ΤΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ ΒΡΑΧΥΚΥΚΛΩΣΑΝ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η ΘΕΟΤΗΣ ΜΕ ΕΝΑ " ἙΥΓΛΩΤΟ ΝΕΥΜΑ" ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ ΣΤΗΝ ΙΕΡΟΣΥΛΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟ ΤΑΦΟ

ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΑ
ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ ΑΝΙΧΝΕΥΣΗΣ ΕΣΙΓΗΣΑΝ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΟΥ
ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ! 

2 ΒΙΝΤΕΟ

 Το υπερφυές γεγονός που συνέβη κατά την διάρκεια της  κατά πάντα ιερόσυλης
πράξης να παραβιάσουν τον Πανάγιο Τάφο περιγράφει η Τόνια Μοροπούλου,
καθηγήτρια του ΕΜΠ επικεφαλής των επιστημόνων που κλήθηκαν να
"μελετήσουν" τον Τάφο του Κυρίου μας...


Η κα Μοροπούλου δεν
ανήκει στο χώρο της Εκκλησίας, εξ ού και όπως θα ακούσετε στο πρώτο
βίντεο πλήρως εναρμονισμένη με το National Geographic λέει ότι βρήκαν "την κλίνη του βράχου που θεωρείται ότι εναπετέθη το σώμα του Χριστού"!!!
Ανήκει
στην γενιά του Πολυτεχνείου και είναι τοποθετημένη στην πλευρά εκείνων
που στέκονται με επιφυλακτικότητα απέναντι στα πνευματικά και
υπερκόσμια...

Ωστόσο
στη συγκεκριμένη περίπτωση, η καθηγήτρια δεν μπορεί να μην δηλώσει
μπροστά στην κάμερα και σε ζωντανή σύνδεση με το κεντρικό δελτίο της
κρατικής τηλεόρασης ότι ο Τάφος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα είναι
ζωντανός. 

Σημείωσε
δε με νόημα ότι συνέβη ένα θαυμαστό γεγονός κατά τη διάρκεια της
μετακίνησης της μαρμάρινης πλάκας από τον Πανάγιο Τάφο, όπου από κάτω βρέθηκε ο βράχος με την κλίνη στην οποία είχε τοποθετηθεί το σώμα του Χριστού... 

Σε εκείνο το χρονικό σημείο ήταν, όπου τα ειδικά μηχανήματα που είχαν τοποθετηθεί στο ιερό κουβούκλιο…βραχυκύκλωσαν! 

Υπήρξε πρόβλημα σε όλες τις ηλεκτρομαγνητικές μεθόδους καταγραφής! 

Τα ευρήματα, όπως είπε η κα Μοροπούλου, είναι συγκλονιστικά!

Η
Τόνια Μοροπούλου ένοιωσε το απαλό νεύμα της Θεότητας μέσα στην σιγή των
υπερσυγχρόνων οργάνων. Στο δεύτερο βίντεο θα την ακούσετενα λέει πως
δεν υπάρχει εξήγηση για την σιγή των οργάνων...

Ωστόσο η βεβήλωση του Παναγίου Τάφου συνεχίζεται.

Τοποθέτησαν
θυρίδα για να βλέπει το"κοινό" τον ταφικό λίθο, λές και πρόκειται για
αρχαιολογικό εύρημα στο μουσείο της Ακρόπολης!!!

Επίσης στο δεύτερο βίντεο ακούγεται ο εκφωνητής ως Ηis master  (National Geographic) voice να λέει το εξής απίθανο και βλάσφημο ότι: "Σύμφωνα με την θρησκευτική παράδοση(;) ο βράχος αποτελεί μεγαλύτερο ταφικό μνημείο όπου έχουν αποτεθεί και άλλοι νεκροί"!!!

Δηλαδή ο αυτόπτης Ευαγγελιστής  Ιωάννης στο ευαγγέλιο του λέει ανακρίβειες και το National Geographic ξέρει καλύτερα πως έγιναν τα πράγματα;
Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ο ηγαπημένος μαθητής του Κυρίου μας είναι σαφέστατος:

"ἦν δὲ ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐσταυρώθη κῆπος, καὶ ἐν τῷ κήπῳ μνημεῖον καινόν, ἐν ᾧ οὐδέπω οὐδεὶς ἐτέθη• ἐκεῖ οὖν διὰ τὴν παρασκευὴν τῶν ᾿Ιουδαίων, ὅτι ἐγγὺς ἦν τὸ μνημεῖον, ἔθηκαν τὸν ᾿Ιησοῦν." 

Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον ιθ' 41-42

Όταν λέει "μνημεῖον καινόν, ἐν ᾧ οὐδέπω οὐδεὶς ἐτέθη" σημαίνει σε απλά Ελληνικά "μνημείο καινούργιο στο οποίο, κανείς (νεκρός) δεν είχε ποτέ τοποθετηθεί"!!!

Μένουν εκστατικοί από το θαυμαστό "νεύμα"της Θεότητος αλλά η παραποίηση, παραποίηση!
 Και ο Πατριάρχης Θεόφιλος να καμαρώνει ότι "τα αδύνατα έγιναν δυνατά"...

ΔΕΙΤΕ
ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΦΥΟΥΣ ΣΙΓΗΣ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΝΙΑ
ΜΟΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑ "ΠΑΡΟΞΥΤΟΝΑ" ΤΟΥ NATIONAL GEOGRAPHIC

«Πως θα σταθούμε δίπλα στους Αγίους» (Παρέα της Τρίτης 1-11-2016)

 
 "Δὲν ἀρκεῖ στὸν διάβολο νὰ μᾶς βάζει ἐμπόδιο νὰ πράττουμε τὰ ὀρθά.
Θέλησε σὲ διάφορες ἐποχὲς νὰ σκαρτέψει καὶ τὴν ὀρθὴ πίστη, γιατὶ σοῦ
λέει, ἂν καταφέρω καὶ τοὺς ἀλλοιώσω τὴν πίστη, τότε, οὔτε πράξη ὀρθὴ
μποροῦν νὰ ἔχουν, κι ἂν φαίνεται ὀρθὴ ἡ πράξη τους δὲν θὰ τοὺς ὠφελεῖ.
Θὰ εἶναι ἄνθρωποι καλοί, μὲ καλὲς πράξεις, ἀλλὰ δὲν θἆναι Ὀρθόδοξοι
Χριστιανοί. Ἄρα δὲν θὰ μποροῦν νὰ ἑνωθοῦν μὲ τὸν Χριστό". (π. Γεώργιος Σχοινᾶς).

Άγιος Ιωάννης Βατατζής: Ο ελεήμων βυζαντινός Αυτοκράτορας

Του Λάμπρου Κ. Σκόντζου  Θεολόγου

---

Ανάμεσα στους πολλούς ευσεβείς αυτοκράτορες του Βυζαντίου ξεχωρίζει ο Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης, ο οποίος υπήρξε ένας από τους ενδοξότερους βασιλείς, και άγιος της Εκκλησίας μας και μάλιστα έχει την προσωνυμία του Ελεήμονος.
Γεννήθηκε στο Διδυμότειχο το 1193 από γονείς επιφανείς και ευσεβείς. Ο πατέρας του Βασίλειος και ήταν ο Δούκας του θέματος των Θρακησίων και δομέστικος της ανατολής. Η μητέρα του Αγγελίνα ήταν κόρη του Ισαακίου, γιού του Κωνσταντίνου Αγγέλου, και της Θεοδώρας Κομνηνής, κόρης του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού.
Έζησε σε καιρούς τραγικούς για το θεόσωστο κράτος, αφού οι αιρετικοί δυτικοί, μη μπορώντας να υποτάξουν διαφορετικά την Εκκλησία στην εξουσία του αιρεσιάρχη πάπα, έκαναν τις φοβερές σταυροφορίες, με σκοπό δήθεν την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων από τους μουσουλμάνους Σαρακηνούς, αλλά στην ουσία να καθυποτάξουν την Ορθοδοξία στον παπισμό, δια της βίας.
Οι πραγματικοί σκοποί των σταυροφόρων αποκαλύφτηκαν κατά την Δ΄ σταυροφορία, το 1204. Οι ορδές των φραγκικών δυτικών στρατευμάτων αντί να οδεύσουν προς την Ιερουσαλήμ, στράφηκαν προς τη Βασιλεύουσα, την οποία εκπόρθησαν, κατάκτησαν και λεηλάτησαν, σε τέτοιο βαθμό, που ξεπέρασε και αυτή την άλωσή της από τους Οθωμανούς το 1453!
Η πόλη παραδόθηκε στους δυτικούς κατακτητές. Στον αυτοκρατορικό θρόνο ανέβηκε Λατίνος αυτοκράτορας, όπως και στον πατριαρχικό θρόνο. Η αυτοκρατορία διαμελίστηκε.
Το μεγαλύτερο μέρος κατέλαβαν οι Φράγκοι, ενώ σχηματίστηκαν άλλα τρία αντίπαλα βασίλεια (Αυτοκρατορία της Νικαίας, το Δεσποτάτο της Ηπείρου, και το Βουλγαρικό βασίλειο του Ιωάννη 2ου του Ασάνη). Ο νόμιμος αυτοκράτορας και ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατέφυγαν στην αυτοκρατορία της Νικαίας.
Μετά το θάνατο των γονέων του ο Ιωάννης, αφού μοίρασε στους φτωχούς τη μεγάλη περιουσία του και μη αντέχοντας την λατινοκρατία, κατέφυγε στην ελεύθερη Νίκαια, με προορισμό την πόλη Νυμφαίο της Βιθυνίας.
Ο αδελφός του πατέρα του και ιερέας στα ανάκτορα του βασιλέα Θεόδωρου Α΄ Λάσκαρη, τον κάλεσε και τον φιλοξένησε στο παλάτι και τον γνώρισε στον αυτοκράτορα. Εκείνος διείδε τον δυναμικό χαρακτήρα του, τις αρετές του και τις στρατιωτικές του ικανότητες και του απένειμε το αξίωμα του πρωτοβεστιάριου.
Αργότερα, όταν διαπίστωσε την πιστότητά του σ’ αυτόν αποφάσισε να τον κάμει γαμπρό του, δίνοντάς του ως σύζυγο την μεγαλύτερη κόρη του, την πριγκίπισσα Ειρήνη, εξασφαλίζοντας έτσι διαδοχή για τον αυτοκρατορικό θρόνο.
Το 1222 ο Θεόδωρος Λάσκαρης πέθανε ξαφνικά σε ηλικία 47 ετών. Την ίδια χρονιά ο στρατός και ο λαός ανακήρυξαν αυτοκράτορα τον Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη, τον οποίο έστεψε ο Πατριάρχης Μανουήλ Σαραντινός. Με την άνοδό του στο θρόνο έδειξε τις σπάνιες πολιτικές και στρατιωτικές ικανότητές του.
Έδωσε μεγάλη σημασία στην αναδιοργάνωση του στρατού, στα πρότυπα των παλαιών μεγάλων αυτοκρατόρων. Παράλληλα άρχισε μια ριζική αναδιοργάνωση του Κράτους. Όλα αυτά, για την ανάκτηση των χαμένων εδαφών της από τους Φράγκους. Αναδείχτηκε έτσι ως ένας από τους μεγαλύτερους χριστιανούς ηγεμόνες της εποχής του.
Πραγματοποίησε μια σειρά από νικηφόρες μάχες και με έξυπνους χειρισμούς, κατάλαβε, σε σύντομο χρονικό διάστημα, όλα σχεδόν τα εδάφη της Μ. Ασίας, τα οποία βρισκόταν στα χέρια των Λατίνων. Στη συνέχεια μετέφερε τον πόλεμο στο ευρωπαϊκό τομέα, καταλαμβάνοντας την Αδριανούπολη.
Ως το 1254, έτος του θανάτου του, είχε καταλάβει όλα τα χαμένα εδάφη της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, που είχε πριν την φραγκοκρατία και το μόνο που απόμεινε ήταν η κατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως, την οποία ανακατάλαβε ο διάδοχός του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος το 1261. Την ανασύσταση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας την αποδίδουν οι ιστορικοί ουσιαστικά στον Ιωάννη Βατάτζη.
Εκτός από ικανός στρατιωτικός αναδείχτηκε και ιδανικός πολιτικός. Εμφορούμενος από φλογερή πίστη στο Θεό, σεβασμό για την Εκκλησία και αγάπη για το λαό κυβέρνησε με δικαιοσύνη και σωφροσύνη. Πονούσε που έβλεπε την απόσχιση της δυτικής χριστιανοσύνης από την μία αδιαίρετη Εκκλησία και γι’ αυτό είχε κάνει πολλές απόπειρες για την ένωσή της με αυτή. Μάταια όμως, διότι ο πάπας Γρηγόριος Θ΄ τον αγνοούσε!
Ως χαρακτήρας ήταν απλός, καταδεκτικός και φιλήσυχος. Ο κάθε πολίτης μπορούσε να τον δει και να του εκθέσει τα προβλήματά του. Προστάτευε τους αδικημένους και τους αδύναμους. Περιόρισε τη δύναμη των γαιοκτημόνων προς χάριν των μικροϊδιοκτητών αγροτών. Αναδιοργάνωσε τη γεωργία και την κτηνοτροφία και αύξησε την επάρκεια τροφίμων.
Υποστήριξε τα φιλανθρωπικά ιδρύματα, στα οποία έβρισκαν καταφύγιο χιλιάδες αναξιοπαθούντες, περιορίζοντας δραστικά τη φτώχια. Ο ίδιος ζούσε λιτά, σχεδόν ασκητικά και στηλίτευε την πολυτέλεια και τις σπατάλες.
Τα δημόσια ταμεία γέμισαν από την χρηστή διαχείριση και μπορούσε έτσι να ασκεί το σπάνιο φιλανθρωπικό του έργο. Ο λαός τον υπεραγαπούσε.
Στις 4 Νοεμβρίου του 1254 ο χρηστός και ευσεβής αυτοκράτορας της Νικαίας Ιωάννης αρρώστησε ξαφνικά και πέθανε. Η αγία του ψυχή πέταξε στα ουράνια και το ασκητικό του σώμα κηδεύτηκε με θλίψη αβάσταχτη από το λαό, ο οποίος θρηνούσε για μέρες τον αγαπημένο του ηγεμόνα.
Ενταφιάστηκε στη Μονή του Σωτήρος Χριστού, που είχε ιδρύσει και χτίσει ο ίδιος στο Νυμφαίο της Βιθυνίας.
Όμως μετά από επτά χρόνια, όταν έγινε εκταφή βρέθηκε άφθαρτο, να ευωδιάζει, έχοντας το χρώμα ζωντανού ανθρώπου και εύκαμπτο, δείγμα της αγιότητάς του. Ως και τα ενδύματά του ήταν απόλυτα άφθορα! Μεταφέρθηκε στη Μαγνησία της Μ. Ασίας, το οποίο έκανε άπειρα θαύματα. Η Εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο και η μνήμη του εορτάζεται στις 4 Νοεμβρίου.
Αργότερα μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη και χάθηκε μυστηριωδώς κατά την άλωση. Γι’ αυτό αναπτύχθηκε γύρω από αυτόν ο θρύλος του «Μαρμαρωμένου Βασιλιά», ο οποίος θα φανεί για να ελευθερώσει ξανά την Βασιλεύουσα.
Με αυτόν τον ελπιδοφόρο θρύλο πορεύτηκε το Γένος μας για αιώνες και καρποφόρησε το δένδρο της λευτεριάς, ο οποίος είναι συνδεδεμένος με τον άγιο Ιωάννη Βατάτζη!

Ο Άγιος νέος ιερομάρτυς Νικόλαος(Βινογκράντωβ)

Ο Άγιος ιερομάρτυς Νικόλαος(Μιχαήλοβιτς Βινογκράντοβ)γεννήθηκε στην Μόσχα στις 5 Απριλίου 1876.Είχε έξι παιδιά γεννημένα μεταξύ 1899-1908.Μέχρι το 1917 ήταν δάσκαλος στο χωρίο Zemstvo.

Για δεκαοχτώ χρόνια υπηρέτησε στον Ι.Ν.του Αγ.Νικήτα στον λόφο Shvivoy της Μόσχας μέχρι που τον έκλεισαν οι κομμουνιστές.Από εκεί τον έστειλαν στο Ιζμαίλοβο όπου ζούσε με τα παιδιά και την πρεσβυτέρα Αντωνίνα σε μια ετοιμόροπη καλύβα.

Με την οικογένειά του μπροστά στην καλύβα τους

Όλοι τον θυμούνται να φοράει πάντοτε το ράσο του.Κύρηττε άφοβα,βάπτιζε παιδιά και γενικά είχε μια εκτεταμένη ποιμαντική δραστηριότητα.Τον συνέλαβαν τον Μάρτιο του 1930 όταν αντιστάθηκε στο κλείσιμο του ναού και στάλθηκε στην εξορία.Τον εκτέλεσαν στις 4/17 Νοεμβρίου 1931.

ΤΟ ‘’ΒΑΣΑΝΟ ΤΗΣ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ’’ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΪΣΙΟ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ Η ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

__________________

Δυστυχώς δεν είναι λίγοι αυτοί που υποτιμούν το αντιεκκλησιαστικό φρόνημα όσων ενστερνίζονται την αντίθεη μαρξιστική πλάνη.  Η παλαιότερη παραδοχή του Πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα, ότι γενικά οι Αριστεροί δεν είναι θρησκευόμενοι (εννοώντας τη Μαρξιστική Αριστερά και όχι τους δημοκράτες σοσιαλιστές). Και ο ίδιος εξάλλου ανέφερε ότι δεν είναι θρησκευόμενος.  Ο άθεος μαρξισμός δυστυχώς είναι η πηγή που θα δηλητηριάζει την ανθρωπότητα με την άθεη ιδεολογία και ως εκ τούτου με το αντιεκκλησιαστικό φρόνημα, φανερό ή κεκρυμμένο. 

 

Δικαίως ο Mητροπολίτης Μεσογαίας Nικόλαος ανέφερε πρόσφατα ότι «Βεβαίως, πρέπει να λάβουμε υπόψη και τις μαρξιστικές-αθεϊστικές προκαταλήψεις της σημερινής ‘’αριστερής’’ Κυβερνήσεως, η οποία δηλώνει ότι δεν χρειάζεται καθόλου η Εκκλησία» (romfea.gr).

 

Ποιος αμφιβάλλει, ότι η άθεη ή καλύτερα αντίθεη μαρξιστική πλάνη, είναι η δηλητηριασμένη πηγή απ’ όπου θα πηγάζει το αντίθεο μένος.  Πόσους Χριστιανούς παρέσυρε και θα παρασύρει ακόμα;  Είναι τόσο δύσκολο  να αντιληφθεί κανείς, ότι φορείς της μαρξιστικής αθεΐας, είναι τα μαρξιστικογενή αριστερά κόμματα;  Αντί να παραθέτουν τις πολιτικές των απόψεις, ανακατεύουν μαζί με τις πολιτικές θέσεις των και την μαρξιστική αντίθεη πλάνη. 

 

Τα ‘’διαδικτυακά’’ μαρξιστικά σκίτσα σε θέματα πίστεως, συναγωνίζονται τη δαιμονική εικαστική μάνητα, των αντίθεων κομμουνιστικών καθεστώτων που κατέρρευσαν. Ένα σκίτσο τέτοιου μαρξιστικού ιστότοπου, παρίστανε κάποιον να ετοιμάζεται να πατήσει στον Σταυρό, που είχε ζωγραφισμένο τον Εσταυρωμένο.  Αν περιέλθει κανείς τα ιστολόγια τα οποία διαδίδουν τις μαρξιστικές πλάνες για τα θέματα πίστεως και ειδικότερα τα ιδεολογικά προσκείμενα στον ΣΥΡΙΖΑ, θα δοκιμάσει λύπη για την αντίθεη κατάντια. 

 

Χρειάζεται όμως να περιέλθει κανείς τους διαδικτυακούς αυτούς ιστότοπους, για να αντληφθεί το αντίθεο της μαρξιστικής μάνητας αρκετών Συριζαίων;  Να αναφέρει κανείς πόσοι Συριζαίοι αρνούνται να παντρευτούν με εκκλησιαστικό γάμο;  Να αναφέρει κανείς πόσοι Συριζαίοι αρνούνται να βαπτίσουν τα παιδιά τους;  Να αναφέρει κανείς πόσοι Συριζαίοι αρνούνται να κάνουν το σημείο του Σταυρού;  

 

«Παλιά αν ένας ευλαβής ασχολείτο με την κατάσταση στον κόσμο», έλεγε ο Όσιος Παΐσιος, «δεν πρέπει να ήταν καλά, ήταν για κλείσιμο στον Πύργο.  Σήμερα αντίθετα, αν ένας ευλαβής δεν ενδιαφέρεται και δεν πονάει για την κατάσταση αυτή που επικρατεί στον κόσμο, είναι για κλείσιμο στον Πύργο»* 

 

Ο Όσιος Παΐσιος είπε κάποτε : «Τους καημένους τους νέους τους ζαλίζουν με διάφορες θεωρίες.  Είχα προσέξει εκεί στο Καλύβι ότι συνήθως δύο μαρξιστές πενηντάρηδες έμπαιναν στο γκρουπ των νέων, για να τους ζαλίζουν.  Οι μαρξιστές δεν πιστεύουν και όταν πας να τους αποδείξεις την ύπαρξη Θεού, κρίνουν τον Θεό και είναι όλο ερωτήσεις· γιατί αυτό, γιατί εκείνο κλπ».  Δικαίως διερωτάτο ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος πέρυσι τον Νοέμβριο του 2015, αν «Μπορεί ένας μαρξιστής να ορίζει τη ζωή της Εκκλησίας».

 

Κάποτε ο Όσιος Παΐσιος είπε σε κάποιους μαρξιστές «Εσείς μόνο την προπαγάνδα κάνετε και σταματάτε εκεί· δεν έχετε τίποτε άλλο να απολαύσετε. Είστε οι πιο ταλαίπωροι, διότι όταν πετύχετε αυτό που θέλετε, δεν έχετε κανένα άλλο ιδανικό, μόνο το βάσανο της μαρξιστικής σκλαβιάς».

 

Έλεγε ο Όσιος Παΐσιος :  «Το να ενδιαφέρεται κανείς τώρα και να ανησυχεί για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το έθνος μας είναι ομολογία, γιατί η Πολιτεία τα βάζει με τον θείο νόμο.  Ψηφίζει νόμους ενάντιους στο νόμο του Θεού.  Γι’ αυτό όσοι έχουν αντίληψη του κινδύνου πρέπει να εναντιώνονται στις τάσεις αυτές».  Αυτά φυσικά πρέπει να τα προσέξουν και όσοι Χριστιανοί (και ιδίως οι ιερωμένοι) εκουσίως ή ‘’ακουσίως’’ γίνονται η προέκταση της εκλογικής εκστρατείας των μαρξιστικογενών αριστερών κομμάτων.

 

*(Από το βιβλίο ‘’Μαρτυρίες προσκυνητών Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης 1924-1994  Β΄ Έκδοση)

Αφήγηση: Ο Ιερομόναχος Άνθιμος ο δια χριστόν σαλός