Αναστάσεως Ημέρα - Καταβασίες Πάσχα - π. Γεώργιος Στάμος

Χριστός Ανέστη - π. Γεώργιος Στάμος

Ανεμόμυλος Προμπονάς

Δημήτρης Τσαφογιάννης
Ανεμόμυλος
Προμπονάς, Αθήνα
Σε απόσταση 150 μέτρα από τον σταθμό του ΗΣΑΠ Άνω Πατήσια και συγκεκριμένα στο τελείωμα της οδού Πανδίωνος βρίσκεται ο ανεμόμυλος. Από πληροφορίες χρησιμοποιούνταν για την άρδευση του κτήματος με νεραντζιές, πορτοκαλιές και λεμονιές, όπου σήμερα το κτήμα έχει μετατραπεί σε πάρκο σε μικρή απόσταση από την όχθη του ποταμού Ποδονίφτη.ΤσαΧρονολογείται περίπου στα μέσα της δεκαετίας 1930-40 και το χρησιμοποιούσαν μέχρι και το 1977. Η φτερωτή του ανεμόμυλου υπήρχε μέχρι και το 1990.

 

 

Ανέτειλε το έαρ! η ευωδία της Αναστάσεως

 «Χριστὸς Ανέστη αληθώς 

και δίδαξε τσ' ανθρώπους 

πως ζουν εφήμερες χαρὲς

 σε δανεισμένους τόπους» 

«Το επ’ εμοί, εν όσω ζω και αναπνέω και σωφρονώ, δεν θα παύσω, ιδίως κατά τας πανεκλάμπρους ταύτας ημέρας, να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστό μου, να περιγράφω μετ’ έρωτος την φύσιν και να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια ελληνικά έθιμα.... Αν επιλάθωμαί σου Ιερουσαλήμ, επιλησθείη η δεξιά μου, κολληθείη η γλώσσα μου τω λάρυγγί μου, εάν ου μη σου μνησθώ». (Παπαδιαμάντης). 

«Το μοσκοβόλημα που βγάζουνε τα άνθη και τα βότανα, το κελάηδισμα των πουλιών, το λεπτό τ’ αγέρι που σαλεύει χλωρά κλαριά, τ’ αλαφρό κύμα που γλυκομουρμουρίζει στην ακρογιαλιά, στους κάβους, στα νησιά, στα βουνά και τα λαγκάδια, όλα τα νιώθεις να πανηγυρίζουνε μαζί με τα μακάρια πνεύματα την Ανάσταση του Χριστού». (Κόντογλου).

Πάσχα με τους ποιητές της Ρωμηοσύνης και της Ορθοδοξίας επέλεξε ο γράφων. Κόντογλου και Παπαδιαμάντης: οι πιο έντιμες και αγνές μορφές των γραμμάτων μας. «Ζωγραφούν» σ’ όλη τους τη ζωή, «μετ’ έρωτος», την γνησιότητα, ξεσκεπάζουν το κίβδηλο, το ψεύτικο, τους «χαλασοχώρηδες». Επιμένουν και οι δύο στην τήρηση της παράδοσης, όχι ως στείρα τυπολατρία και αναιμική μίμηση, αλλά ως πηγή ζώσα που αρδεύει αδιαλείπτως «το ολόδροσο δέντρο της φυλής μας».

Ο Κόντογλου είναι αυτός που έστρεψε ξανά την αγιογραφία στην βυζαντινή παράδοση. Ο αγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός λέει «δείξε μου τις εικόνες που προσκυνάς για να σου πω τι πίστη έχεις». Μέχρι την εμφάνιση του Κόντογλου είχε επικρατήσει στους ορθόδοξους ναούς η δυτική, η κοσμική, η σαρκική νοοτροπία, με τις καταστολισμένες, γλυκανάλατες Μαντόνες, οι οποίες κρατούν στην αγκαλιά ξανθούς μπέμπηδες, που παριστάνουν το «θείο βρέφος». (Τέτοιες έβαλαν και στα βλάσφημα βιβλία των Θρησκευτικών οι τωρινοί σταυρωτήδες του Γένους). Όμως, όπως λέει ο Κόντογλου, οι βυζαντινοί αγιογράφοι ζωγραφίζουν με ταπείνωση, χωρίς περιττά ψιμύθια και στολίδια, δίχως καμμιά φιλοδοξία να ξαφνιάσουνε και να κάνουν εντύπωση, ζωγραφίζανε σαν να προσεύχονται. Στα χρόνια, διηγείται, της βασιλείας του Λέοντος του Σοφού κάποιος ζωγράφος θέλησε να ιστορήσει τον Σωτήρα Χριστό, ώστε να μοιάζει με τον θεό Απόλλωνα και αμέσως παρέλυσε, «εξηράνθη η χειρ αυτού».

Για την βυζαντινή μουσική, σφοδρός επικριτής των καινοτομιών είναι ο Παπαδιαμάντης. Γινόταν θηρίο, αν μάθαινε πως κάποιος ιερέας ή ψάλτης μετέφραζε τα ιερά κείμενα στην «δημοτικιά». «Ο πόθος της επιδείξεως, η δοκησισοφία, η μανία της καινοτομίας, η υπερηφάνεια και ο εγωισμός» οδηγούν  στην πλάνη. Το «ανοίξω το στόμα μου και πληρωθήσεται πνεύματος» πώς θα αποδοθεί: «θ’ ανοίξω το στόμα μου και θα γεμίσει πνεύμα και θα βγάλω λόγο;». Τα τροπάρια, τονίζει, γίνονται νεκρά μέχρι νεκροφανείας. «Ποιος Έλληνας», γράφει ο Κόντογλου, «θα νιώσει κατάνυξη από τα μουσικά αυτά μασκαριλίκια και πώς θα κάνει την προσευχή του ακούγοντας τα λόγια των αγίων μελωδών να αλλοιώνονται και να γελοιοποιούνται από τα στόματα ψευτονεωτεριστών;» Ο Παπαδιαμάντης ήταν αρνητικός έναντι της τότε πολιτικής, διότι έβλεπε να διαμορφώνεται ένας πολιτικός βίος έξω από την πνευματική και ηθική παράδοση της εκκλησίας, κάτι που επιδεινώθηκε εντονότατα στις μέρες μας.

Ο Σπύρος Μελάς στον «Πρόλογο» των «Απάντων», από τον Γ. Βαλέτα (τομ. Α, σελ. 18), παρατηρεί: «είναι ο μόνος που είδε ότι η θρησκεία, με άλλα λόγια η Ορθοδοξία, ήταν η σπονδυλική στήλη του εθνικού σώματος». Απόκλιση από την ορθόδοξη πολιτική παράδοση για τον Παπαδιαμάντη σήμαινε και σημαίνει πολιτικό θάνατο του Γένους. Και γι’ αυτό ήταν σφόδρα πολέμιος αυτών που συκοφαντούσαν την βυζαντινή μας παράδοση, που περισσότερο ίσως κι από πνευματική, είναι παράδοση πολιτική, μέσα από την θρησκευτική της έκφραση. Στο περίφημο διήγημά του «Λαμπριάτικος Ψάλτης», που δημοσιεύτηκε το 1893 στην «Ακρόπολη», γράφει τα ακόλουθα σαρκαστικά, γι’ αυτούς που τον μυκτήριζαν για την εμμονή του να γράφει θρησκευτικά - εορταστικά διηγήματα: «Μη θρησκευτικά προς Θεού! Το ελληνικόν έθνος δεν είναι βυζαντινοί, εννοήσατε; Οι σημερινοί Έλληνες είναι κατευθείαν διάδοχοι των αρχαίων….».

Ο Κόντογλου περισσότερο αιχμηρός, καυτηριάζει τους φθονερούς και ανίκανους «που πιάνουν τα πόστα» και κατατρέχουν του άξιους. Γράφει: «Καθαρίστε από την πνευματική πανούκλα την δυστυχισμένη την Ελλάδα, για να μπορέσουνε να δουλέψουνε οι άξιοι δουλευταράδες. Τα σκουλήκια, για να σώσουνε την τιποτένια ύπαρξή τους, δεν αφήνουνε καμμιά ψυχή άξια να ορθοποδήσει, από συμφέρον κι από φθόνο. Όλοι οι πνευματικοί σαλταδόροι έχουνε πιάσει τα πόστα. Και είναι δεμένοι μεταξύ τους, όπως είναι οι κάμπιες κολλημένες η μια πάνω στην άλλη. Μόλις τις χωρίσει κανένας ψοφάνε. Έτσι πρέπει να γίνει και με τις ανθρωποκάμπιες που μαραζώνουνε το ολόδροσο πνευματικό δέντρο της φυλής μας».

Σε καιρούς, «σακάτικους» σαν τους δικούς μας, όπου νοθεύονται τα καίρια του βίου μας, έλειψαν και οι γενναίες φωνές, οι πολεμήτορες του πρόστυχου, του ανήθικου και του άδικου. Στέρεψε αυτός ο τόπος. Πάσχα έρχεται και βουίζουν τα αυτιά μας από τις τσιρίδες των «γνωμηγητόρων»: «στα ύψη οι τιμές», «αβοήθητοι οι καταναλωτές». Το τηλεοπτικό «σπήλαιο ληστών» μαγαρίζει το πανηγύρι της Ορθοδοξίας. Προσκαλούν σε τραπέζια με ...ειδωλόθυτα οι άθεοι, μαγαρίζουν οι καντιποτένιοι το χαροποιόν πένθος της Εκκλησίας μας. Ξεθάβουν και τον φραγκολεβαντίνο Κοραή για το "Άγιο Φως", λύσσαξαν τα ταγκαλάκια. Ορθοδοξία, Πάσχα ακούν και γυαλίζει το μάτι τους. Είναι οι σύγχρονοι Ιούδες. Πάσχουν και αυτοί από αυτό που έπαθε ο Ιούδας. Δεν μπόρεσαν να αγαπήσουν τον Χριστό. Ο Ιούδας είναι ο φυσικός πρόγονος όλων των ματαιόδοξων διανοητών, όλων των καιρών κι όλου του κόσμου. Υπάρχουν όμως οι δικοί μας, οι άγιοι, οι ταπεινοί τη καρδία, που χωρίς πτωχοαλαζονείες και μωρές επιδείξεις κηρύσσουν και διδάσκουν: «Όλες οι πίστεις είναι ψεύτικες…μόνη η πίστις των Ορθοδόξων είναι καλή και αγία. Τούτο σας λέγω τώρα. Να ευφραίνεσθε όπου είσθε Χριστιανοί» μας κανοναρχεί ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.  

Δημήτριος Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

ΑΡΘΡΟ ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΜΟΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟΜΠΟΝΑ

Στη Δικαιοσύνη θα κριθεί η κόντρα Πατριαρχείου - Αρχιεπισκοπής για το κτήμα Προμπονά

Ισμήνη Χαραλαμποπούλου

01/04/2018, 13:54

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ζητεί από το ΣτΕ την ακύρωση της απόφασης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών για τη σφράγιση του ναού

Για μια ακόμη μία φορά οι σχέσεις του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος και του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου βρίσκονται σε οριακό σημείο με αφορμή τον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου στο κτήμα Προμπονά και την απόπειρα της αντικανονικής, εισπήδησης του Φαναρίου σε χώρο δικαιοδοσίας της Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Η όλη υπόθεση πυροδότησε μεγάλη ένταση ανάμεσα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Εκκλησία της Ελλάδος ενώ το ποτήρι «ξεχείλισε» όταν ηγούμενος άνοιξε το ναό και τέλεσε λειτουργία χωρίς την άδεια και την έγκριση του αρχιεπισκόπου και της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Στη διαμάχη «εμπλέκονται» και διαχειριστικές ατασταλίες της εκτελεστικής επιτροπής του κληροδοτήματος Δημ. Προμπονά, όπως αυτές συζητούνται τουλάχιστον σε εκκλησιαστικούς και νομικούς κύκλους, τις οποίες η επιτροπή επιχειρεί να «ξεπλύνει» με την παράνομη δωρεά του ναού στο οικουμενικό Πατριαρχείο.
Η Ιερά Σύνοδος χαρακτήρισε ως «αντικανονική» την ενέργεια του Επισκόπου Αμορίου Νικηφόρου, ηγουμένου της Μονής Βλατάδων , να ανοίξει τον Ναό του Αγίου Γεωργίου στο κτήμα Προμπονά και να τελέσει τους Β Χαιρετισμούς χωρίς τη σύμφωνη γνώμη την άδεια και την ευλογία του αρχιεπισκόπου της Εκκλησίας. Ο Επίσκοπος επανήλθε πριν από λίγες ημέρες και τέλεσε δεύτερη λειτουργία σε εξωτερικό όμως χώρο, καθώς δεν μπόρεσε να εισέλθει στο ναό.

Επόμενο βήμα θεωρείται η μεγάλη δικαστική μάχη που αναμένεται να δοθεί ανάμεσα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Αρχιεπισκοπή Αθηνών.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και η Ιερά, Βασιλική, Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Βλατάδων προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου για την υπόθεση του κτήματος προμπονά.

Η δικαστική διένεξη είχε ξεκινήσει νωρίτερα όταν η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και ο κ. Ιερώνυμος κατέθεσαν ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών αγωγή κατά του Οικουμενικού Πατριάρχη αλλά και κατά της επιτροπής του κληροδοτήματος Προμπονά.

Ο ναό του Αγίου Γεωργίου είχε σφραγιστεί καθώς είχε επιχειρηθεί να τεθεί σε λειτουργία χωρίς την άδεια του Αρχιεπισκόπου.

Ο ηγούμενος της Μονής Βλατάδων προχώρησε στο άνοιγμα του ναού και τέλεσε τους Β΄ Χαιρετισμούς χωρίς την άδεια της Εκκλησίας. Στην συνέχεια ο ηγούμενος επανήλθε και τέλεσε δεύτερη λειτουργία σε εξωτερικό χώρο, καθώς δεν μπόρεσε να εισέλθει στο ναό ενώ η Ιερά Σύνοδος απέστειλε επιστολή στον Επίσκοπο Αμορίου και τον καλεί να δώσει εξηγήσεις για τις πράξεις του.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ζητεί από το ΣτΕ την ακύρωση της απόφασης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών για τη σφραγιση του ναού , γιατί παραβιάζει το δικαίωμα λατρείας των προσφευγόντων κατά παράβαση του Συντάγματος (άρθρο 13) και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (άρθρο 9), και γιατί παραβιάζει το καταστατικό χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος και έχει πλημμελή αιτιολογία. Χρησιμοποιεί όμως όπως αναφέρουν εκκλησιαστικοί και νομικοί κύκλοι την ίδια ακριβώς επιχειρηματολογία που χρησιμοποιούν οι ... παλιοημερολογίτες όταν επιχειρούν να λειτουργήσουν παράνομα και αντικανονικά ναό που δεν είναι δικός τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες από εκκλησιαστικές και νομικές πηγές πηγές έχουν διαπιστωθεί παρανομίες και διαχειριστικές ατασθαλίες της εκτελεστικής επιτροπής του κληροδοτήματος Δημ. Προμπονά, η οποία φαίνεται οτι λειτουργούσε όχι για την εξυπηρέτηση του συμφέροντος του κληροδοτήματος αλλά για την εξυπηρέτηση του ατομικού συμφέροντος των μελών της.

Η εκτελεστική επιτροπή του κληροδοτήματος , όπως λένε νομικοί κύκλοι προέβη σε δημοπρασία για την ανάδειξη μειοδότη για την ανέγερση του ναού του κληροδοτήματος στις 30 Νοεμβρίου του 2007. Η δημοπρασία όμως υποστηρίζουν οτι διεξήχθη παράνομα και αναδείχθηκε ανάδοχος στον οποίο ανατέθηκε η εκτέλεση του έργου , όχι ο νόμιμος μειοδότης, όπως λένε, αλλά κάποιος ο αρεστός στην επιτροπή.

Σύμφωνα με τους ίδιους κύκλους η δημοπρασία ήταν παράνομη γιατί για να γίνει έπρεπε να υπάρχει πράξη του αρμόδιου υπουργού Παιδείας καθώς και να παρίσταται υπάλληλος του υπουργείου, που να εποπτεύει την δημοπρασία την ημέρα της διενέργειας της, που δεν υπήρχαν. Επίσησ, .την ημέρα της δημοπρασίας θα έπρεπε η επιτροπή να βρίσκεται σε απαρτία ενώ στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν τρία από τα τέσσερα μέλη ενώ θα έπρεπε μετά το πέρας της διαδικασίας να ανοιχθούν οι φάκελοι όλων των προσφορών και να αποφασισθεί αμέσωσ η κατακύρωση. . Στη συγκεκριμένη περίπτωση, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες οι προσφορές ανοίχτηκαν μετά από 20 ημέρες , αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να γίνει οποιαδήποτε επεξεργασία. Επίσης, δύο από τις πέντε υποβληθείσες προσφορές απορρίφθηκαν πρτου καν ανοιχθούν , δυο άλλες ήταν εντελώς εικονικές , ενώ αντίθετα η τελική προσφορά δεν είχε τις προυποθέσεις τις οποίες ζητούσε η προκήρυξη, δηλαδή να έχει ο προσφέρων προσφέρει έργα εκκλησιαστικής μορφής πλέον του ενός εκατομμυρίου ευρώ.

Σύμφωνα με εκκλησιαστικούς κύκλους η επιτροπή 'εκμεταλλεύτηκε' την μακροχρόνια ασθένεια και τον θάνατο του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου και αποδέχθηκε ως ανάδοχο τον προτιμηθέντα από αυτήν παρά το παράνομο της δημοπρασίας . την επιτροπή.

Ο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος κληθείς να αναλάβει τα καθήκοντα υπό της διαθήκης του κληροδοτήματος Προμπονά πληροφορήθηκε προφανώς τις παρανομίες της διαχειριστικής επιτροπής και ζήτησε πριν από την οποιαδήποτε συμμετοχή του , στα κοινά της διαχείρισης του κληροδοτήματος, πλήρη στοιχεία της μέχρι τότε διαχείρισης , χωρίς ωστόσο να λάβει μέχρι και σήμερα τα στοιχεία.

Επίσης, ενώ είχε εκδοθεί άδεια ανεγέρσεως της Εκκλησίας υπό τον όρο να κτισθεί 15 μέτρα μακριά από τον υπάρχοντα ναό , την τοποθέτησαν επτά μέτρα με αποτέλεσμα να σταματήσει την ανέγερση η αρμόδια αρχαιολογική υπηρεσία . Στη συνέχεια κατατέθηκε αίτηση στο υπουργείο Πολιτισμού να τροποποιηθεί η άδεια, η οποία όμως απορρίφθηκε. Παρά την απόρριψη προχώρησαν στην ανέγερση ναού άνευ αδείας.

Σύμφωνα με τους ίδιους κύκλους όταν η επιτροπή ανέλαβε τη διαχείριση του κληροδοτήματος παρέλαβε και βιβλιάριο καταθέσεων του Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων με ποσό καταθέσεων ύψους 400.131 δραχμές. Ομως στις καταθέσεις αυτές δεν ανέφερε στα σχετικά βιβλία του ταμείου του κληροδοτήματος. Στα βιβλία αυτά όμως δεν ανέφερε ούτε τις εισπράξεις από δωρεές ή μισθώματα που εισέπραττε από τους μισθωτές της ιδιόκτητης έκτασης των κληροδοτηθέντων 7,5 στρεμμάτων στο κτήμα Προμπονά.

Παράλληλα η επιτροπή δεν συνέτασσε από το 1992 ως και το 2002 ισολογισμό ενώ όταν υποχρεώθηκε να συντάξει έναν ενιαίο ισολογισμό για τη δεκαετία αυτή , αυτός ήταν πλασματικός καθώς δεν αντιπροσώπευε την πραγματικότητα αφού δεν ανέφερε τα ποσά που είχαν εισπραχθεί μέχρι το 1992, όπως αυτά παρουσιάζονται από τις καταστάσεις του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων . Για τα έτη 1982 έως 2002 που συνετάχθη και ισολογισμός υπό την σημερινή επιτροπή θα έπρεπε, σύμφωνα με τις εκκλησιαστικές πηγές να υπάρχουν στο ταμείο της επιτροπής , σύνολο εισπράξεων από ενοίκια κατ ελάχιστο ύψους 1.832.600 δραχμών , συν το ποσό των προηγούμενων ετών δηλαδή συνολικό ποσό 2.232.731 . παρόλα αυτά στον ισολογισμό του 2002 εμφανίζεται ως υπόλοιπο της προηγούμενης διαχείρισης το ποσό των 500.113 δραχμών.

Που βρίσκεσαι εγωπαθή νάνε ,και ομιλείς με τόση έπαρση, έχεις καταλάβει; Κοιταξε γύρω σου...Ολα μαρτυρουν τον Δεσπότη Ιησού Χριστό!

Οι τοίχοι φανερωνουν συνεχώς Αγγέλους και Αγίους. 
Η κυρά Δέσποινα στέκει εκεί και περιμένει.. Κρατά τα κλειδιά της εκκλησιάς και καρτερεί να τα δώσει στον ιδιοκτήτη της!!!

Θωμαή Στεφανοπούλου