Εν βρασμώ οι ιστορικοί για τους Γενίτσαρους συμβούλους του Γαβρόγλου

Αντιδράσεις για τους παραχαράκτες της ιστορίας 

Μανόλης Γαλάνης 

 Σφοδρές αντιδράσεις από συγγραφείς και ιστορικούς μετά τις αποκαλύψεις για τους αγράμματους και ιδεολογικά εθελόδουλους συμβούλους του υπουργού Παιδείας που ετοιμάζουν τις αλλαγές στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας
 
Θύελλα έχει ξεσπάσει στους κόλπους της επιστημονικής κοινότητας μετά τις αποκαλύψεις του «ΘΕΜΑτος» για τις ανιστόρητες απόψεις των συμβούλων του υπουργού Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου, στους οποίους ανέθεσε την αναμόρφωση των σχολικών βιβλίων της Ιστορίας. Οι θέσεις των ιστορικών του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ άλλων, περί «των σφαγών του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη το 1922», των ιστορικών «μύθων των Ελλήνων στην Επανάσταση του 1821», αλλά και της μη αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων προκαλούν έντονες αντιδράσεις από συναδέλφους τους, οι οποίοι μιλούν ανοιχτά για «τουρκολάγνους» και «αγράμματους». 
Στο στόχαστρο των συμβούλων του κ. Γαβρόγλου και της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου έχει μπει η «συμπαγής εθνική ταυτότητα» των Ελλήνων, η οποία, σύμφωνα με τους ίδιους, οικοδομήθηκε πάνω στη διδασκαλία στα σχολεία της ιστορικής συνέχειας του ελληνικού έθνους από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή, μια συνέχεια που δεν συμμερίζονται. Αλλωστε ο πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία Αντώνης Λιάκος έχει ξεκαθαρίσει ότι το ζητούμενο δεν είναι η εθνική αλλά η ιστορική συνείδηση. Σε αυτό το πνεύμα, ο καθηγητής Ιστορίας της Εκπαίδευσης Χάρης Αθανασιάδης, ο οποίος έχει αναλάβει την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και είναι μέλος της Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία, ζητά από εδώ και στο εξής μια ελαστική εθνική ταυτότητα για τα Ελληνόπουλα, δίνοντας διαλέξεις για τον «τοκογλύφο» στρατηγό Μακρυγιάννη και γράφοντας για την «εθνικίστρια» Πηνελόπη Δέλτα. Σε ανεκτική εθνική ταυτότητα καταλήγει στη μελέτη που υπέβαλε για λογαριασμό του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής στον υπουργό Παιδείας, αναφορικά με τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στην Ιστορία, και ο πανεπιστημιακός Πολυμέρης Βόγλης. Ο κ. Βόγλης, ο οποίος αποδίδει σε «δυσανεξία της ελληνικής κοινωνίας» τη μη αναγνώριση των Σκοπίων με το όνομα «Μακεδονία» από τη χώρα μας, επικεντρώνει την ιστορική του συμβολή στη διδασκαλία του Εμφυλίου στις σχολικές αίθουσες, αποκαλώντας τον ως τη «μοναδική επανάσταση στην Ελλάδα του 20ού αιώνα» και ταξινομώντας τα Δεκεμβριανά στις «επαναστατικές στιγμές» των Ελλήνων. 

«Mυαλά θολών ανθρώπων»

Στο πλαίσιο αυτό, ο καθηγητής Ιστορίας Νέου Ελληνισμού στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας Κωνσταντίνος Φωτιάδης, μιλώντας στο «ΘΕΜΑ» παίρνει θέση και οριοθετεί την κεντρική βάση της ιστορικής διαφωνίας με τους συμβούλους του κ. Γαβρόγλου αναφέροντας: «Εγώ ξέρω ότι από τα ομηρικά χρόνια μέχρι σήμερα τη θάλασσα τη λένε θάλασσα, τον ήλιο τον λένε ήλιο και τη γη τη λένε γη. Αυτές οι θεωρίες περί ασυνέχειας της Ελληνικής Ιστορίας είναι στα μυαλά θολών ανθρώπων και ιστορικών. Δεν έχουν ξεκάθαρη ιστορική παιδεία οι άνθρωποι που ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει συνέχεια της ελληνικής ιστορίας από εκείνα τα χρόνια μέχρι σήμερα. Δεν έχει μέλλον αυτή η προσπάθεια αλλαγής της Ιστορίας στα σχολικά βιβλία. Θα φάνε τα μούτρα τους πολύ σύντομα. Αυτά που λένε για την Επανάσταση του 1821 είναι αστεία. Οτι δεν υπήρχε Ζάλογγος; Υπάρχουν τα επίσημα έγγραφα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μια καινούρια φιλοσοφία. Νομίζουν ότι θα γίνουν μοντέρνοι και Ευρωπαίοι. Αναρωτιέμαι, όμως, αξιοποιούν σωστά τις πηγές; Οι θεωρίες τους στηρίζονται σε ιστορικές πηγές; Για παράδειγμα, η κυρία Μαρία Ρεπούση δεν είναι ιστορικός. Ο κ. Χάρης Αθανασιάδης Ιστορία της Εκπαίδευσης έχει κάνει και ανήκει στην ίδια ομάδα με την κυρία Ρεπούση». Ο κ. Φωτιάδης, ο οποίος έχει συγγράψει 25 βιβλία για τη Γενοκτονία των Ποντίων, είναι ιδιαίτερα καυστικός σχολιάζοντας την άποψη που έχει διατυπώσει ο κ. Αθανασιάδης περί εθνοκάθαρσης και όχι Γενοκτονίας των Ποντίων. «Στο θέμα της Γενοκτονίας των Ποντίων, όταν στο πλευρό μας έχουμε την Αριστερά της Τουρκίας δεν μας χρειάζεται η Αριστερά της Ελλάδας. Οσοι στο υπουργείο Παιδείας μιλούν για “εθνοκάθαρση των Ποντίων” παίζουν το παιχνίδι της Τουρκίας - διότι με την εθνοκάθαρση δεν μπορείς να προσφύγεις στα διεθνή δικαστήρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι τουρκολάγνοι. Δεν μπορεί να μας στηρίζουν οι κορυφαίοι αριστεροί διανοούμενοι στην Τουρκία και εμείς να λέμε τέτοια πράγματα. Ο ελληνικός λαός πρέπει να δει ποιοι θα εκπαιδεύουν τους δασκάλους και τους καθηγητές των παιδιών του. Δεν μπορεί να λένε ότι δεν έγινε γενοκτονία στον Πόντο. Ο παππούς μου είχε 6 αδέρφια, σκοτώθηκαν τα 5 και ήρθε μόνος αυτός. Φαντάζεστε πόσα άτομα θα ήταν η δική μου οικογένεια εάν ζούσαν αυτοί οι συγγενείς μου;». 


O κ. Xάρης Αθανασιάδης, σύμβουλος του υπουργού Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου, είχε χαρακτηρίσει την Πηνελόπη Δέλτα εθνικίστρια, ενώ για την καταστροφή της Σμύρνης επικεντρώθηκε σε... δήθεν καταστροφές
του Ελληνικού  Στρατού


Ο κ. Πολυμέρης Βόγλης, σύμβουλος του κ. Γαβρόγλου, έχει χαρακτηρίσει τα Δεκεμβριανά «αδύνατη επανάσταση», ενώ υποστηρίζει τη μετονομασία των Σκοπίων σε «Μακεδονία»

«Αγράμματοι» ιστορικοί

Αιχμηρή είναι και η τοποθέτηση του πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου, καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης Γιώργου Κοντογιώργη, ο οποίος μιλά για «αγράμματους» ιστορικούς: «Οι άνθρωποι αυτοί είναι από αγράμματοι έως ιδεολογικά εθελόδουλοι. Δηλαδή δεν έχουν επίγνωση του τι σημαίνει συνέχεια ή ασυνέχεια της Ιστορίας. Παπαγαλίζουν κάποια πράγματα που λένε οι Δυτικοί, οι οποίοι δεν είχαν συνέχεια στην Ιστορία τους διότι γεννήθηκαν ως νέα έθνη τον 18ο-19ο αιώνα. Το κυριότερο, όμως, είναι ότι προπαγανδίζουν τη δυτική εκδοχή της ασυνέχειας του Ελληνισμού επειδή η Δύση ήθελε να βγάλει στην άκρη την ελληνική συνέχεια, δηλαδή το Βυζάντιο και τον νεότερο Ελληνισμό, για να οικειοποιηθεί η ίδια την αρχαιότητα. Θέλουν να αλλάξουν τον λαό και αν μπορούσαν να τον αλλάξουν, θα τον άλλαζαν. Δεν στέκονται ιστορικά αυτές οι απόψεις και είναι βαθιά αντιδραστική η αντίληψη ότι δεν υπάρχει ελληνική συνέχεια». Ο κ. Κοντογιώργης τονίζει ότι «αφού κυβερνούν αυτοί που θέλουν να αλλάξουν τα βιβλία της Ιστορίας, τελικά θα το πράξουν. Σημειώστε όμως το εξής, για να αλλάξουν την Ιστορία χρειάζονται δύο πράγματα: να αλλάξουν τον λαό και να καταργήσουν τις πηγές της Ιστορίας, να καταργήσουν τον ελληνικό λαό, να μην ονειρεύεται το παρελθόν του». 

«Ηλεκτρολόγοι»

Από την πλευρά του, ο ιστορικός-συγγραφέας Σαράντος Καργάκος σημειώνει: «Μπορεί να αλλάξουν τα φώτα της Ιστορίας οι διάφοροι “ηλεκτρολόγοι” του υπουργείου Παιδείας, αλλά η Ιστορία (το τι ακριβώς έγινε) δεν αλλάζει. Το πιθανότερο είναι μέχρι να γραφτούν οι τάχα νέες Ιστορίες να έχει αλλάξει ο υπουργός και οι “ηλεκτρολόγοι” του, οι οποίοι δεν θέλουν να φωτίσουν αλλά να συσκοτίσουν. Καταργούν ουσιαστικά την Αρχαία και Μεσαιωνική Ιστορία μας, με την οποία μπορούμε να προβληθούμε σε παγκόσμια κλίμακα, υποβαθμίζουν το ’21 και μεταφέρουν το ιστορικό προτσές στα τελευταία χρόνια, χρόνια διχασμών και εμφυλίων πολέμων, για να σπαρεί καινούριο μίσος στη νέα γενιά. Το μάθημα της Ιστορίας να γίνει μάθημα όχι για ενότητα αλλά για διχασμό. Σε μια εποχή ειδικά όπου οι απειλές εναντίον της χώρας μας είναι προ των πυλών». 

Ο κ. Καργάκος, ο οποίος την προσεχή Τετάρτη παρουσιάζει το 100ό βιβλίο του, με τίτλο «Ολυμπιάδα - Βίος  και πολιτεία της μητέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου», με τη σειρά του εστιάζει στο «βασικό πρόβλημα αυτών των ιστορικών, που είναι να καταρρίψουν την ιστορική συνέχεια των Ελλήνων. Ομως όλοι οι αγωνιστές στα απομνημονεύματά τους έγραψαν, αλλά προπαντός στη συνείδησή τους ένιωθαν ότι συνεχίζουν την ιστορία των αρχαίων Ελλήνων. Ο υπόδουλος ραγιάς γαλουχήθηκε με τη φυλλάδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που είχε κάνει 25 εκδόσεις μέσα στην Τουρκοκρατία, νιώθοντας ότι αποτελεί συνέχεια ενός κόσμου που έζησε στο παρελθόν. Οι “ηλεκτρολόγοι” του υπουργείου Παιδείας θέλουν να σπάσουν αυτή τη συνέχεια και όταν σπάσει αυτή η συνέχεια, τότε η Ελλάδα θα γίνει θυγατρική εταιρεία της Γαλλικής Επανάστασης. Οτι ουσιαστικά ο ιστορικός βίος του ελληνικού κόσμου αρχίζει από τη Γαλλική Επανάσταση και εδώ. Αφού είμαστε πνευματικά εξαρτήματα της Ευρώπης, άρα θα πρέπει να είμαστε και πολιτικά και οικονομικά εξαρτήματα». 

«Στρατηγική αποεθνικοποίησης»

Για συντονισμένο σχέδιο από μια συγκεκριμένη ομάδα επιστημόνων που ως στόχο έχει την πλήρη αλλαγή της Ιστορίας κάνει λόγο ο συγγραφέας και επικεφαλής της Κινήματος Αρδην Γιώργος Καραμπελιάς: «Πρόκειται για ομάδα που έχει συνέχεια και η οποία τα τελευταία χρόνια δουλεύει προς μία κατεύθυνση. Επιχειρούν να αλλάξουν την Ελληνική Ιστορία και την εκπαίδευση ώστε να πάψει να είναι εθνικιστική, όπως την εννοούν, δηλαδή να έχει οποιαδήποτε πατριωτική αναφορά και να γίνει πολυπολιτισμική. Να μην έχει κεντρική αναφορά σε εθνική ταυτότητα. Δεν μιλάμε για απλή επιτροπή του υπουργείου Παιδείας, αλλά για μια συνολική αντίληψη που εκπορεύεται κεντρικά από την κορυφή της κυβέρνησης και εφαρμόζεται με μία διπλή τακτική. Από τη μία πλευρά να περάσουμε αυτά τα πράγματα σήμερα, που οι άνθρωποι βρίσκονται σε κατατονία και κατάθλιψη, και άρα εύκολα μπορούμε να περνάμε διάφορα τέτοια και από την άλλη να παρουσιάσουμε και μια αριστεροσύνη σε όσους μας κριτικάρουν για τα ξεπουλήματα που κάνουμε στο πεδίο της πολιτικής και της οικονομίας. Αριστεροσύνη στον αντιπατριωτισμό, στην άρνηση της εθνικής ταυτότητας και της θρησκείας. Το θέμα της αλλαγής των βιβλίων της Ιστορίας εντάσσεται σε μια συνολική στρατηγική, αυτή της αποεθνικοποίησης της χώρας και της μεταβολής της σε πολυπολιτισμική κοινότητα χωρίς κεντρική ταυτότητα». 
πηγή

Μήνυμα στην Ελλάδα από τον Σέρβο Dejan Lučić (σύμβουλο του Πούτιν)| make...

Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ ,σταχυολογήματα

*  Όπου ευρίσκεται ο Θεός, εκεί δεν υπάρχει κακό. Όλα όσα απορρέουν από τον  Θεόν, έχουν μέσα τους την ειρήνη και οδηγούν τον άνθρωπο προς την αυτοκατάκριση και ταπείνωση.

*  «Η πίστις χωρίς των έργων νεκρά εστί» (Ιακώ­βου 6, 26). Η πραγματική πίστις δεν είναι δυνατόν να υπάρξει χωρίς τα έργα. Όποιος πραγματικά πι­στεύει, εκείνος οπωσδήποτε θα πράττει και καλά έργα.

* Εάν ο άνθρωπος από αγάπη προς τον Θεόν και χάριν της ενάρετου Ζωής δεν έχει περιττή μέριμνα για τον εαυτό του, πιστεύοντας ότι γι’ αυτόν φροντί­ζει ο Θεός, αυτή του η εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού είναι και πραγματική και συνετή.

* Όποιος πραγματικά αγαπά τον Θεόν, θεωρεί τον εαυτό του ταξιδιώτη και ξένο στη γη αυτή. Στην επι­δίωξή του να ενωθεί με τον Θεόν, με το νου και την καρδιά του διαρκώς ατενίζει μόνον Αυτόν.

* Ο άνθρωπος που θα αποφασίσει να ζήσει την εσω­τερική ζωή, πρώτα απ' όλα πρέπει να έχει τον φόβο του Θεού που είναι και η αρχή της σοφίας.

* Ο νους του προσεκτικού ανθρώπου ομοιάζει με άγρυπνο φύλακα και φρουρό της εσωτερικής Ιερου­σαλήμ. Από το ύψος της πνευματικής ζωής βλέπει με το καθαρό του μάτι τα πέριξ και τις εντός της ψυχής του ενάντιες δυνάμεις, σύμφωνα με τα λόγια του Ψαλμωδού: «Και εν τοις εχθροίς μου επείδεν ο οφθαλμός μου» (Ψαλμ. νγ', 9).

* Ο άνθρωπος με την σάρκα του ομοιάζει με αναμ­μένο κερί. Το κερί είναι προορισμένο να λιώσει και ο άνθρωπος να πεθάνει. Η ψυχή του όμως είναι αθά­νατη, γι' αυτό και η μέριμνά μας πρέπει να στρέφεται περισσότερο για την ψυχή παρά για το σώμα: «Τι γάρ ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού» (Ματθ. ιστ', 26).

* Εάν επιτρέψει ο Κύριος να δοκιμάσει ο άνθρωπος ασθένειες, τότε Εκείνος θα του δώσει και την δύναμη της υπομονής.

* Πρέπει να συνηθίσεις τον νου σου να κολυμβά στον νόμο του Κυρίου, κάτω από την καθοδήγηση του Οποίου να προσαρμόζεις και την ζωήν σου.

* Η ειρήνη της ψυχής αποκτάται διά των θλίψεων. Η Γραφή λέγει: «Διήλθομεν διά πυρός και ύδατος και εξήγαγες ημάς εις αναψυχήν» (Ψαλμ. ξε', 12).

* Τίποτε δεν συμβάλλει τόσο στην απόκτηση της εσω­τερικής ειρήνης, όσο η σιωπή και η συζήτησις με τον εαυτόν μας μάλλον, παρά με τους άλλους.

* Μπορείς, βλέποντας τον ήλιο με τους φυσικούς οφθαλμούς, να μη χαίρεσαι; Μα πόσο μεγαλύτερη χαρά θα νοιώθεις, όταν ο νους σου βλέπει με τους ε­σωτερικούς οφθαλμούς τον Ήλιο της δικαιοσύνης, τον Χριστόν;

* Για να διατηρήσεις την ψυχική ειρήνη πρέπει να διώχνεις από κοντά σου την αθυμία, να προσπαθείς να έχεις το πνεύμα της χαράς, να αποφεύγεις την κατάκριση των άλλων και να συγκαταβαίνεις στις αδυναμίες του αδελφού σου.

* Κάθε πρόοδο και επιτυχία σ' οποιοδήποτε τομέα της ζωής μας πρέπει να αποδίδουμε στον Κύριο και μαζί με τον προφήτη να λέμε: «Μη ημίν, Κύριε, μη ημίν, αλλ' ή τω ονόματι σου δός δόξαν» (Ψαλμ. ριγ',9).

* Κατά το τριακοστό πέμπτο έτος της ηλικίας, δηλα­δή στο ήμισυ της επιγείου ζωής, συμβαίνει να κάνει ο άνθρωπος μεγάλο αγώνα για την διατήρηση του εαυ­τού του. Πολλοί σ' αυτή την ηλικία δεν παραμένουν στην αρετή, ξεφεύγουν, και ακολουθούν τον δρόμον των επιθυμιών τους.

* Όποιος θέλει να σωθεί πρέπει να έχει την καρδιά του σε κατάσταση μετανοίας και συντριβής: «Θυσία τω Θεώ πνεύμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουδενώσει» (Ψαλμ. ν', 19).

* Όταν ο άνθρωπος προσπαθεί να έχει καρδιά τα­πεινή και λογισμό ειρηνικό, τότε όλες οι σκευωρίες του εχθρού μένουν ανενέργητες. Διότι όπου υπάρχει η ειρήνη των λογισμών, εκεί αναπαύεται ο Ίδιος ο Θεός: «Εν ειρήνη ο τόπος Αυτού» (Ψαλμ. οε', 3).

* Η απελπισία είναι η μεγαλύτερη χαρά του διαβό­λου. Είναι αμαρτία θανάσιμη.

* Προτού ακούσεις τον άλλον δεν πρέπει να απαν­τάς. «Ος αποκρίνεται λόγον πριν ακούσαι, αφροσύνη αυτώ εστί και όνειδος» (Παροιμ. ιη', 13).

* Όταν ο άνθρωπος δεχθεί κάτι το θεϊκό μέσα του, η καρδιά του χαίρεται. Όταν αντιθέτως δεχθεί κάτι το διαβολικό τότε συγχύζεται και ταράζεται.

* Όποιος υποφέρει την ασθένεια του με υπομονή και ευγνωμοσύνη προς τον Θεό, στεφανώνεται σαν μάρτυς και αγωνιστής.

* Πρέπει να προσπαθούμε να είμεθα ελεύθεροι από τους ακάθαρτους λογισμούς, ιδιαιτέρως όταν προσευχόμεθα προς τον Θεό. Διότι δεν είναι δυνατόν να συνυπάρχουν η δυσοσμία με την ευωδία.

* Εάν εμείς δεν συμφωνούμε με τους κακούς λογι­σμούς, που προέρχονται από τον διάβολον, κάνουμε πολύ καλά. Διότι το ακάθαρτο πνεύμα μόνον στους εμπαθείς ανθρώπους ασκεί αποτελεσματικά την επίδρασή του. Ενώ τους απαθείς προσπαθεί να τους επηρεάσει από μακριά.

* Ο νέος άνθρωπος είναι αδύνατο να μην ταράσσε­ται από σαρκικούς λογισμούς. Πρέπει γι' αυτό να προσεύχεται επίμονα στον Θεό, για να σβήσει εγκαί­ρως την σπίθα των αισχρών επιθυμιών μόλις εμφανισθεί. Τότε δεν θα δυναμώσει ποτέ η φλόγα.

* Πρέπει πάντοτε να υπομένουμε όλα χάριν του Θεού, ευχαρίστως. Η ζωή μας είναι μια στιγμή συγ­κριτικά με την αιωνιότητα, και γι' αυτό: «Ουκ άξια, κατά τον Απόστολον, τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς» (Ρωμ. η', 18).

* Ας αγαπήσουμε την ταπεινοφροσύνη για να δού­με την δόξα του Θεού, διότι όπου στάζει η ταπεινο­φροσύνη εκεί αναβλύζει η δόξα του Θεού.

* Χωρίς το φως όλα είναι σκοτεινά και χωρίς την ταπεινοφροσύνη τίποτε δεν υπάρχει μέσα στον άν­θρωπο, παρά μόνο ένα σκοτάδι.

* Όπως το κερί αν δεν θερμανθεί και μαλακώσει, δεν μπορεί να δεχθεί επάνω του την σφραγίδα, έτσι και η ψυχή, χωρίς να δοκιμασθεί με τους κόπους και τις ασθένειες δεν μπορεί να λάβει επάνω της την σφραγίδα της αρετής.

* Στους πλησίον μας πρέπει να φερόμεθα με λε­πτότητα, χωρίς ούτε με το βλέμμα μας να τους προσ­βάλλουμε.

* Το πνεύμα του συγχυσμένου και θλιμμένου άνθρω­που φρόντισε να το ενθαρρύνεις με λόγια αγάπης.

* Για την αδικία που σου προξενούν οι άλλοι, όποια κι' αν είναι αυτή, δεν πρέπει να εκδικείσαι, αλλά αν­τίθετα να συγχωρείς από τα βάθη της καρδιάς σου εκείνον που σε αδίκησε.

* Δεν πρέπει να τρέφεις στην καρδιά σου μίσος και αντιπάθεια κατά του πλησίον, που σε εχθρεύεται. Αλ­λά να τον αγαπάς και να του κάνεις όσο μπορείς καλό, ακολουθώντας την εντολή του Χριστού: «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υ­μάς» (Ματθ. ε', 44).

* Η θύρα της μετανοίας είναι για όλους ανοικτή και είναι άγνωστο ποιος θα πρωτομπεί σ' αυτή, εσύ που κατακρίνεις τον άλλον ή αυτός που κατακρίνε­ται από σένα.

* Κατάκρινε πάντοτε τον εαυτόν σου και θα παύσεις να κατακρίνεις τους άλλους.

* Μπορείς να κατακρίνεις μια πράξη κακή, ποτέ όμως εκείνον που την έπραξε.

* Όταν εγκαταλειφθεί ο άνθρωπος από τον Θεό, τότε ο διάβολος είναι έτοιμος να τον αφανίσει, όπως αφανίζει η μυλόπετρα το σπόρο του σταριού.

* Η περιττή μέριμνα για τα βιοτικά πράγματα είναι γνώρισμα άνθρωπου άπιστου και μικρόψυχου. Και εί­ναι συμφορά εάν εμείς φροντίζοντας οι ίδιοι για τον εαυτό μας δεν στηριζόμαστε στον Θεό, που προνοεί για μας!

* Είναι καλύτερο για μας να περιφρονούμε όσα δεν είναι δικά μας, δηλαδή τα πρόσκαιρα και τα παροδικά, και να ζητούμε τα δικά μας, δηλαδή τα άφθαρτα και τα αιώνια.

* Η θλίψις είναι το σκουλήκι της καρδιάς, που κα­τατρώγει την μητέρα που το γέννησε.

* Όποιος ενίκησε τα πάθη αυτός ενίκησε και την θλίψη. Όποιος νικιέται από τα πάθη δεν θα αποφύγει τα δεσμά της θλίψεως. Όπως ο άρρωστος φαίνεται από το χρώμα του προσώπου του, έτσι ο εμπαθής από την κατάθλιψη.

* Ο Κύριος φροντίζει για την σωτηρία μας. Ο ανθρωποκτόνος όμως διάβολος προσπαθεί να μας  οδηγήσει στην απελπισία.

* Δεν πρέπει να κλονιζόμαστε στην πνευματική ζωή από καμιά εχθρική δύναμη. Αντίθετα να στηριζό­μαστε στα λόγια του Θεού: «Τον δε φόβον αυτών ου μη φοβηθώμεν, ουδ' ου μη ταραχθώμεν, ότι μεθ' η­μών ο Θεός. Κύριον τον Θεόν ημών αυτόν αγιάσωμεν και Αυτός έσται ημίν φόβος» (πρβλ. Ήσ. η', 12-13).

ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ
ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2000

Οἱ ἡγεμονίσκοι

 

Γέροντα Γρηγορίου Καθηγουμένου της Ι.Μ. Δοχειαρίου Αγ. Όρους
Διώξαμε τὸν βασιλιᾶ καὶ πολεμήσαμε τὴν βασιλεία, ὅτι καταλύει τὴν δημοκρατία, εἶναι πολυδάπανη, εἶναι θεσμὸς ἀταίριαστος γιὰ τὴν ἐποχή μας. Γέμισε, ὅμως, ὅλος ὁ τόπος ἡγεμονίσκους. Ὁ κάθε ὑπουργὸς ἡγεμονίσκος, ὁ κάθε βουλευτὴς ἡγεμονίσκος, ὁ κάθε νεόπλουτος ἡγεμονίσκος, ὁ κάθε βιομήχανος καὶ βιοτέχνης ἡγεμονίσκος, ὁ κάθε ἐπίσκοπος στὴν Ἐκκλησία ἡγεμονίσκος, οἱ ἡγούμενοι τῶν Μονῶν ἡγεμονίσκοι, ἡ κάθε ἡγουμένη σοῦπερ ἡγεμονίσκος. Ὅλοι αὐτοὶ ἔχουν μεγάλες καὶ πλούσιες αὐλὲς καὶ δορυφόρους ἀναρίθμητους. Ποιά πόρτα νὰ χτυπήσης; Πίσω ἀπὸ ποιά θύρα νὰ σταθῆς; Σὲ ποιόν νὰ πῆς τὸν πόνο σου καὶ τὸ παράπονό σου; Ὅποιον καὶ νὰ συναντήσης θὰ σοῦ κάνη τὴν ἐρώτηση: «− Γιατί, γύφτο, τρέμεις; − Ἀπ᾽ τὴν χαρά μου, ἀγᾶ. − Γιατί χτυπᾶς τὰ δόντια σου; − Παίζω ταμπουρᾶ.» Ἡ ἀσπλαγχνία καὶ ἡ ἀσυμπάθεια βασιλεύουν. Ἔχουν τόσο ὑψηλοὺς θρόνους, ποὺ οὔτε ὁ γυμνοσάλιαγκας δὲν μπορεῖ νὰ ἀνέβη ἐπάνω. Μεγάλη ὑψομετρικὴ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ ἡγεμονίσκου. Κανεὶς ἀπ᾽ αὐτοὺς δὲν μπορεῖ νὰ ἀκούση τὸν κλαυθμυρισμὸ τῶν πεφορτισμένων καὶ ἀπηλπισμένων. Εὐκολώτερα συναντᾶς λιοντάρι μέσα στὸν κόσμο, παρὰ ἡγεμονίσκο. Ποτὲ δὲν κοιτάζουνε τὸν πένητα στὰ μάτια. Παγοκολόνες οἱ καρδιές τους. Κι ὅταν δορυφοροῦνται ἀπὸ πλῆθος αὐλοκολάκων, ποῦ νὰ προσεγγίσης, ποῦ νὰ αἰσθανθῆς ζεστασιά;

Αὐτὲς τὶς μέρες ἔστειλα ἕναν ἀπελπισμένο σὲ ἡγούμενο μεγάλης Μονῆς τοῦ Ὄρους. Ἕνα λόγο παραμυθίας δὲν τοῦ ἔρριξε στ᾽ αὐτιά του, ἂν καὶ θέλει νὰ τιμᾶ τὴν Παναγία τὴν Παραμυθιά. Διαδικαστικὰ ἐζήτησε καὶ προπομποὺς στὴν δυστυχία του. Ἐπέστρεψε πλήρης ἀπογοήτευσης. Ἔμαθα πὼς προσφέρει, δίνει, καὶ ἔστειλά τον. Καὶ τὸν ἐσκόρπισε ἔμπροσθέν του σὰν νὰ ἦταν ἐχθρός του. Ἔσκυψα στὴν κεφαλή του καὶ τοῦ εἶπα:
− Παιδί μου, ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς δὲν θὰ σὲ βοηθήση.
Χτυπήσαμε καὶ πόρτα πλουσίου καὶ ἔλεος δὲν βρήκαμε. Ἀκόμα τὰ αὐτιά μου ὑποφέρουν ἀπὸ τὰ μάνταλα καὶ τὰ σίδερα τῆς κλεισμένης καρδιᾶς. Κατάλαβα πὼς αὐτοὶ οἱ ἡγεμονίσκοι εἶναι βαρήκοοι, εἶναι βαρυκάρδιοι. Σὰν ψωμὶ φρεσκοφουρνισμένο τρῶνε τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ. Τοὺς κόπους τοῦ λαοῦ τοὺς βλέπουν σὰν τοὺς ἱστοὺς τῆς ἀράχνης. Ὅλα τὰ σπίτια ἀναστενάζουν. Ἀποκαλοῦν τὸν Θεὸ ἀδυσώπητο καὶ τοὺς πλουσίους ἀδέκαστους. Στὸ χωράφι τους δουλεύουν, καὶ ὅμως, ὅταν δύση ὁ ἥλιος, μὲ ἀδειανὰ χέρια γυρίζουν στὸ σπίτι τους. Ἡ γυναίκα ζητᾶ, τὰ παιδιὰ ζητᾶνε, καὶ κάνουν τὴν θέση τοῦ πατέρα πιὸ δυστυχισμένη. Δὲν ὑπάρχει πιὰ στὴν γῆ οἰκονόμος, δὲν ὑπάρχει φιλότιμος ἐργοδότης, δὲν ὑπάρχει συμπάθεια. Ἀπονιὰ βασιλεύει.

 Μιὰ μάννα τὶς βαρειὲς νύχτες τοῦ χειμῶνα ἔτρωγε τὸν ζεστὸ τραχανᾶ καὶ βούρκωναν τὰ μάτια της καὶ μονολογοῦσε: «Ἄραγε αὐτὰ τὰ παιδιὰ ἔχουν ἀπόψε κάτι ζεστὸ νὰ φᾶνε; Ἔχουν στρωσίδια νὰ σκεπαστοῦν; Ἔχουν ζεστὰ φορέματα νὰ ἐνδυθοῦν;».

Τὸ παλάτι ἤτανε πιὸ προσιτὸ καὶ τὴν πόρτα του, μὲ τὸ πρῶτο χτύπημα, τὴν εὕρισκες ἀνοιχτή. Κανένας δὲν ἔφευγε βδελυκτὸς καὶ ἀπαραμύθητος. Ποιός θὰ κλίνη τὸ οὗς του σ᾽ αὐτὸν τὸν κόσμο; Ποιός θὰ τοὺς σώση ἀπὸ τὸ «ἡρωϊκὸ τέλος» τῆς ἀπελπισίας; Ποιός θὰ συγκρατήση τὴν ἐξαθλίωση τοῦ κόσμου; Μὲ ὕφος καὶ ὑψηλοκαρδία ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ φάσκουν ὅτι κάτι εἶναι, δὲν παραμυθεῖται ὁ λαός, δὲν παρακαλεῖται.
Χριστέ μου, διάλυσε τὶς ἡγεμονίες σ᾽ ὅποιον χῶρο καὶ νὰ βρίσκωνται. Ἐξολόθρευσε τοὺς δυνάστες. Ἀφαίρεσέ τους τὸ δικαίωμα νὰ ζητοῦν παραλογισμοὺς καὶ εὐπορισμοὺς ἀπὸ τὸν πτωχὸ λαό. Ἐσκλήρυνας τοῦ αἰτεῖσθαι.
Παναγία μου, ἄκουσε τὸν στεναγμὸ τῆς καρδιᾶς τῶν πενήτων, τῶν πονεμένων. Δὲν μποροῦνε νὰ ἀνακατεύουνε στὸ τσουκάλι τὸ ἴδιο φαγητὸ κάθε μέρα. Καὶ οἱ ἡγεμονίσκοι νὰ μὴ ξέρουν τί νὰ φᾶνε. (Ἕνας ταλαιπωρημένος ἡγούμενος στὸ Ἅγιον Ὄρος ἔλεγε: «Ἄλλος δὲν ἔχει νὰ φάη κι ἄλλος δὲν ξέρει τί νὰ πρωτοφάη».)
Ἐξαφάνισε, Κύριε, τὴν λύπηση, τὴν ἀνέχεια καὶ τὴν στέρηση. Παράλυσε τὰ μακριὰ χέρια, ποὺ νύχτα-μέρα ψάχνουν τὰ πανέρια. Τὰ ἀγαθά σου εἶναι πλούσια ἐπὶ τῆς γῆς, ἀλλὰ λίγοι τὰ μοιράζονται. Ὁ πιὸ πολὺς κόσμος δυστυχισμένος εἶναι. Τὸ χαρούμενο πρόσωπο σπανίζει. Ὅλοι περπατοῦν καὶ παραμιλοῦν. Ἄκουσε, Κύριε, τὸ παραμιλητό τους καὶ ἐλέησον τοὺς δούλους σου.
Καὶ ὅσο περνάει ὁ καιρός, τὰ βογγητὰ καὶ οἱ ἀναστεναγμοὶ πληθαίνουν. Ἂς τελειώσουμε μὲ τὴν εὐχή: «Τὸ ἔλεός σου, Κύριε, καταδιώξει με πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωης μου».
Γρηγόριος ὁ Ἀρχιπελαγίτης

«ΠΑΝΗΓΥΡΙ» ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ!!!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Για την μεγάλη ικανοποίηση της Τουρκίας στις προτεινόμενες αλλαγές στα βιβλία της ιστορίας στα ελληνικά σχολεία, κάνουν λόγο σήμερα τα τουρκικά ΜΜΕ.
Όπως επισημαίνουν οι Τούρκοι, οι κυριότερες σημαντικές αλλαγές που αφορούν την Τουρκία είναι ότι από εδώ και πέρα δεν θα αναφέρεται Κωνσταντινούπολη, αλλά… Ιστανμπούλ, ότι στην Σμύρνη ο ελληνικός στρατός… διέπραξε εγκλήματα σε βάρος των μουσουλμάνων και ότι δεν υπήρξε… ποντιακή γενοκτονία και όπως τονίζεται, όλα αυτά είναι πορίσματα «σοβαρών» μελετών ειδικών Ελλήνων ιστορικών. Μάλιστα!!!

Ιδιαίτερα εξαίρεται ο ρόλος για τις αλλαγές αυτές του εκ Κωνσταντινούπολη, ή καλύτερα του εκ Ιστανμπούλ, ομογενή υπουργού Παιδείας, κ Γιαβρόγλου- Gavroğlu. Επίσης εξαίρεται ο ρόλος των Ελλήνων καθηγητών ιστορίας, Polymeris Voglis και Haris Athanasiadis, γιατί συνέβαλαν με το…  «βάρος» της ιστορικής τους κατάρτισης σε αυτές τις «ορθές» αλλαγές στα βιβλία της ελληνικής ιστορίας.
Μάλιστα όπως αναφέρεται, ο κ Αθανασιάδης είναι αυτός που έγραψε την αληθινή ιστορία της Σμύρνης, ότι δηλαδή οι Έλληνες… διέπραξαν εγκλήματα σε βάρος των μουσουλμάνων, ενώ οι δυο αυτοί καθηγητές υποστηρίζουν ότι δεν διαπράχτηκε ποντιακή γενοκτονία!!!
Επιτελούς, όπως αναφέρεται, οι Έλληνες θα μάθουν την ορθή ιστορία και το πως όχι μόνο δεν υπέστησαν γενοκτονία αλλά… διέπραξαν οι ίδιοι γενοκτονία σε βάρος των μουσουλμάνων!

Μάλιστα προτείνεται τώρα αυτοί οι Έλληνες σπουδαίοι ιστορικοί να κληθούν να διδάξουν ιστορία και στους… Αρμένιους, Ασσύριους και Κούρδους, για να μάθουν και αυτοί την πραγματική ιστορία. Τώρα, το πώς θα τους… υποδεχτούν όλοι αυτοί, αυτό είναι άλλο θέμα.
πηγή

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΠΕΙΛΟΥΝ, ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ ΑΠΟΔΟΜΟΥΝ

Επιβάλλεται η επιστροφή στις ρίζες με σεβασμό στην Ορθοδοξία
Η Τουρκία του Ερντογάν διεκδικεί κατοικημένα νησιά μας, όπως το Αγαθονήσι, ενώ απειλεί με πόλεμο την Κύπρο με μήλον της έριδος τους ενεργειακούς πόρους. Ο σύμμαχος του Ερντογάν, ο Εντι Ράμα, προσβάλλει την Ιστορία μας μιλώντας για τη Μεγάλη Αλβανία. Η εθνική ομοψυχία, η ενίσχυση της εθνικής ταυτότητας και η επίγνωση της ιστορικής μας κληρονομιάς είναι απαραίτητα εφόδια για να αντιμετωπίσουμε ως Ελληνες τις παντοειδείς προκλήσεις.

Κι όμως, ο κυβερνών συριζαϊσμός κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση: Επιχειρεί να αποκόψει την Παιδεία μας από τις ελληνορθόδοξες ρίζες, οι οποίες πότισαν επί αιώνες το δέντρο του Ελληνισμού και μας βοήθησαν να αντιμετωπίσουμε κατακτήσεις, πολέμους και άλλα δεινά. Αμφισβητεί τα ορθόδοξα Θρησκευτικά και στη θέση τους προωθεί ένα πολυθρησκειακό συνονθύλευμα. Αναθέτει την αναθεώρηση των σχολικών βιβλίων της Ιστορίας σε πρόσωπα που στερούνται νηφαλιότητος και ορθής τεκμηριώσεως. Αντί για τη συνέχεια του Ελληνισμού, θέλουν να διδάξουν αποτυχημένες υλιστικές θεωρίες. Αντί να προβάλουν τους ήρωες της διαχρονικής μας Ιστορίας, ενδιαφέρονται για αμφιλεγόμενες κοινωνιολογικές θεωρήσεις και για την... περιγραφή εμπορευμάτων. Αντί να καλλιεργήσουν την εθνική ενότητα, αναθέτουν τα νέα προγράμματα σε οπαδούς ιδεολογικά φορτισμένων αντιλήψεων.

Το Σύνταγμα αναφέρει ότι σκοπός της Παιδείας είναι η καλλιέργεια εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως στα Ελληνόπουλα. Οι πρόσφατες πρωτοβουλίες του συριζαϊσμού στον χώρο της εκπαιδεύσεως κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Είναι υποχρέωση όλων μας να αντιδράσουμε. Η Ιστορία που θα διδάσκεται στα σχολεία μάς αφορά όλους. Δικαίωμα λόγου δεν έχουν μόνο λίγοι αυτοαποκαλούμενοι «ειδικοί». Με τρόπο ψύχραιμο, δημοκρατικό και ιστορικά θεμελιωμένο, πρέπει να αποδομήσουμε τους αποδομητές. Να μην επιτρέψουμε νέα φαινόμενα «συνωστισμού» στα βιβλία των παιδιών μας.

Σε κάθε δύσκολη περίοδο, ο Ελληνισμός επέστρεφε στις ρίζες του για να αντλήσει θάρρος και να αναγεννηθεί. Οταν το 1204 οι σταυροφόροι κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη, ο αυτοκράτωρ του ελληνικού κράτους της Νικαίας Ιωάννης Βατάτζης ζήτησε από τους λογίους της εποχής να συγκεντρώσουν όλα τα αρχαία ελληνικά χειρόγραφα για να τα μελετήσουν οι νέοι και να συνειδητοποιήσουν την ελληνική καταγωγή τους.
Ο πρώτος κυβερνήτης της νεωτέρας Ελλάδος, ο Ιωάννης Καποδίστριας, διεκήρυξε ότι η Παιδεία πρέπει να βασίζεται στην ορθόδοξη χριστιανική αγωγή και στα κλασικά κείμενα της αρχαιότητος. Ο Διονύσιος Σολωμός στον «Υμνον εις την Ελευθερίαν» επικαλείται τους 300 του Λεωνίδα για να τονίσει τη διαχρονική συνέχεια του έθνους. Μετά την πτώχευση του 1893 και την ήττα του 1897, ο Κωστής Παλαμάς γράφει επικά ποιήματα, που αναφέρονται στον βυζαντινό Ελληνισμό, για να προετοιμάσει την Εθνική Αναγέννηση. Ετσι οδηγηθήκαμε στους νικηφόρους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13.
Επιστροφή στις ρίζες, λοιπόν, με σεβασμό στην Ορθοδοξία και σωστή διδασκαλία της Ιστορίας μας.
Κωνσταντίνος Χολέβας

Γέροντα, τί θέλει ἀπὸ ἐμᾶς ὁ Θεός;

Γέροντα, τί θέλει ἀπὸ ἐμᾶς ὁ Θεός;
– Ὁ Θεὸς ἀπὸ ἐμᾶς θέλει τὴν προαίρεσή μας, τὴν ἀγαθή μας διάθεση, ποὺ θὰ τὴν ἐκδηλώνουμε μὲ τὸν ἔστω καὶ λίγο φιλότιμο ἀγώνα μας, καὶ τὴν συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητός μας. Ὅλα τὰ ἄλλα τὰ δίνει Ἐκεῖνος. Δὲν χρειάζονται μπράτσα στὴν πνευματικὴ ζωή. Νὰ ἀγωνιζώμαστε ταπεινά, νὰ ζητοῦμε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ Τὸν εὐγνωμονοῦμε γιὰ ὅλα. Αὐτὸς ποὺ ἐγκαταλείπεται στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ, χωρὶς κανένα δικό του σχέδιο, περνᾶ στὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ. Ὅσο ὁ ἄνθρωπος εἶναι γαντζωμένος στὸν ἑαυτό του, μένει πίσω· δὲν προχωράει πνευματικά, γιατὶ ἐμποδίζει τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Γιὰ νὰ προκόψη, χρειάζεται πολλὴ ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό. Ὁ Θεὸς κάθε στιγμὴ χαϊδεύει μὲ τὴν ἀγάπη Του τὶς καρδιὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ ἐμεῖς δὲν τὸ καταλαβαίνουμε, γιατὶ οἱ καρδιές μας ἔχουν πουρί !!

Αγίου Παΐσιου Αγιορείτου..!

https://www.facebook.com/hlias.xaintoytis

anexperimentindepth