παπικής βοήθειας, αφού προηγηθεί η προδοσία της Πίστεως.

Αυτό που απαιτείται, είναι η τόνωση του φρονήματος του λαού και όχι μοιρολατρική εγκαρτέρηση και ηττοπάθεια. Εάν χρειαστεί, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι και την ζωή μας ακόμη να θυσιάσουμε.

Όσες φορές η Πόλη εναπέθετε τις ελπίδες της στον Θεό και όχι σε δυσσεβείς συμμαχίες ανθρώπων, εσώζετο.

Πώς, όμως, να κρατήσει το θάρρος του ο λαός και να πιστέψει στην σωτηρία της Βασιλεύουσας, όταν βλέπει τους δυνατούς και μορφωμένους να φεύγουν στην Δύση και στις αυλές των Φράγκων ηγεμόνων, με τις περιουσίες τους και τις ανέσεις τους, απ’ όπου δήθεν φροντίζουν να στείλουν βοήθεια’’;

Τελικά, πόσο δικαιώθηκαν από τα γεγονότα όλοι εκείνοι, που θεωρούσαν την προσδοκώμενη βοήθεια από τον πάπα, σκιά και όνειρο. Ήταν εκείνοι, που δεν βασίζονταν σε μνημόνια προδοτικά, αλλά στην ενότητα του λαού, στο φρόνημά του  και στο Έλεος του Θεού.

Το μήνυμα είναι σαφές: Στα μεγάλα και σπουδαία του συλλογικού μας εθνικού βίου δεν μπορούμε να βασιζόμαστε στους δήθεν συμμάχους μας από την Δύση. Για λόγους, που ξεκινάνε από μια θεολογία αντίθετη με την δική μας, συνήθως μας προδίδουν και πάνε με το μέρος των εχθρών μας.

Θέλουμε πρόσφατα παραδείγματα;

1^ον. Με το πρόσχημα του κινδύνου τάχα από τον στόλο των λαθρομεταναστευτικών φουσκωτών, έρχονται ναυτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ και καταλαμβάνουν ολόκληρο το Αιγαίο, καθιστώντας ταυτόχρονα τους Τούρκους αφεντικά στις δικές μας θάλασσες.

2^ον. Ενώ οι Δυτικοί δεν ανέχονται ούτε κουνούπι ξένο να εισέλθει στον εθνικό τους εναέριο χώρο, εντούτοις, για την ασταμάτητη τουρκική προκλητικότητα εις βάρος μας, δεν έχουν να πουν ούτε λέξη. Όχι απλά την ανέχονται, αλλά την ενθαρρύνουν κιόλας.

3^ον. Μας θέλουν -εν ονόματι τάχα της Αγάπης- ενωμένους μαζί τους, πλην όμως προσκυνημένουςστην παναίρεση του Βατικανού.

Τελευταία παραδείγματα αυτής της ’’αγαπομανίας’’ τους, οι ηγεμονικές εμφανίσεις του πάπα στα Ελληνικά νησιά και οι θλιβερές συμπροσευχές  μας μαζί του. Όπως επίσης  και οι παρασκηνιακές παρεμβάσεις του Βατικανού στις εργασίες της λεγόμενης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, μέσω γνωστών προσώπων του Πατριαρχείου, που παριστάνουν τον Βησσαρίωνα των ημερών μας.

                                                     Φώτης Μιχαήλ

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ

Ο .. ΚΑΡΑΝΙΚΑΣ του γράφει αυτές τις ΜΑΛΑΚΙΕΣ; Ακούστε τι είπε πάλι το σάπιο κρέας ο Φίλης: «Παρά φύσιν η διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών στα σχολεία».Πολύ στο "παρά φύσιν" τόχουν ρίξει οι Συριζαίοι. Περίεργο; ΒΙΝΤΕΟ

Η πιο πλούσια γλώσσα του κόσμου, στην οποία βασίστηκαν οι γλώσσες πολλών λαών δέχεται επιθέσεις από τους ίδιους τους Έλληνες. Από τον ίδιο τον υπουργό Παιδείας. Ο κ. Νίκος Φίλης, μετά τις προκλητικές δηλώσεις που έκανε στο παρελθόν περί «εθνοκάθαρσης» για τη γενοκτονία των Ποντίων και άλλα τέτοια ανιστόρητα που λέει κατά καιρούς...

αυτή τη φορά έδωσε την καινοφανή θεωρία του για την διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών αλλά και των νέων ελληνικών. Τα αρχαία ελληνικά διδάσκονται σε όλο τον κόσμο, στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του πλανήτη μαθαίνουν για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, για τον Όμηρο, για τους Αρχαίους τραγωδούς, για τη σπουδαιότητα της ελληνικής γλώσσας που είναι η βάση για πολλές γλώσσες σε όλη την υφήλιο. Την ίδια ώρα ο προκλητικός υπουργός Παιδείας προτείνει την κατάργηση στα ελληνικά σχολεία των Αρχαίων ελληνικών από την Α’ Γυμνασίου, αμφισβητώντας τη σημαντικότητα του μαθήματος. Αλήθεια, ο κ. Φίλης δεν γνωρίζει ότι για να μάθεις σωστά ελληνικά πρέπει να μάθεις γραμματική; Δεν γνωρίζει ο κ. Φίλης ότι η γραμματική συνεπάγεται γνώση των αρχαίων γιατί από εκεί πηγάζουν τα πάντα;


skeftomasteellhnika

ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΞΕΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ.

Αμέθυστος