4 Φεβρουαρίου 1843: Έτσι πέθανε ο Θ. Κολοκοτρώνης...

Τον έντυσαν με την στολή του Αντιστράτηγου, του έζωσαν τα σπαθί και έβαλαν κάτω από τα πόδια του μία τουρκική σημαία

Ηγετική μορφή της Ελληνικής Επανάστασης, που έδρασε στην Πελοπόννησο και εξ αυτού του λόγου είναι γνωστός και ως «Γέρος του Μωριά»...

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης γεννήθηκε «εις τα 1770, Απριλίου 3, την Δευτέρα της Λαμπρής... εις ένα βουνό, εις ένα δέντρο αποκάτω, εις την παλαιάν Μεσσηνίαν, ονομαζόμενον Ραμαβούνι», όπως αναφέρει στα Απομνημονεύματά του.

Ήταν γιος του κλεφτοκαπετάνιου Κωνσταντή Κολοκοτρώνη (1747-1780) από το Λιμποβίσι Αρκαδίας και της Γεωργίτσας Κωτσάκη, κόρης προεστού από την Αλωνίσταινα Αρκαδίας.

Η οικογένεια των Κολοκοτρωναίων από το 16ο αιώνα, που εμφανίζεται στο προσκήνιο της ιστορίας, βρίσκεται σε αδιάκοπο πόλεμο με τους Τούρκους. Μονάχα από το 1762 έως το 1806, 70 Κολοκοτρωναίοι εξοντώθηκαν από τους κατακτητές.

Το 1780, ήταν 10 ετών, όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε από τους Τούρκους, ένα γεγονός που σημάδεψε τη ζωή του.

Στα 17 του έγινε οπλαρχηγός του Λεονταρίου και στα 20 του νυμφεύτηκε την κόρη του τοπικού προεστού Αικατερίνη Καρούσου.

Το 1806, κατά τη διάρκεια του μεγάλου διωγμού των κλεφτών από τους κατακτητές, κατόρθωσε να διασωθεί και να καταφύγει στη Ζάκυνθο, όπου κατατάχθηκε στον αγγλικό στρατό κι έφθασε μέχρι το βαθμό του ταγματάρχη.

Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και στις αρχές του 1821 αποβιβάστηκε στη Μάνη για να λάβει μέρος στον επικείμενο Αγώνα.

Στις 23 Μαρτίου του 1821 συμμετείχε στο υπό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη στρατιωτικό σώμα που κατέλαβε την Καλαμάτα, σηματοδοτώντας την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης.

Αμέσως μετά έβαλε σκοπό να καταλάβει την Τριπολιτσά, το διοικητικό κέντρο των Οθωμανών στον Μωριά, γιατί αλλιώτικα δεν θα μπορούσε να επικρατήσει η επανάσταση, όπως πίστευε.

Η νίκη των Ελλήνων στο Βαλτέτσι (13 Μαΐου 1821) και η άλωση της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821), που οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στον Κολοκοτρώνη, τον επέβαλαν ως αρχηγό του επαναστατικού στρατού της Πελοποννήσου.

Στη μάχη των Δερβενακίων (26 - 28 Ιουλίου 1822), όπου καταστράφηκε ο στρατός του Δράμαλη, αναδείχθηκε η στρατηγική του ιδιοφυΐα και η κυβέρνηση Κουντουριώτη τον διόρισε αρχιστράτηγο των επαναστατικών δυνάμεων.

Η ίδια, όμως, κυβέρνηση θα τον φυλακίσει στην Ύδρα, κατά τη διάρκεια των εμφύλιων συρράξεων των ετών 1823 και 1824, όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο.

Θα τον απελευθερώσει τον Μάιο του 1825, όταν ο Ιμπραήμ απειλούσε να καταστείλει την επανάσταση και θα του αναθέσει εκ νέου την αρχιστρατηγία του Αγώνα. Μετρ του κλεφτοπολέμου και της «καμμένης γης», θα κατορθώνει να κρατήσει ζωντανή την επανάσταση μέχρι τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου (7 Οκτωβρίου 1827).

Μετά την απελευθέρωση συντάχθηκε με τον Ιωάννη Καποδίστρια κι έγινε ένα από τα επιφανή στελέχη του Ρωσικού Κόμματος. Κατά τη διάρκεια της Αντιβασιλείας διώχθηκε ως αντιβασιλικός και καταδικάσθηκε σε θάνατο τον Μάιο του 1834. Μετά την ενηλικίωσή του, ο Όθωνας του χάρισε την ποινή, τον διόρισε σύμβουλο της Επικρατείας και τον ονόμασε αντιστράτηγο.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Κολοκοτρώνης τα πέρασε στην Αθήνα με την ερωμένη του Μαργαρίτα Βελισσάρη (η σύζυγός του είχε πεθάνει το 1820), στο ιδιόκτητο σπίτι του, στη γωνία των σημερινών οδών Κολοκοτρώνη και Λέκκα.

Την ίδια περίοδο υπαγόρευσε στον Γεώργιο Τερτσέτη τα απομνημονεύματά του, που κυκλοφόρησαν το 1851 με τον τίτλο «Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής από τα 1770 έως τα 1836» και τα οποία αποτελούν πολύτιμη πηγή για την Ελληνική Επανάσταση.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 4 Φεβρουαρίου του 1843, λίγο μετά την επιστροφή στο σπίτι του από δεξίωση στα Ανάκτορα. Από τον γάμο του με την Αικατερίνη Καρούσου απέκτησε τέσσερα παιδιά: τον Πάνο (1798-1824), τον Γενναίο (1806- 1868), τον Κολλίνο (1810-1848) και την Ελένη, ενώ από τη σχέση του με τη Μαργαρίτα Βελισσάρη τον Παναγιωτάκη (1836-1893), τον οποίο αναγνώρισε με τη διαθήκη του.

Ό Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δεν πέθανε από εχθρικό βόλι σε κάποια άπ' τις τόσες μάχες που έδωσε.

Ούτε στην λαιμητόμο όπου τον είχαν καταδικάσει οί δικαστές της κυβερνήσεως του Κωλέττη, ούτε στο υγρό και σκοτεινό κελί του φρουρίου του Ναυπλίου, όπου πέρασε 6 μήνες φυλακισμένος.

Πέθανε στο σπίτι του στην Αθήνα, ανώδυνα, ειρηνικά και ανεπαίσχυντα, όπως εύχεται ή Εκκλησία μας, από εγκεφαλική συμφόρηση.

του Παναγιώτη Παυλάκη του Στυλιανού Ιατρός

Ιδού πώς:

Την βραδιά του θανάτου του ήτο προσκεκλημένος στον Βασιλικό χορό του Παλατιού.

Εκεί χόρεψε, έφαγε και ήπιε περισσότερο άπ' ότι συνήθιζε, ευτυχής καθώς ήταν, αφού προ δύο ήμερων είχε παντρέψει το μικρότερο παιδί του, τον Κωνσταντίνο (Κολίνο).

Μετά τον χορό γύρισε σπίτι του, το όποιο βρισκόταν πολύ κοντά στα Παλάτι, την σημερινή Βουλή των Ελλήνων.

"Έπαθε αποπληξία (τον βρήκε κόλπος όπως λένε) κατά τον ύπνο, "κατά την 4η ώρα της νύκτας".

Δεν μπορούσε να κουνηθεί ούτε να μιλήσει, και μετά Βίας ανέπνεε.

Αν και ήρθαν οι καλύτεροι γιατροί της εποχής, δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτε περισσότερο απ' το να παρατείνουν τις στιγμές του.

Τον φλεβοτόμησαν και του έβαλαν βδέλλες (αφαίμαξη), χιόνι στην κεφαλή, καταπλάσματα από σιναπόσπορο στα πόδια.

Ή τελευταία του κουβέντα ήταν αυτή προς το παιδί του τον Γενναίο: "σου αφήνω τόσους φίλους, όσα φύλλα έχουν τα κλαριά, και φρόντισε να τους φυλάξεις".

Πέθανε σε ηλικία 73 ετών, στις 04/02/1843 και "ώρα 11η" πρωινή".

Όλα τα μαγαζιά και τα εργαστήρια της Αθήνας έκλεισαν και πλήθος κόσμου συνέρεε στο σπίτι του.

Οι παλαιοί συναγωνιστές του τον καταφιλούσαν και έκλαιγαν με αναφιλητά. Κηρύχθηκε τριήμερων δημόσιο πένθος.

Τον νεκρό τον έντυσαν με την στολή του Αντιστράτηγου, του έζωσαν τα σπαθί, του φόρεσαν τσαρούχια, τον απίθωσαν στα φέρετρο και έβαλαν κάτω από τα πόδια του μία τουρκική σημαία.

Στο ένα του πλάγιο έβαλαν τον ασημένιο του θώρακα, ενώ στο άλλο την περικεφαλαία του και τις σπαλέτες.

Ή πολεμική αυτή εξάρτυση του Κολοκοτρώνη βρίσκεται σήμερα στα Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Αθηνών, όπου και μεταφέρθηκε, ασφαλώς μετά την εκταφή των οστών με σκοπό την ανακομιδή τους εις την Τρίπολη.

Ή πομπή κατέβηκε από την οδό Έρμου, και μπαίνοντας στην οδό Αίολου έφτασε στον ναό της Αγ. Ειρήνης, όπου έψάλη ή νεκρώσιμη ακολουθία. Γύρω από την νεκροφόρα κατά την πορεία της προς την Αγία Ειρήνη ήσαν:

Ο πρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας Κουντουριώτης, ο Αντιστράτηγος Τσώρτς, ο Υποστράτηγος Τζαβέλλας, ο Υποστράτηγος Γιατράκος, οι Συνταγματάρχες Πλαπούτας και Μακρυγιάννης, οι σύμβουλοι επικρατείας Δεληγιάννης και Παλαμήδης. Επίσης ακολουθούσαν οι επώνυμοι της εποχής και πλήθος κόσμου.

Ήταν τόσος ο λαός πού όταν ή αρχή της πομπής έμπαινε στην Εκκλησία, ή ουρά της πομπής δεν είχε μπει ακόμα στην αρχή της Έρμου.

Τον επικήδειο λόγο εκφώνησε μία μεγάλη μορφή των γραμμάτων της εποχής, ο εκκλησιαστικός ρήτορας και συγγραφέας Κων. Οικονόμου των έξ' Οικονόμων. "Έπειτα ή πομπή, περνώντας ξανά από το παλάτι, έφτασε στο Α' νεκροταφείο.

Ιατρική πλευρά

Τα συμπτώματα πού μας παραδίδουν οι ιστορικοί της εποχής, δείχνουν οτι ο Κολοκοτρώνης πέθανε από εγκεφαλικό, είτε αιμορραγικό είτε θρομβωτικό.

Ό Κολοκοτρώνης ήταν 73 ετών, τα αγγεία του εγκεφάλου του - με την φθορά του χρόνου - θα είχαν πάθει σκλήρυνση (αρτηριοσκλήρυνση), δηλαδή θα ήταν σκληρά, άκαμπτα και εύθραυστα, και δεν θα άντεχαν σε μεγάλη αύξηση της αρτηριακής πιέσεως.

Απ' την άλλη μεριά, το κρασί πού κατανάλωναν οι "Έλληνες εκείνης της εποχής ήταν ασφαλώς πολύ, και ο Κολοκοτρώνης στους γάμους του παιδιού του ήπιε πολύ παραπάνω απ' το συνηθισμένο.

Το πολύ οινόπνευμα όμως συμβάλλει στην αύξηση της πιέσεως και σε χρόνια κατανάλωση αλλά και κάθε φορά πού πίνουμε.

Όποτε, αν είχε και υπέρταση από πριν, το κρασί πού κατανάλωσε ό Κολοκοτρώνης εκείνη την βραδιά, μάλλον συνέβαλε στο να αυξηθεί ακόμη περισσότερο ή πίεση του. Ίσως τα αγγεία του να μην άντεξαν την αυξημένη πίεση του αίματος με συνέπεια την ρήξη τους και την εγκεφαλική αιμορραγία.

Είτε ή υπέρταση να είχε ως αποτέλεσμα να σχηματισθεί θρόμβος σε κάποιο αγγείο του εγκεφάλου, έχοντας ως συνέπεια την μη τροφοδότηση του εγκεφάλου με αίμα (ισχαιμία του εγκεφάλου).

Επίσης ο Γέρος έφαγε πολύ εκείνη την βραδιά.

Αυτό σημαίνει πώς ή πέψη του επιβαρύνθηκε πολύ.

Κατά την πέψη αρκετό αίμα φεύγει από την κυκλοφορία -και τον εγκέφαλο- και πηγαίνει στο έντερο, γεγονός το όποιο έναν ηλικιωμένο οργανισμό, πού χρειάζεται κάθε δυνατή εφεδρεία, επιφέρει μεγάλο πρόβλημα.

Εάν υπήρχε ελαττωματική αιμάτωση του εγκεφάλου του Κολοκοτρώνη, το πλούσιο αυτό γεύμα επέτεινε την εγκεφαλική ισχαιμία.

Επί πλέον δε και ή μεγάλη χαρά του Γέρου μπορεί να συνέβαλε στον θάνατο του, καθώς δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, κατά τις όποιες πέθαναν άνθρωποι ευρισκόμενοι σε χαρά, όπως εκείνος ο Διαγόρας ο αρχαίος, ο οποίος πέθανε υπό τις επευφημίες των θεατών του σταδίου, όταν οι 3 γιοι του νίκησαν στην Ολυμπία.

Θέλοντας να κάμω ένα λογοπαίγνιο -με ουδεμία διάθεση να προσβάλω την σεπτή μνήμη του μεγάλου αυτού άνδρα- λέγω οτι τον πολεμιστή, τον όποιον δεν δάμασε κανείς εχθρός, τον δάμασε τα φαΐ και το πιοτό.

Τι απέγιναν τα οστά του Κολοκοτρώνη

Τα οστά του Κολοκοτρώνη ευρίσκονται στην Τρίπολη από τις αρχές του αιώνος μας.

Πριν, ευρίσκοντο στην Αθήνα στο Α' Νεκροταφείο, αλλά ο Ελευθέριος Βενιζέλος φρόντισε για την μεταφορά τους στην Τρίπολη - κατόπιν αιτήματος των Αρκάδων- , συνοδεύοντας μάλιστα ό ίδιος την μεταφορά τους, αποδίδοντας έτσι τιμή στον ελευθερωτή του Γένους μας.

Το 1971 στην πλατεία του Άρεως Τριπόλεως έστήθη ανδριάντας του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη. Και από το 1993 τα οστά ευρίσκονται στην βάση του μνημείου αυτού, σε ειδική κρύπτη.

Το μνημείο απεικονίζει τον Γέρο του Μοριά καβάλα πάνω σε άλογο. Και στο δημοτικό τραγούδι των Κολοκοτρωναίων απεικονίζεται ή γενιά του, περήφανη, να μετακινείται, συνεχώς ευρισκόμενη πάνω σε άλογο.

… καβάλα παν' στην Εκκλησιά, καβάλα προσκυνάνε,

καβάλα παίρνουν αντίδωρο απ' του παπά το χέρι,

και δεν καταδέχονται τη γης να την πατήσουν...

ΠΗΓΗ

Πρώτα η πατρίδα, μην στοχοποιείτε το Έθνος: Η Ελλάδα κατεβαίνει στους δρόμους!

Του Δημήτρη Γ. Απόκη 

Από την πρώτη στιγμή που η κυβέρνηση, άνοιξε τη συζήτηση για την ονομασία των Σκοπίων και ειδικότερα από την ημέρα που πραγματοποιήθηκε το επιτυχημένο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης, παρατηρείται μια εκστρατεία σπίλωσης του ελληνικού έθνους, η οποία ενώ θα περίμενε κανείς να προέρχεται από το εξωτερικό, πηγάζει από την ίδια την ηγεσία και τους κύκλους που την υποστηρίζουν στο εσωτερικό.

Κάποιοι, για ένα υψίστης σημασίας εθνικό θέμα αντί να στηρίζουν το ελληνικό έθνος, έναντι των εξωτερικών απειλών, το πυροβολούν οι ίδιοι στο όνομα του πολιτικού κέρδους και της προσπάθειας τους να κρύψουν την απόλυτη ανικανότητά τους να διαπραγματευτούν ένα κρίσιμο θέμα εξωτερικής πολιτικής στο οποίο η χώρα βρίσκεται σε θέση ισχύος, τόσο απέναντι στον αντίπαλο, όσο και απέναντι στους ισχυρούς διεθνείς παράγοντες.

Το προγραμματισμένο για την Κυριακή συλλαλητήριο, με αφορμή το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, στην Αθήνα, έχει προκαλέσει ανησυχία και αποδιοργανώσει την κυβέρνηση με αποτέλεσμα να διατυπώνονται επιχειρήματα τα οποία, όχι μόνο υποσκάπτουν την σε εξέλιξη διαπραγμάτευση για το εθνικό θέμα, αλλά πλήττουν το εθνικό συμφέρον ευρύτερα. Πέρα όμως από την κυβέρνηση, παρατηρούμε και κάτι πολιτικά απολιθώματα από το παρελθόν, πρώην Πρωθυπουργούς και Υπουργούς Εξωτερικών, που ευθύνονται για εθνικές σφαλιάρες και την βύθιση της χώρας στο χάλι που βρίσκεται σήμερα, να βγαίνουν από τη ναφθαλίνη και να μας κάνουν μαθήματα περί εθνικού συμφέροντος. Ενώ την ίδια στιγμή, πρώην Πρωθυπουργός που βρέθηκε, διότι αρνήθηκε να συνηγορήσει σε ξεπούλημα εθνικού θέματος, σε πολιτική απομόνωση από το σύστημα για πάνω από μια δεκαετία, γίνεται στόχος όλου αυτού του συρφετού πολιτικής ανικανότητας και ανευθυνότητας.

Σε μια στιγμή που η χώρα, στο συγκεκριμένο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, υποστηρίζεται από την ιστορία και διεθνώς από επιστήμονες εγνωσμένου κύρους, έχοντας το πάνω χέρι λόγω της πρεμούρας ισχυρών κέντρων της διεθνούς πολιτικής, για τους δικούς τους στρατηγικούς σχεδιασμούς στα Βαλκάνια, να δουν το κρατίδιο των Σκοπίων να εντάσσεται στο ΝΑΤΟ, και να παίρνει το δρόμο για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η επιλογή που γίνεται στην Αθήνα, είναι να γίνει μια διαπραγμάτευση όπου η Ελλάδα είναι ο απολογούμενος, και εισέρχεται σε αυτή έχοντας δώσει το τελευταίο, πρώτο.

Ακόμα και οι πιο θερμοί υποστηρικτές των Σκοπίων διεθνώς, αποδέχονται ότι το γειτονικό κρατίδιο έχει σοβαρά θέματα αλυτρωτισμού, στο Σύνταγμα του, στις εξαγγελίες και την προπαγάνδα του. Παρόλα αυτά, από ελληνικής πλευράς και εν μέσω της διαπραγμάτευσης, ακούσαμε από τα χείλη του Υπουργού Εξωτερικών, ότι λόγω των αντιδράσεων του ελληνικού λαού και της αντιπολίτευσης, στην επερχόμενη εθνική σφαλιάρα, η Ελλάδα εκπέμπει διεθνώς αλυτρωτισμό. Ενώ ο δαιμόνιος, όπου τον έχουμε συναντήσει διπλωματικά έχουμε χάσει, Υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων, Δημητρώφ, δεν κάνει βήμα πίσω στον αλυτρωτισμό, και μάλιστα παρουσία του ανεκδιήγητου, δήθεν διαπραγματευτή, του ΟΗΕ, Μάθιου Νίμιτς, η Αθήνα δηλώνει αισιόδοξη για λύση μέχρι τον Ιούνιο.

Και θα αναρωτηθεί κανείς γιατί τόση φασαρία από αυτούς που αντιδρούν στη λογική και διαπραγματευτική τακτική της κυβέρνησης; Τόσο μεγάλη θα είναι η καταστροφή για τη χώρα εάν υπάρξει λύση στην κατεύθυνση, που τουλάχιστον μέχρι αυτή τη στιγμή, κινείται η διαπραγματευτική γραμμή της κυβέρνησης; Η απλουστευτική απάντηση μπορεί να είναι όχι. Η απάντηση όμως για αυτούς που αντιλαμβάνονται τι σημαίνει εθνικό συμφέρον και έχουν εικόνα των εξελίξεων που διαμορφώνονται διεθνώς και ειδικά στη γειτονιά μας, είναι ότι η πορεία που έχει επιλεγεί στο Σκοπιανό, δεν αφορά στενά μόνο το θέμα αυτό. Αφορά γενικότερα την πορεία και την εθνική ασφάλεια της χώρας στο νέο υπό διαμόρφωση, και μάλιστα υπό επικίνδυνες συνθήκες, σκηνικό.

Όταν μια χώρα, εξαντλημένη οικονομικά και κοινωνικά, από τα ληστρικά μνημόνια, παρουσιάζει μια εικόνα παθητικής, επιεικώς, διπλωματίας σε ένα θέμα που από κάθε άποψη θα έπρεπε και πρέπει να έχει, το πάνω χέρι, μπορεί άνετα να φανταστεί κανείς την τύχη που θα έχει, όσο αφορά την αντιμετώπιση, σε πολύ πιο κρίσιμα και σημαντικά θέματα για την εθνική της ασφάλεια, από πολύ πιο ισχυρούς παίκτες και γείτονες στην περιοχή.

Για να μην ξεχνιόμαστε είναι ακόμη φρέσκος ο προσβλητικός τρόπος αντιμετώπισης της προσπάθειας του Υπουργού Άμυνας να επισκεφτεί τα Ίμια, στην επέτειο της νύχτας της ντροπής, και τη ζημιά που προκάλεσε, στο κύρος και το ηθικό, χωρίς καμία δική τους ευθύνη, των Ενόπλων Δυνάμεων, από το καθεστώς του δικτάτορα της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν. Και ας προσπαθούν μάταια κάποιοι να σώσουν, αυτά που δεν σώζονται. Ακόμη πιο φρέσκιες είναι οι απειλές για σπάσιμο των ποδιών και των χεριών του Έλληνα Πρωθυπουργού και οποιουδήποτε Έλληνα Υπουργού, τολμήσει να πατήσει στο Ελληνικό έδαφος των Ιμίων, από σύμβουλο του Τούρκου Προέδρου. Και δεν το σώζουν αυτό, οι δήθεν αυστηρές απαντήσεις και η προσπάθεια του συστήματος υποστήριξης, περί δήθεν γραφικού ατόμου που δεν του δίνει κανείς σημασία. Δεν ακούσαμε επίσημη καταδίκη από το καθεστώς του Σουλτάνου στην Άγκυρα. Και στη διπλωματία όταν εκτοξεύονται τέτοιου είδους απειλές και δεν υπάρχει καταδίκη, σημαίνει ότι υπάρχει αποδοχή.

Πότε λοιπόν θα σταματήσει ο κατήφορος και η παθητικότητα; Πότε θα σταματήσει, για να μιλάμε σταράτα, ο κατευνασμός; Όταν, ο Θεός να βάλλει το χέρι του, ξημερώσει η αποφράδα ημέρα, που ο απρόβλεπτος δικτάτορας της Τουρκίας, θα έχει αρπάξει κανένα νησί και θα ακούμε όλη τη διεθνή κοινότητα, έναντι δήθεν της ειρήνης, να ζητά να καθίσει η Ελλάδα στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης για την αναμόρφωση της Συνθήκης της Λωζάννης και τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου; Να υποθέσουμε μάλιστα ότι θα την ευλογήσει και ο Οικουμενικός Πατριάρχης με επιστολή προς το Σουλτάνο για επιτυχία στη διαπραγμάτευση.

Τα έχουν καταλάβει όλα αυτά που έρχονται, οι ανιστόρητοι θιασώτες της στρογγυλοποίησης των πάντων. Της ισοπέδωσης, στο βωμό της παγκοσμιοποίησης, της ιστορίας και του εθνικού συμφέροντος. Δεν είμαστε όλοι εθνικιστές, πατριδοκάπηλοι και ακροδεξιοί. Σίγουρα υπάρχουν και τέτοιοι, αλλά αποτελούν αισχρή και ισχνή μειοψηφία που εσκεμμένα την καπηλεύονται κάποιοι για να επιβιώσουν πολιτικά και να πλήξουν την αναβίωση, μετά από χρόνια απαξίωσης, του εθνικού φρονήματος των Ελλήνων, που ξεπερνά κόμματα, πολιτικές ιδεολογίες και το σύστημα ευρύτερα.

Τίποτα όλα αυτά δεν είναι η πλειοψηφία των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων που κατέβηκαν και θα κατεβούν στους δρόμους αύριο Κυριακή. Είναι απλά Έλληνες που θέλουν να φωνάξουν προς τους κυβερνώντες και το σύστημα: Σταματήστε να πυροβολείτε το Έθνος, την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Η ΕΛΛΑΔΑ, είναι που κατεβαίνει στους δρόμους.

Κλείνοντας μια επισήμανση. Ο Μέγας Αλέξανδρος έκοβε τον γόρδιο δεσμό για να διαδώσει τον ελληνικό πολιτισμό και τις αξίες του ελληνικού έθνους σε όλη την οικουμένη. Δεν τον έκοβε για να υποσκάψει το εθνικό φρόνημα και να βάλει σε κίνδυνο το εθνικό συμφέρον και την ασφάλεια της χώρας.

* Ο Δημήτρης Απόκης, είναι Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος, Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University και Μέλος του The International Institute of Strategic Studies. 
MIgnatiou

kostasxan

Στείλτε το όπου μπορείτε - Οι ξένοι υπερασπίζονται τη Μακεδονία και οι Έλληνες πολιτικοί την ξεπουλάνε στην ΚΥΡΙΟΛΕΞΊΑ, με τους επιστήμονες να σιωπούν!!!

Eπιστολή -Ντοκουμέντο του Στέφεν Μίλλερ για την Μακεδονία στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ομπάμα - Δημοσιεύθηκε στο επίσημο περιοδικό του Αρχαιολογικού Ινστιντούτου Αμερικής, από τα σημαντικότερα περιοδικά του κόσμου στον τομέα της Αρχαιολογίας

 

Μοιάζει με σκηνή από κινηματογραφική ταινία, αλλά είναι πραγματικός εφιάλτης:

το Κυβερνητικό Μέγαρο των Σφετεριστών της Μακεδονίας μας, ντυμένο με ...;«παρελθόν»

   Ο διάσημος Αμερικανός Καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλευ Στέφεν Μίλλερ,  με μνημειώδη επιστολή του, προς το επίσημο Περιοδικό του Αμερικανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου «Archaeology Magazine», ξεσκεπάζει τους σφετεριστές της Ιστορικής Αλήθειας και με αδιαμφισβήτητα επιστημονικά επιχειρήματα, καταρρίπτει απόλυτα τους ισχυρισμούς των Σκοπίων, περί του δήθεν δικαιώματός τους να αποκαλούνται «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» και «ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ»!

    Ειδικότερα, ο διάσημος Καθηγητής, με αφορμή προκλητικό άρθρο του Δημοσιογράφου Matthew Brunwasser για τα Σκόπια, υπό τον τίτλο «Letter From Macedonia: Owning Alexander», που δημοσιεύθηκε στο προηγούμενο τεύχος Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου του καταξιωμένου αμερικανικού περιοδικού «Archaeology», ανατρέπει με γραπτή επιστολή του το 
«θεμελιώδες ιδεολόγημα» των Σκοπίων, τεκμηριώνοντας πως η περιοχή εκείνη ήταν η Παιονία και πως δεν έχουν δικαίωμα άρα οι σημερινοί Σκοπιανοί κάτοικοί της, να αποκαλούν το κράτος τους «Μακεδονία», αλλά ούτε και τους εαυτούς τους «Μακεδόνες», όπως δεν μπορούν να το κάνουν λόγου χάρη και «οι Αιγύπτιοι»!

 ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

ΠΑΙΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ...;«ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»!

   Συγκεκριμένα, γράφει κατά λέξη ο διάσημος Αμερικανός Καθηγητής προς τον Εκδότη του Archaeology:

   «Ανοίγοντας σήμερα το τεύχος Ιανουαρίου/Φεβρουαρίου του περιοδικού Archaeology, ανέτρεξα με ενδιαφέρον στο «Γράμμα από τη Μακεδονία», και διαπίστωσα ότι στην πραγματικότητα ήταν ένα γράμμα από την Παιονία - περιοχή βόρεια του όρους Βαρνούς και του όρους Όρβηλος. Η περιγραφή του Livy για τη δημιουργία της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας (45.29.7 και 12) κάνει σαφές ότι οι Παίονες ζούσαν βόρεια των εν λόγω βουνών, (τα οποία σήμερα αποτελούν γεωγραφικά τα φυσικά όρια της Ελλάδας) και νότια της Δαρδανίας, που σήμερα βρίσκεται το Κόσοβο.

   Κατά το Στράβωνα (7.τμ.4) είναι ακόμη περισσότερο σαφές να λεχθεί, ότι η Παιονία βρισκόταν βόρεια της Μακεδονίας και η μόνη δίοδος από την μία στην άλλη περιοχή ήταν (και παραμένει σήμερα) η διάβαση μέσω του στενού περάσματος του Αξιού ποταμού (ή Βαρδάρη). Με άλλα λόγια η περιοχή την οποία περιγράφει ο Matthew Brunwasser στο άρθρο του "Owning Alexander", ήταν στην αρχαιότητα η Παιονία.

    Αν και είναι γεγονός ότι οι άνθρωποι εκείνοι υποτάχτηκαν στον Φίλιππο τον Β΄, πατέρα του Αλεξάνδρου το 359 π.Χ. (Διόδωρος Σικελός 16.4.2), δεν ήταν ποτέ Μακεδόνες και ποτέ δεν έζησαν στη Μακεδονία. Πραγματικά, ο Δημοσθένης (Ολυνθιακός 1.230), μας λέγει ότι είχαν σκλαβωθεί από τον Μακεδόνα Φίλιππο και σαφώς κατά συνέπεια δεν ήταν Μακεδόνες. Ο Ισοκράτης (5.23) σημειώνει τα ίδια. Ομοίως, για παράδειγμα, οι Αιγύπτιοι, οι οποίοι υποτάχτηκαν από τον Αλέξανδρο, ήταν υπό μακεδονική μεν διοίκηση, συμπεριλαμβανομένης και της Κλεοπάτρας, αλλά ποτέ δεν υπήρξαν οι ίδιοι Μακεδόνες και η Αίγυπτος ποτέ δεν ονομαζόταν Μακεδονία (και από όσα γνωρίζω δεν επιζητεί αυτή την ονομασία σήμερα).

 ΠΑΙΟΝΕΣ ΕΣΤΩ, "ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ" ΠΟΤΕ!

   Βεβαίως (συνεχίζει ο Καθηγητής), όπως μας λέει ο Θουκυδίδης (2.99), οι Μακεδόνες είχαν καταλάβει «μία στενή λωρίδα της Παιονίας, που εκτείνεται από το εσωτερικό μέχρι την Πέλλα και τη θάλασσα, κατά μήκος του Αξιού ποταμού. Θα ήταν ίσως κατανοητό εάν οι σημερινοί κάτοικοι της δημοκρατίας των Σκοπίων ονόμαζαν τους εαυτούς τους Παίονες και θεωρούσαν ότι τους ανήκει η περιοχή που περιγράφει ο Θουκυδίδης. Αλλά γιατί, αντίθετα, προσπαθούν οι σημερινοί κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας να ονομάζονται Μακεδόνες  και η περιοχή τους Μακεδονία;

 ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ!

   O κ. Brunwasser, (Σ.55) αναφέρεται στους Ελληνικούς ισχυρισμούς, ότι η στάση αυτή αποτελεί «ένδειξη διεκδικήσεων Ελληνικών εδαφών» και επισημαίνει ότι «η βόρεια περιοχή της Ελλάδας, ονομάζεται επίσης Μακεδονία». Αφήνοντας κατά μέρος ότι αυτή η βόρεια περιοχή της Ελλάδας ονομάζεται συνεχώς Μακεδονία για περισσότερα από 2500 χρόνια, (βλέπε μεταξύ άλλων και Ηρόδοτος 5.17 - 7.128 και αλλού) η πλέον σύγχρονη Ιστορία καταδεικνύει ότι οι Ελληνικές ανησυχίες είναι νόμιμες.

  

   Ενδεικτικά σημειώνεται ότι Χάρτης που εκτύπωσαν τα Σκόπια το 1992 (Εικόνα 1) δείχνει καθαρά την διεκδίκηση, ότι η Μακεδονία  εκτείνεται από εκεί, μέχρι το όρος Όλυμπος, προς νότον, συγχωνεύοντας έτσι τις περιοχές της αρχαίας Παιονίας και Μακεδονίας σε μία ενότητα.

 

   Η ίδια διεκδίκηση είναι διακριτή και σε χαρτονόμισμα τράπεζας της "Δημοκρατίας της Μακεδονίας", που δείχνει ως ένα από τα Μνημεία της τον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης, που βρίσκεται στην Ελλάδα (Εικόνα 2). Υπάρχουν πολλά ακόμη παραδείγματα ημερολογίων, χριστουγεννιάτικων καρτών, αυτοκόλλητων για αυτοκίνητα κτλ, με τις ίδιες διεκδικήσεις.

 ΣΕ ΠΟΙΑ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" ΠΗΓΕ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ;

   Ο κ. Brunwasser έχει επί πλέον αναδείξει συμφωνώντας, (International Herald Tribune 10-1-200, εργασία του «Μακεδονικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Ερευνών 16:9» που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη (16:9), κατά την οποία ένας Μακεδόνας παρουσιάστηκε στον Απόστολο Παύλο, παρακαλώντας τον «Έλα στη Μακεδονία να μας βοηθήσεις». Σε ποίες περιοχές της Μακεδονίας  πήγε ο Απόστολος Παύλος; Πήγε στη Νεάπολη (Καβάλα), στους Φιλίππους, στην Αμφίπολη, στη Απολλωνία, στη Θεσσαλονίκη και στη Βέροια (Πράξεις 16:11-17:10). Όλες αυτές οι περιοχές αποτελούν την ιστορική Μακεδονία και καμία δεν βρίσκεται στην Παιονία. Τι είδους απαίτηση εγείρεται από ένα Ινστιτούτο των Σκοπίων, που αναφέρεται σε περιγραφή της αρχαίας Μακεδονίας και στη σημερινή περιοχή της σημερινής βόρειας Ελλάδας;

 "Η ΜΕΓΑΛΗ ...;ΦΛΩΡΙΔΑ"

   Δεν ξέρω τι θα συμπεραίναμε, εάν ένα μεγάλο νησί κοντά στις νοτιοδυτικές ακτές των ΗΠΑ άρχιζε να αυτοαποκαλείται Φλώριδα και εμφάνιζε σε χαρτονομίσματά του εικόνες της από το Disney World, ενώ παράλληλα κυκλοφορούσε χάρτες που θα παρουσίαζαν τη "Μεγάλη Φλώριδα"!

 Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΤΕΤΤΙΝΙΟΥΣ,1944

   Σίγουρα δεν υπάρχει αμφιβολία για το τι είχε στο μυαλό του ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Edward Stettinious, όταν στις 26 Δεκεμβρίου 1944 έγραφε [Πηγή: U.S. State Department, Foreign Relations vol viii,    Washington, D.C., Circular Airgram (868.014/26Dec.1944)]:

  "Το Υπουργείο (Εξωτερικών) σημείωσε με σημαντικό ενδιαφέρον αυξανόμενες προπαγανδιστικές διαδόσεις και ημιεπίσημες δηλώσεις υπέρ μιας αυτόνομης Μακεδονίας, που προέρχονται κυρίως από τη Βουλγαρία, αλλά επίσης και από Γιουγκοσλαβικές πηγές παρτιζάνων και άλλων, με την πρόθεση να συμπεριληφθούν και ελληνικές περιοχές στο υπό διαμόρφωση κράτος. Η Κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρεί τις συζητήσεις περί μακεδονικού «κράτους», Μακεδονικής «πατρίδας» ή Μακεδονικής «εθνικής συνειδήσεως» αδικαιολόγητη δημαγωγία που δεν αντιπροσωπεύει εθνική ή πολιτική πραγματικότητα και διαβλέπει με τη σημερινή της επανεμφάνιση σε μια πιθανή συγκάλυψη επιθετικών προθέσεων κατά της Ελλάδας."

 ΕΛΛΗΝΑΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ!

   Ο κάτοικος Βουλγαρίας κ. Brunwasser αναφέρει στη συνεχεία (συνεχίζει πάντα στην Επιστολή του ο Καθηγητής), με έκδηλη καταφρόνηση, ότι η Ελλάδα ισχυρίζεται πως ο "Αλέξανδρος Γ΄, ο Μέγας Αλέξανδρος είναι ...;..Έλληνας". Αυτή η στάση με περιπλέκει. Τι "διεκδίκηση" υπάρχει;

    Ο προ-προ-πάππος του Αλεξάνδρου, ο Αλέξανδρος Α΄ είχε πιστοποιηθεί ως Έλληνας στην Ολυμπία και σύμφωνα με τα λεγόμενα του πατέρα της ιστορίας:"Συμβαίνει να γνωρίζω ότι [οι πρόγονοι του Αλεξάνδρου] είναι Έλληνες" (Ηρόδοτος 5.22)

    Ο πατέρας του Αλεξάνδρου, ο Φίλιππος, είχε νικήσει σε διάφορα ιππευτικά αθλήματα στην Ολυμπία και τους Δελφούς (Πλούταρχος, Αλέξανδρος 4.9; Ηθικά 105A), που αποτελούν τα πλέον Ελληνικά από όλα τα Ιερά της αρχαίας Ελλάδας, στα οποία

  

 Γραμμένα με ελληνικά γράμματα, 2.300 χρόνια πριν, πιστοποιούν αδιαμφισβήτητα την ελληνικότητα των Μακεδόνων και της Μακεδονίας, που με τον Αλέξανδρο τον Α΄ έσωσε στις Πλαταιές την Ελλάδα, με τον Φίλιππο ετοίμασε το όραμα και το στράτευμα και με τον Αλέξανδρο Γ΄ τον Μέγα, πέτυχε την κατάλυση της απέραντης και πανίσχυρης Περσικής Αυτοκρατορίας, στο όνομα όλων των Ελλήνων  δεν ήταν επιτρεπτή η συμμετοχή μη Ελλήνων σε αγώνες. Εάν ο Φίλιππος ήταν Έλληνας, δεν ήταν επίσης και ο γιός του Αλέξανδρος Έλληνας;

 ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

   Ο Ευριπίδης, ο οποίος πέθανε και ετάφη στη Μακεδονία (Θουκυδίδης apud Pal. Anth. 7.45; Παυσανίας   1.2.2; Διόδωρος ο Σικελός 13.103), έγραψε το έργο Αρχέλαος, προς τιμή τού προγόνου του Αλεξάνδρου, στη Σλαβική γλώσσα;

   Όταν έγραψε τις Βάκχες, ευρισκόμενος στην Αυλή του Αρχέλαου, δεν το έγραψε στα Ελληνικά, όπως έχει διασωθεί μέχρι τις ημέρες μας;

   Μήπως πρέπει να υποθέσουμε ότι ο Ευριπίδης ήταν «Μακεδόνας», που έγραφε στα Σλαβικά (σε μια εποχή που αυτή η γλώσσα δεν υπήρχε) και μετά τα έργα του μεταφράστηκαν στα Ελληνικά; 

 ΣΕ ΠΟΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΕ Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ;

   Ποια ήταν η γλώσσα στην οποία ο Αριστοτέλης δίδασκε τον Αλέξανδρο;

   Ποια γλώσσα μετέφερε ο Αλέξανδρος στις εκστρατείες του στην Ανατολή;

   Γιατί έχουμε σήμερα αρχαίες επιγραφές στην Ελληνική, σε πόλεις που ίδρυσε ο Αλέξανδρος, φθάνοντας μέχρι το Αφγανιστάν, και όχι στη Σλαβική;

   Γιατί η Ελληνική επικράτησε παντού στην Αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου, εάν αυτός ήταν πραγματικά όχι Έλληνας αλλά "Μακεδόνας"; (σ.σ. εν. εθνικά "Μακεδόνας")

   Γιατί η Καινή Διαθήκη γράφτηκε στην Ελληνική και όχι στη Σλαβική;

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΣΛΑΒΙΚΑ  

Στη σελίδα 57 της αποκαλούμενης «Επιστολής από τη Μακεδονία», υπάρχει φωτογραφία

 

  του συγγραφέα, που στέκεται μπροστά από "μπρούτζινο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην πόλη Πριλέπ". Το άγαλμα είναι έκδηλα σύγχρονης κατασκευής, αλλά το ερώτημα είναι εάν Αλέξανδρος θα μπορούσε να διαβάσει την επιγραφή που φέρει στη Σλαβική γλώσσα, κάτω από τα πόδια του. Με την δεδομένη ιστορικά μεταγενέστερη ανάπτυξη της Σλαβικής σε σχέση με την Ελληνική γλώσσα, η απάντηση είναι προφανής.

 "ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ" ΤΟΥ MATTHEW BRUNWASSER

   Παρά το ότι είναι καλοδεχούμενη η αναφορά του κ. Brunwasser σε αρχαιολογικά θέματα της Παιονίας, η εκ μέρους του υιοθέτηση και η προβολή συγχρόνων πολιτικών επιδιώξεων των κατοίκων της ως προς την χρήση της ονομασίας Μακεδονία, δεν είναι μόνο μη καλοδεχούμενη, αλλά αποτελεί παροχή κακών υπηρεσιών προς τους αναγνώστες του περιοδικού Archaeology, οι οποίοι φαντάζομαι ότι ενδιαφέρονται για ιστορικές αλήθειες. Αλλά τότε, η απόφαση εκ μέρους του περιοδικούArchaeology - ενός εντύπου του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ - για την διάδοση αυτής της ιστορικής ανοησίας, αποτελεί εγχείρημα σε βάρος της αξιοπιστίας του.

 ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΗΤΑΝ ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ

   Ας λεχθεί ακόμη μία φορά: Η περιοχή της αρχαίας Παιονίας, ήταν μέρος της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας, όπως ήταν επίσης η Έφεσος, η Τύρος, η Παλαιστίνη, η Μέμφις, η Βαβυλώνα, τα Τάξιλαe και δωδεκάδες ακόμη. Όλες αυτές είχαν γίνει «Μακεδονικές» για μία περίοδο, αλλά καμία από αυτές δεν ήταν ποτέ η «Μακεδονία».

 "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

   Ας μου επιτραπεί να περατώσω αυτή τη επεξήγηση κάνοντας μία πρόταση, για την επίλυση του ερωτήματος της σύγχρονης χρήσεως της ονομασίας «Μακεδονία». Η Ελλάδα πρέπει να προσαρτήσει την Παιονία, όπως έκανε ο Φίλιππος  Β΄ το 359 π.Χ. Αυτό θα φαινόταν αποδεκτό από τους σύγχρονους κατοίκους της εν λόγω περιοχής, δεδομένου ότι ισχυρίζονται πως είναι Ελληνική, ενστερνιζόμενοι το όνομα της Μακεδονίας και του πλέον διάσημου τέκνου της. Τότε οι σύγχρονοι κάτοικοι αυτής της νέας Ελληνικής περιοχής, θα μπορούσαν να ασχοληθούν να μάθουν, να μιλούν και να γράφουν Ελληνικά, ας ελπίσουμε τόσο καλά, όσο τα ήξερε και ο Μέγας Αλέξανδρος.

 Ειλικρινώς,

 Stephen G. Miller, Επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Berkley, Καλιφόρνια, ΗΠΑ

Υ.Γ. Για μία πληρέστερη εξέταση αρχαίων αποδείξεων περί της Παιoνίας, βλέπε I. L. Merker, "The Ancient Kingdom of Paionia," Balkan Studies 6 (1965) 35-54

Κοινοποίηση:

C. Brian Rose, President, Archaeological Institute of America

Hillary Rodham Clinton, Secretary of State of the United States of America

Dora Bakoyiannis, Minister of Foreign Affairs of Greece

Antonis Samaras, Minister of Culture of Greece

Olli Rehn, European Commissioner for Enlargement

Erik Meijer, Member, European Parliament »

http://infognomonpolitics.blogspot.nl/2018/02/blog-post_71.html

eleftheroiellines

TA ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: 
ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΓΙΝΑΝ ΓΡΑΙΚΟΙ 
ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΠΑΙΟΝΕΣ ΕΓΙΝΑΝ ΠΕΟΝΕΣ.

Το μακεδονικό σε λίγες γραμμές

Για όσους παραξενεύονται ιδιαίτερα για τη λυσσαλέα στάση της Ελληνικής Αριστεράς στο θέμα των συλλαλητηρίων, ας κάνουμε μια μικρή αναδρομή σε παλαιά δημοσιεύματα του Ριζοσπάστη:

4 Δεκέμβρη 1924: «Αγωνιζόμαστε για την ένωση των τριών μερών της Μακεδονίας και της Θράκης και για την αποκλειστική, ανεξάρτητη ύπαρξη ως ένα κράτος»

Άρθρο «Μακεδόνα» δημοσιευμένο στον Ριζοσπάστη, Νοέμβριος 1932:

«Αυτό που έχουμε στην Μακεδονία δεν είναι ούτε Έλληνες, ούτε Βούλγαροι ούτε Σέρβοι αλλά οι Μακεδόνες, η μακεδονική μειονότητα η οποία, παρά όλα τα χτυπήματα και την  καταπίεση, διατηρεί την οικονομική και εθνική της ύπαρξη και μια ξεχωριστή κουλτούρα».

Ο Ριζοσπάστης στο πλευρό των καταπιεσμένων Μακεδόνων, 13 Νοέμβρη 1934:

«Πρέπει να οργανώσουμε ομάδες Μακεδόνων για να πολεμήσουν για ένα ανεξάρτητο μακεδονικό έθνος»

Το νεοελληνικό κράτος βρισκόταν πάντα υπό ισχυρότατη γεωπολιτική πίεση, με τις εκάστοτε μεγάλες δυνάμεις να ερίζουν και να αποκτούν τον έλεγχο της.

Τα πολιτικά κόμματα του νεοελληνικού κράτους αντανακλούν ακριβώς αυτή την πίεση και αυξάνουν τον έλεγχο του ξένου παράγοντα προκειμένου να αντλήσουν εύνοια κι ανταλλάγματα.

Η Μακεδονία, εντός της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ήταν μια πολυπολιτισμική ευρεία ζώνη με τους διάφορους πληθυσμούς να ζουν σχετικά αρμονικά.

Με τη διάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας κι τη δημιουργία εθνοτικών κρατών, η Μακεδονία δεν αποτελεί πλέον μόνο μήλον της Έριδας για τις μεγάλες δυνάμεις αλλά και για τα νεοπαγή βαλκανική κράτη, πάντα σε σχέση με τις βλέψεις στην περιοχή των εκάστοτε Μεγάλων Δυνάμεων.

Με την διάλυση της Σοβιετικής αυτοκρατορίας, τα δεδομένα στον πλανήτη και στην περιοχή αλλάζουν κι επιτρέπουν μεγαλύτερη ανάμειξη του ευρωατλαντικού παράγοντα που θα χρησιμοποιήσει λίγο αργότερο εθνοτικές διαφορές για να διαλύσει και την Γιουγκοσλαβία σε μικρά προβληματικά κράτη.

Λαμβάνοντας αυτά τα ελάχιστα ως ραχοκοκκαλιά των μακεδονικών και ευρύτερα των βαλκανικών ζητημάτων, το μόνο που «λύει» ζητήματα είναι οι συσχετισμοί ισχύος.

Αυτός είναι κι ο λόγος που σήμερα, με την χώρα σε οικονομική και δημογραφική διάλυση, η πλειοψηφία της ελληνικής πολιτικής σκηνής σπεύδει κακήν κακώς να «λύσει» το σκοπιανό, προκειμένου να γίνει το κρατίδιο ευρωατλαντικό ανάχωμα στην Ρωσική επιρροή στα Βαλκάνια.

Είναι γεγονός ότι οι δεξιές κυβερνήσεις υπήρξαν πατριδοκάπηλες. Οι Έλληνες πρώην και νυν κομμουνιστές όμως θα ‘πρεπε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στο θέμα τις Μακεδονίας, καθώς για μεγάλα χρονικά διαστήματα η ηγεσία του ΚΚΕ συνέπλεε με τις αποφάσεις της Comintern για «ενιαίο κι ανεξάρτητο μακεδονικό κράτος», συμμαχώντας πότε με τον Τίτο, πότε με τον βουλγαρικό και πότε με τον Σοβιετικό παράγοντα, ή με συνδυασμούς των παραπάνω, πάντα ανάλογα με την ιστορική φάση, κάτι που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μορφή, την έκταση και την έκβαση του «Ελληνικού Εμφυλίου».
Η αριστερά, χρησιμοποιεί τη μέθοδο του Ισραήλ: Έχοντας θυματοποιηθεί στο παρελθόν, αγιοποιεί τον εαυτό της εσαεί και φιμώνει όποιον δεν συντάσσεται μαζί της. 

Σήμερα π.χ, σημαντικό κομμάτι της μικρής σε μέγεθος αλλά μεγάλης σε επιρροή αριστερής «διανόησης» καταδικάζει ξανά τον πατριωτισμό ως φασισμό.

Δεν είναι παράδοξο: στην ουσία αναμασούν τις αποφάσεις της δεύτερης και τρίτης διεθνούς με στόμφο χιλίων Στάλιν και Τίτο.

Ξεχνώντας εντελώς ότι ούτε ο Τίτο ούτε η Σοβιετική Ένωση υπάρχουν και με την πρόθυμη συμβολή του ακραίου κέντρου και της ακροδεξιάς, καλλιεργούν ένα χαμηλής έντασης εμφυλιοπολεμικό κλίμα.

Το μόνο που υπάρχει είναι τα διατλαντικά σχέδια και η επιρροή της Ρωσίας αλλά και της Τουρκίας, ακόμη ακόμη και της Σαουδικής Αραβίας στην περιοχή.

Όλοι τους, αριστεροί, ακραίοι και «μη», ακροδεξιοί, κεντροακραίοι έχουν ένα κοινό τόπο: Να μην γίνει ποτέ η χώρα ανεξάρτητη.  

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 1/2/2018

Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας- Ένα Δίκτυο εξυπηρέτησης των Αμερικάνικων συμφερόντων από τα κάτω

Μετά την επίθεση «αντιεξουσιαστών» αναρχοάπλυτων λεκέδων στο σπίτι του  (εδώ)  του Θεοδωράκη ,διαβάστε ποια είναι αυτά τα αληθινά φαστιαριά που συμπορεύονται  εννοείτε με τους Συριζαίους!

Αυτό το άρθρο, ομολογώ πως περίμενα πολύ καιρό για να το γράψω. Λίγο κάποιες μικρές αμφιβολίες που είχα και λίγο η μη επαρκής μου πληροφόρηση, στεκόντουσαν εμπόδιο στο να το αναπτύξω και μέσα από αυτό να αναδείξω τον πραγματικό ρόλο που έχει η Αντιεξουσιαστική Κίνηση μέσα στα πολιτικά κινήματα και πως με την σειρά της, είναι ακόμα ένα βασικό και αναπόσπαστο κομμάτι της αποκαλούμενης Νατοϊκής «Αριστεράς».

Όπως και με τα υπόλοιπα άρθρα που έχω γράψει, στα οποία προσπάθησα να αναδείξω τον ρόλο που έχουν άτομα και οργανώσεις που κινούνται στον χώρο της ευρύτερης Αριστεράς και εξυπηρετούν τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ και του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού, έτσι και με την ΑΚ η αφορμή ήταν η όλη στάση της στο Συριακό ζήτημα και το πώς λειτούργησε πάνω σε αυτό. Το Συριακό ζήτημα είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό ζήτημα αφού μέσα από αυτό οι Αμερικάνοι επιχείρησαν να επιβάλλουν το... σχέδιο για την Νέα Μέση Ανατολή και τον διαμελισμό της Συρίας, μέσα από το οποίο θα δημιουργούνταν το Μεγάλο Ισραήλ και ο αφανισμός της Παλαιστίνης. Ως γνωστόν, ένα θέμα πολύ σοβαρό στο οποίο ειδικά εγώ είμαι τρομερά ευαίσθητος.

Για την περίπτωση όμως της Α.Κ. η όλη καχυποψία δεν είχε να κάνει μόνο για την στάση που κράτησε για την Συρία αλλά και για την στάση που κράτησε για την Παλαιστίνη. Και με αυτό το θέμα θα ξεκινήσω την ανάλυσή μου και να το αναπτύξω γιατί νομίζω πως είναι και ένα θέμα καίριο αλλά και μία καλή βάση για να μπει στην συνέχεια η μεγαλύτερη εικόνα.

Όπως έγραψα και στην αρχή, με το θέμα της Α.Κ. είχα κάποιες αμφιβολίες λόγω του ότι είχε ενεργή συμμετοχή και έτρεχε μαζί με άλλες δυνάμεις την ακτιβιστική αποστολή «Ένα Καράβι για την Γάζα». Μία αποστολή μέσα από την οποία υπήρξε μία διεθνής προσπάθεια για να σπάσει ο αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας από την Σιωνιστική Κατοχή. Σε μία από αυτές τις αποστολές(νομίζω ήταν και η τελευταία που έγινε) συμμετείχα και εγώ σαν ομάδα υποστήριξης (όχι με πολύ ενεργό ρόλο) πιστεύοντας τότε, όπως κάθε αγνός φίλος της Παλαιστίνης που έχει σαν μόνο σκοπό να βοηθήσει την Παλαιστίνη, πως πρόκειται για μία αγνή και φερέγγυα ακτιβιστική προσπάθεια, την οποία τρέχουν και την καθοδηγούν αγνοί φίλοι της Παλαιστίνης. Η αλήθεια είναι πως τότε δεν είχα την γνώση που έχω τώρα και δεν είχα την δυνατότητα να διακρίνω το ποιος είναι σωστός και ποιος έχει άλλους σκοπούς..

Με τον καιρό και μέσα από την έντονη μου δραστηριότητα με το Παλαιστινιακό ζήτημα αλλά και την έρευνα σε ότι αφορούσε την Παλαιστίνη και ότι επηρεάζει αυτήν, έπεσα πάνω σε αυτή την αποστολή. Αυτή την αποστολή, την οποία έτρεχαν διάφορες ΜΚΟ από όλον τον κόσμο, τελικά έκρυβε πολλά μυστικά, κάποια από τα οποία αποκαλύφθηκαν με τον καιρό.

Ντοκουμέντα που βγήκαν στην επιφάνεια, αποκάλυψαν πως στο Μαβί Μαρμαρά, το Τούρκικο πλοίο που δέχθηκε την επίθεση από τους Σιωνιστές, στην πλευρά των Τούρκων,  επέβαιναν δύο επιβεβαιωμένοι πράκτορες της CIA, οι οποίοι μετέπειτα είχαν έντονη δράση, στις Ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε Λιβύη και Συρία. Οι φτιαχτοί ήρωες, που είχαν πάρει τα απαραίτητα παράσημα για να συνεχίσουν τον βρώμικο ρόλο που τους είχε ανατεθεί, συνέχισαν ακάθεκτοι να δουλεύουν  για την επιβολή της Ιμπεριαλιστικής ατζέντας στις χώρες που βρισκόντουσαν στο στόχαστρο. Το Καράβι «Μαβί Μαρμαρά» δε, άνηκε στην Τούρκικη ΜΚΟ HumanitarianRelief Foundation, της οποίας οι Ρώσοι είχαν βομβαρδίσει ένα κομβόι με φορτηγά το οποίο φαίνεται πως μετέφερε όπλα τα οποία είχαν προορισμό την ΙΣΙΣ.

Η ιστορία και οι προβληματισμοί όμως σε σχέση με αυτή την διεθνής αποστολή που οργανώθηκε από διάφορες ΜΚΟ, με κυρίαρχη να είναι μία ΜΚΟ που έχει έδρα τις ΗΠΑ, δεν τελειώνει εδώ. Ο κύριος προβληματισμός σε όλη αυτή την αποστολή ήταν (και παραμένει), το πώς κατάφερε η πρώτη αποστολή και «έσπασε» τον αποκλεισμό. Η δικαιολογία ήταν, πως δεν τους αντιλήφθηκαν… Η κοινή λογική όμως λέει πως είναι αδύνατον οι Σιωνιστικές Κατοχικές δυνάμεις, με όλα τα μέσα παρακολούθησης που έχουν στην διάθεσή τους αλλά και έναν στόλο, ο οποίος ήταν αγκυροβολημένος έξω από την Γάζα και μόλις εντόπιζε μία Παλαιστινιακή ψαρόβαρκα, που ξεπερνούσε τα επιτρεπόμενα όρια που είχαν επιβάλλει οι κατακτητές το βύθιζαν, να επέτρεπαν ποτέ και ειδικά μία τόσο εχθρική αποστολή να περάσει.

Η λογική όμως λέει και κάτι άλλο που είναι πολύ πιο σοβαρό. Πως αυτή η αποστολή στήθηκε από ΜΚΟ που είχαν υποτίθεται φιλοπαλαιστινιακή ταυτότητα αλλά στην πραγματικότητα ήταν πλήρως καθοδηγούμενες και ελεγχόμενες από τις ΗΠΑ!

Γιατί όμως λέω κάτι τέτοιο, το οποίο σαν κατηγορία ακούγεται πολύ σοβαρό και βαρύ και ίσως για κάποιους ακραίο; Γιατί τα όσα εξελίσσονται εκείνη την περίοδο γύρω από το θέμα της κυριαρχίας στα χωρικά ύδατα της Λωρίδας της Γάζας, είναι ήδη πάρα πολύ σοβαρά, λόγω των κοιτασμάτων πετρελαίου που έχουν ήδη εντοπιστεί. Ιδιαίτερα σε ότι αφορά το κοίτασμα Λεβιάθαν φαίνεται να έχει ποσότητες ορυκτού πλούτου, που θα έκανε την Παλαιστίνη μία μεγάλη οικονομική υπερδύναμη. Τα κοιτάσματα αυτά ήταν και ο βασικός λόγος στην τότε εισβολή στην Λωρίδα της Γάζας

 Οι Ισραηλινοί, για να μπορέσουν να ελέγξουν αυτά τα κοιτάσματα, δημιούργησαν αυτή την προβοκάτσια, ώστε εν’ συνεχεία να επικαλεστούν στους Διεθνείς Οργανισμούς πως η παρουσία τους στα συγκεκριμένα μέρη είναι καθ ’όλα νόμιμη αφού απειλούνται από τέτοιες αποστολές. Για την ακρίβεια μετά τους βομβαρδισμούς του Δεκέμβρη του 2008 και του Γενάρη του 2009 η Διεθνής κοινή γνώμη είχε σοκαριστεί από τις δολοφονίες παιδιών και αμάχων στη Γάζα και μέχρι τότε δεν είχε υπάρξει ΠΟΤΕ αμφισβήτηση χωρικών υδάτων της Παλαιστίνης (Γάζα). Μετά την αποστολή της Τουρκίας (Μαβί Μαρμαρά κλπ), ο ΟΗΕ, δήθεν για αποτροπή αιμοατοχυσίας, κάλεσε το "Στόλο για τη Γάζα" να μην προσεγγίσει και επέτρεψε στο Ισραήλ να αναλάβει ευθύνη των χωρικών υδάτων της Γάζας, μιας και δεχόταν απειλή.

Αυτή την αποστολή την έτρεχε πολύ ενεργά στην Ελλάδα (και) η Αντιεξουσιαστική Κίνηση, μαζί με τις άλλες δυνάμεις που συγκροτούσαν τον τότε Συνασπισμό.

Κάπως έτσι μου μπήκε και η αρχική καχυποψία με αυτή και άρχισα να την βλέπω με διαφορετικό μάτι. Το ίδιο και όλο το ΣΥΡΙΖΑ(το οποίο νομίζω πως είναι ξεκάθαρο πλέον πως ήταν στημένο από την αρχή) και όσους άλλους είχαν εμπλοκή. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει πως όσοι είχαν εμπλοκή, ήταν και στημένοι ή πράκτορες ή παρακρατικοί. Η συντριπτική πλειοψηφία όσων στήριξαν και συμμετείχαν αυτές τις αποστολές, ήταν και παραμένουν αγνοί φίλοι της Παλαιστίνης και του Παλαιστινιακού λαού.

Συριακό ζήτημα και πρόσφυγες
Η συνέχεια έχει να κάνει με την επέμβαση στην Συρία και τις καταλήψεις που ελέγχει η Αντιεξουσιαστική Κίνηση. Μία από αυτές ήταν και αυτή του 5^ου Λυκείου Αθηνών, στην οποία είχαν πάει να βοηθήσουν διάφοροι άνθρωποι και αλληλέγγυοι με τους πρόσφυγες. Ένας από αυτούς, βρέθηκε στην δύσκολη θέση να βρίσκεται κατηγορούμενος πως έχει κλέψει το ΒΑΝ( δεν ξέρω σε ποια ΜΚΟ ήταν δηλωμένο) που υπήρχε για τις ανάγκες εξυπηρέτησης των προσφύγων. Δηλαδή ένας άνθρωπος με αλληλέγγυα χαρακτηριστικά, εκδιώχθηκε από αυτήν κατηγορούμενος ως κλέφτης ή ρουφιάνος με ψεύδη, γιατί δεν μπορούσαν να τον ελέγξουν

Η ΑΚ που ελέγχει ένα δίκτυο από καταλήψεις σε όλη την Ελλάδα, τις χρησιμοποίησε για να στεγάσει πρόσφυγες. Πάνω σε αυτό το ζήτημα υπάρχουν κάποιες πολύ σοβαρές προβληματικές πλευρές που αφορούν όλη αυτή την κατάσταση:

1^ον  Με τι κριτήρια τους επέλεξαν και πως η Κυβέρνηση τους το επέτρεψε; 2^ον  Σε τι συνθήκες διαβίωσης ζούσαν και ζουν αυτοί οι άνθρωποι και κατά πόσο είναι εναρμονισμένες με τις συνθήκες που πρέπει να ζει ένας άνθρωπος; 3^ον  Με ποιον τρόπο κάλυψαν και καλύπτουν τις ανάγκες των προσφύγων και πως τους συντηρούν; 4^ον Ποιον εξυπηρετούν πολιτικά με το να μην απαιτούν από το κράτος να φροντίζει τους πρόσφυγες και να το αντικαθιστούν αυτοί;

Είναι σαφέστατο και ξεκάθαρο εδώ πέρα πως υπάρχει Κυβερνητική εμπλοκή και υποστήριξη. Μία στήριξη που καταγγέλθηκε κάποια στιγμή και επώνυμα με ανάρτηση στο Facebook, από μία γυναίκα που είχε πάει να στηρίξει αυτή την προσπάθεια, για όσους βρισκόντουσαν στην οργάνωση του 5^ου Λυκείου Αθηνών και δεν επέτρεπαν σε άλλους να επηρεάζουν τις αποφάσεις.

Επίσης νομίζω πως είναι ξεκάθαρο πως υπάρχει εμπλοκή ΜΚΟ άρα και κερδοφορία πάνω στις πλάτες των Προσφύγων

Το βασικότερο πρόβλημα όμως σε ότι έχει να κάνει σχέση με την ΑΚ και τις καταλήψεις της, δεν είναι κανένα από τα παραπάνω ζητήματα. Το βασικό πρόβλημα σε σχέση με τους πρόσφυγες, ήταν και παραμένει η πολιτική τους εκμετάλλευση για την επιβολή της Ιμπεριαλιστικής ατζέντας.

Κάπως έτσι είδαμε στις διάφορες προβοκατόρικες συγκεντρώσεις που ακολούθησαν, οι οποίες υποτίθεται πως γίνονταν για τα δικαιώματα των προσφύγων, να αλλάζει η ατζέντα και να μετατρέπεται σε «Λευτεριά στην Συρία», «Κάτω ο Δικτάτορας Άσαντ» και σε «Απαγόρευση πτήσεων πάνω από το Χαλέπι». Μιλάμε δηλαδή για μία πολύ καλά οργανωμένη και ενορχηστρωμένη προσπάθεια από τις Καταλήψεις της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης.

Το αποκορύφωμα όλης αυτής της λειτουργίας, ήταν η προβοκάτσια με τις Παλαιστινιακές σημαίες σε συγκέντρωση κατά της Συρίας. Εκεί πραγματικά η Αντιεξουσιαστική Κίνηση φανέρωσε το πραγματικό της πρόσωπο αφού οργάνωσε και εξόπλισε τους πρόσφυγες με πανό τα οποία κρατούσαν ανάποδα, μιας και δεν καταλάβαιναν τι έγραφε και σημαίες της Παλαιστίνης για να μην δίνουν στόχο του τι εξυπηρετούν. Μία ύπουλη και προβοκατόρικη συγκέντρωση στην οποία οι Πρόσφυγες φαίνεται πως ούτε γνώριζαν σε τι συμμετείχαν αφού τα συνθήματα που φώναζαν ήταν τραγούδια χαράς και κεφιού.

Κάπως έτσι είδαμε την ΑΚ με τους πρόσφυγες που ελέγχει να βρίσκεται στο πλευρό της ΟΑΚΚΕ και να κάνει συγκέντρωση κατά του Πούτιν και είδαμε αντιπροσωπεία αυτών των προσφύγων να σηκώνουν σημαίες του FSA σε συγκεντρώσεις για την 17 Νοέμβρη και να αποχωρούν στο ύψος του Χίλτον. Αξιοσημείωτο ακόμα γεγονός πως όλες αυτές οι συγκεντρώσεις είχαν την κάλυψη και αμερικανοκίνητων μέσων όπως για παράδειγμα είναι η LIFO

.

Άλλο ένα μεγάλο πρόβλημα είναι, πως φαίνεται πως αυτοί οι πρόσφυγες είναι παγιδευμένοι σε μία λογική μαφίας. Θεωρούν πως με αυτόν τον τρόπο είναι ασφαλείς, γεγονός που σε ένα σημείο μπορεί και να ισχύει. Τον άμεσο έλεγχο όλης αυτής της κατάστασης τον έχει ένας Σύριος(;) μετανάστης ο οποίος φαίνεται πως τους οργανώνει, χρησιμοποιώντας μέχρι και τον εκφοβισμό για να τους κρατάει σε έλεγχο.

Ιδεολογικό υπόβαθρο και πολιτική τοποθέτηση

Η Αντιεξουσιαστική Κίνηση βασίζει όλη την δράση της διατείνοντας πως πρόκειται για μία Αντιεξουσιαστική δύναμη. Μία δύναμη που υποτίθεται πως στρέφεται κατά του κράτους, του συστήματος και κάθε εξουσίας. Η αλήθεια όμως είναι πως είναι λίγο διαφορετική. Οι ιδεολογικές καταβολές του ηγέτη της(ναι έχει και τέτοιον) είναι κυρίως Αντικομμουνιστικές και πάντα με την λογική των ίσων αποστάσεων σε περιπτώσεις που ευνοείται το συμφέρον του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού.

Κάπως έτσι είδαμε τις ίσες αποστάσεις(με μπόλικη δόση Αντικομμουνισμού) για την Ουκρανία, είδαμε την πλήρη στήριξη της Ιμπεριαλιστικής επέμβασης στην Συρία, είδαμε την στήριξη στην προσπάθεια υποστήριξης της Αμερικάνικης επέμβασης στην Βενεζουέλα και είδαμε την στήριξη στις δυνάμεις που προσπάθησαν να στήσουν μία «Αραβική Άνοιξη» μέσα στο Ιράν.
Μαζί με αυτά είδαμε την αρθρογραφία στο Protagon.gr, είδαμε το κάλεσμα σε συμμετοχή και ομιλία σε εκδήλωση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, η οποία μετά από γενική κατακραυγή τελικά ματαιώθηκε. Στην ουσία μέσα από την ΑΚ είδαμε και βλέπουμε τον Αναρχοκαπιταλισμό(πιο συγκεκριμένα Νεοφιλελευθερισμό) συγκαλυμμένο με αντιεξουσιαστικά συνθήματα.

Επίσης για να το επαναφέρω στην αρχή του θέματος, είδαμε εκδηλώσεις στο Nosotros με καλεσμένους τους Σιωνιστές Terminal 119 και είδαμε στο Facebook όλα τα μέλη των Antifa Negative να οικοπεδεύουν και να υπερασπίζονται τον ηγέτη της ΑΚ!

Στο τελευταίο έργο, που στάθηκε η αφορμή για να γράψω όλο αυτό το άρθρο, είδαμε τον ηγέτη της ΑΚ, να επικροτεί τον Σιωνιστή δήμαρχο της Θεσσαλονίκης ο οποίος υποκριτικά μιλούσε για τα θύματα των Εβραίων. Μία εκδήλωση που με αφορμή το Ολοκαύτωμα και την δημιουργία του Μνημείου, έχει σαν σκοπό να εμβαθύνει τις σχέσεις ανάμεσα στο Ισραήλ και την χώρα μας. Τον Σιωνιστή Δήμαρχο που την στιγμή που το Κράτος Κατοχής της Παλαιστίνης ισοπέδωνε για άλλη μία φορά την Λωρίδα της Γάζας, για να αποπροσανατολίσει με μία ύπουλη κίνηση ορκίστηκε φορώντας το Άστρο του Δαυίδ, δήθεν για να τιμήσει τους νεκρούς του Ολοκαυτώματος. 

Τους νεκρούς, των οποίων την μνήμη σπιλώνει με την δημιουργία ενός μνημείου, που απ' έξω έχει την σημαία του Ισραήλ. Την σημαία που γεννήθηκε από το έγκλημα των Ναζί αλλά και με την βοήθειά τους.

Και αυτή η Οργάνωση συμμετείχε ενεργά στην αποστολή «Καράβι για την Γάζα»…. 

Νομίζω πως δεν χρειάζεται να πω πολλά λόγια για κλείσιμο. Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του και ας κρίνει μόνος του. Σίγουρα αυτή η Οργάνωση όμως, με το δίκτυο που έχει καταφέρει και έχει φτιάξει σε όλη την Ελλάδα και από την Θεσσαλονίκη μέχρι την Πετρούπολη και την Κρήτη, δεν μπορεί να πει κάποιος πως εξυπηρετεί την Διεθνής Κοινή πάλη των λαών και τα Αντιιμπεριαλιστικά προτάγματα. Αντίθετα, με έναν ολοκληρωτικό Αντικομμουνισμό και έναν όψιμο Αντιφασισμό, αποτελεί σίγουρα ένα ακόμα πολύ σημαντικό κομμάτι του Συστήματος που λειτουργεί από τα κάτω, συμπληρώνοντας αυτό που λέμε… Νατοϊκή «Αριστερά»
ΧριστόφοροςΤριαντάφυλλος

Μίκης Θεοδωράκης, "Νυν απολύεις τον δούλον Σου Δέσποτα"

Λίγες ώρες πριν από το συλλαλητήριο αλλά και με το βάρος της επίθεσης στο σπίτι του από αντιεξουσιαστές, ο Μίκης Θεοδωράκης δίνει συνέντευξη στην Κυριακάτικη Ελευθερία του Τύπου και καλεί τον κόσμο να τραγουδήσει «της Δικαιοσύνης Ηλιε Νοητέ».

Εμφανίζεται αντίθετος σε κάθε συμβιβασμό και συμφωνία για το όνομα Μακεδονία ανεξαρτήτως προσδιορισμού. Διαβλέπει μάλιστα τον κίνδυνο αν τα Σκόπια μπουν στο ΝΑΤΟ με την δική μας συνδρομή, οι ΗΠΑ «εφαρμόζοντας την πολιτική της σαλαμοποίησης οχυρωμένες πίσω από εθνικιστικά καθεστώτα να προχωρήσουν στην απελευθέρωση της Δυτικής Μακεδονίας όπως έγινε με τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και ειδικά με το Κόσοβο. Το ίδιο μπορεί να κάνουν με την Ηπειρο, την Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη». Σπεύδει μάλιστα να σημειώσει «όλα αυτά που φαίνονται απίθανα τα είδαμε να πραγματοποιούνται και μάλιστα στη γειτονιά μας».

Θυμίζει ότι ο ίδιος το πρώτο συλλαλητήριο στο οποίο μετείχε ήταν στην πλατεία Συντάγματος το 1943. Τότε διαδήλωσε μαζί με χιλιάδες άλλους πατριώτες ενάντια στην γερμανική επιστράτευση για να μην φορέσουν τη στολή των SS και της Βέρμαχτ. «Είπαμε όχι και το πληρώσαμε με το αίμα μας. Η οδός Πανεπιστημίου ήταν πλημμυρισμένη από το αίμα μας... Και τώρα ύστερα από τόσα χρόνια στην ίδια πλατεία από απλός διαδηλωτής θα είμαι ομιλητής. Νυν απολύεις τον δούλο Σου Δέσποτα».

πηγή