Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2018
Οι εθνομηδενιστές προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι «δικαίως σκοτώθηκε ο Κων. Κατσίφας»

Έφυγε σαν άνδρας
Οι εθνομηδενιστές
προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι «δικαίως σκοτώθηκε ο Κων. Κατσίφας»
Από
τον δρα Απόστολο Κρητικόπουλο*
Ιδιαίτερη
λύπη μάς περίμενε όλους τους πατριώτες προχθές, στην εθνική μας εορτή της 28ης
Οκτωβρίου. Αλβανοί αστυνομικοί πήγαν στις Βουλιαράτες, στο χωριό της Βόρειου
Ηπείρου που απέχει μόλις 6 χλμ. από την Ελλάδα. Πίεσαν τον πατριώτη Κωνσταντίνο
Κατσίφα να κατεβάσει την ελληνική σημαία που είχε υψώσει λόγω της εθνικής μας
εορτής. Και ο Κωνσταντίνος δεν άντεξε. Και ανταπέδωσε τα πυρά που του έριξαν οι
Αλβανοί. Και έφυγε σαν άνδρας.
Αμέσως
τα συστημικά ΜΜΕ προέβαλαν τη θέση ότι «ήταν τρελός», ότι «είχε καλάσνικοφ και
πόζαρε σε εθνικιστικές φωτογραφίες», ότι «πέθανε δίκαια από πυρά αστυνόμων Αλβανών».
Αυτά τα αισχρά «fake news» δεν τα παρουσίαζαν μόνο τα αλβανικά ΜΜΕ, αλλά και οι
ελληνικοί σταθμοί! Ακαριαία υιοθέτησαν άκριτα τις πληροφορίες που μετέδιδε ο
Εντι Ράμα, ο ναρκέμπορας διεφθαρμένος μαυραγορίτης και αριστερός πρωθυπουργός
της Αλβανίας. Τη στιγμή που εγώ, όπως και δεκάδες άλλοι Αθηναίοι πατριώτες,
τρέξαμε ενστικτωδώς στην αλβανική πρεσβεία στο Ψυχικό να διαμαρτυρηθούμε για
τον άδικο χαμό ενός Έλληνα, οι τηλεοπτικοί σταθμοί μας ανταγωνίζονταν για το
ποιος θα αμαυρώσει τη μνήμη του ήρωα πιο γρήγορα. Οι πρόθυμοι πεμπτοφαλαγγίτες
αριστεροί εθνομηδενιστές των κοινωνικών δικτύων κατέληξαν σε γρήγορο συμπέρασμα
και προσπαθούσαν να πείσουν όλους εμάς τους υπολοίπους ότι «δικαίως σκοτώθηκε ο
Κατσίφας».
Δεν
γνωρίζουν όλοι αυτοί οι ξεπουλημένοι συστημικοί διεθνιστές, οι οποίοι μισούν το
δικό τους γραικικό αίμα, ότι οι ουτσεκάδες της Αλβανίας ενεργούν ανενόχλητοι
στις ελληνικές περιοχές μας της Βορείου Ηπείρου και σπέρνουν τον τρόμο,
ένοπλοι, σε συμπατριώτες μας που τολμάνε να προβάλλουν την ελληνικότητά τους.
Δεν γνωρίζουν ότι το πρωτόκολλο της Κέρκυρας του 1914 προβλέπει αυτονομία στους
Βορειοηπειρώτες που ποτέ δεν αξίωσε καμία ελληνική κυβέρνηση να εφαρμοστεί!
Δεν
γνωρίζουν ότι αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα μιας αναγνωρισμένης μειονότητας να
αναρτά τη σημαία της εθνικής της αδιαμφισβήτητης ταυτότητας. Δεν γνωρίζουν ότι
ο φόβος που έχουν οι Βορειοηπειρώτες απέναντι στα κτήνη των παραστρατιωτικών
ουτσεκάδων αναγκάζει τον ανδρικό πληθυσμό να φέρει όπλα για την προστασία της
οικογένειάς του. Δεν γνωρίζουν ότι το πτώμα του Κατσίφα είχε ριπές όπλου από
κοντινή απόσταση λίγων εκατοστών, το οποίο πιθανά σημαίνει ότι δολοφονήθηκε εν
ψυχρώ από τους δόλιους Αλβανούς.
Τιμή
και δόξα στον ήρωα Κατσίφα, ο οποίος έπεσε αντρίκεια υπερασπιζόμενος τη σημαία
μας. Σε 40 μέρες που θα συναντήσει η ψυχή του στον παράδεισο τον ήρωα Σολωμό
Σολωμού, που έφυγε και αυτός δολοφονημένος από εχθρούς για τον ίδιο λόγο, είμαι
σίγουρος ότι θα έχουν να πουν πολλά μεταξύ τους.
*Διδάκτωρ
Πληροφορικής (twitter: @kritikopoulos)
dimokratianews30.10.2018
Εδώ στο Ελληνικό το χώμα,
το στοιχειωμένο και ιερό,
που το ίδιο χώμα μένει ακόμα
κι απ’ τον αρχαίο τον καιρό,
στο χώμα τούτο πάντα ανθούνε
κι έχουν αθάνατη ζωή
και μας θαμπώνουν, μας μεθούνε
νεράιδες, ήρωες, θεοί!
Είδα τη Νίκη τη μεγάλη,
τη Νίκη την παντοτεινή!
Την είδα εμπρός μου να προβάλη
με φορεσιά ολοφωτεινή.
Ασύγκριτη σαν την ιδέα,
σαν όνειρο λαχταριστή,
είδα τη Νίκη την αρχαία,
τη Νίκη την κυματιστή![…]
Την είδα να περνά μπροστά μου
με φορεσιά ολοφωτεινή
και λύγισα στη γη εκεί χάμου
κι έκραξα με τρανή φωνή,
γονατιστός με θαμπωμένα
μάτια, με λαύρα περισσή:
«Χαίρε θεά, χαίρε παρθένα,
Ω Νίκη, ω Νίκη, ω Νίκη. Εσύ!
Εσύ που δείχνεις πως ανθούνε
εδώ μ’ αθάνατη ζωή,
πως μας εμπνέουν και μας μεθούνε
νεράιδες, ήρωες, θεοί!»
Κωστής Παλαμάς
στο χώμα τούτο πάντα ανθούνε
κι έχουν αθάνατη ζωή
και μας θαμπώνουν, μας μεθούνε
νεράιδες, ήρωες, θεοί!
Είδα τη Νίκη τη μεγάλη,
τη Νίκη την παντοτεινή!
Την είδα εμπρός μου να προβάλη
με φορεσιά ολοφωτεινή.
Ασύγκριτη σαν την ιδέα,
σαν όνειρο λαχταριστή,
είδα τη Νίκη την αρχαία,
τη Νίκη την κυματιστή![…]
Την είδα να περνά μπροστά μου
με φορεσιά ολοφωτεινή
και λύγισα στη γη εκεί χάμου
κι έκραξα με τρανή φωνή,
γονατιστός με θαμπωμένα
μάτια, με λαύρα περισσή:
«Χαίρε θεά, χαίρε παρθένα,
Ω Νίκη, ω Νίκη, ω Νίκη. Εσύ!
Εσύ που δείχνεις πως ανθούνε
εδώ μ’ αθάνατη ζωή,
πως μας εμπνέουν και μας μεθούνε
νεράιδες, ήρωες, θεοί!»
Κωστής Παλαμάς
Ποιοι θέλουν τον Τσίπρα "Αγιορείτη" με το ζόρι;
Το πολυθρύλητο Περιβόλι της Παναγιάς, βλασφημείται και βεβηλώνεται με τον χειρότερο τρόπο.
Δικαιολογίες, σοφιστείες και "δήθεν" πνευματικά νουθετήματα σκορπίζονται απλόχερα από τους επικεφαλής πνευματικούς πατέρες των Ιερών Μονών της Αθωνικής πολιτείας, ενώ στην πραγματικότητα, έχει επιβληθεί από το Φανάρι μια ολοφάνερη "ποιμαντική" ομερτά.
Οι ανοησίες περί αυτόκλητων "κύκλων", φανατικών "ημικυκλίων" και φονταμενταλιστικών "τρικύκλων", συνιστούν στυγνή προπαγάνδα προς κάθε αντίθετη φωνή που αντιστέκεται στον οικουμενιστικό αυτό κατήφορο.
Ευχόμαστε και ελπίζουμε το Άγιον Όρος να ξυπνήσει από τον λήθαργο, να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να πρωτοστατήσει στον αγώνα κατά της παναιρέσεως του Οικουμενισμού.
Καλή μετάνοια
Άγιος Νεομάρτυς – Παιδομάρτυς Ιωάννης Τουρκολέκας (Αδελφός του αγωνιστή Νικηταρά)
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Μεταξύ των πολυπληθών Νεομαρτύρων στα
μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας υπάρχουν και πολλοί Παιδομάρτυρες, δηλαδή
ανήλικα παιδιά, τα οποία ομολόγησαν την πίστη τους στο Χριστό και
έδωσαν τη ζωή τους γι’ αυτή τη μαρτυρία τους. Το άωρο της ηλικίας τους
δεν τους εμπόδισε να δείξουν ηρωισμό και να καταφρονήσουν τις φοβέρες
και τα βασανιστήρια των ανελέητων αλλόθρησκων τυράννων. Ένας από αυτούς
είναι και ο άγιος Νεομάρτυρας – Παιδομάρτυρας Ιωάννης Τουρκολέκας, αδελφός του γνωστού οπλαρχηγού και αγωνιστή Νικηταρά.
Γεννήθηκε στα 1805 στο χωριό Τουρκολέκα της Αρκαδίας. Πατέρας του ήταν ο Σταματέλος Σταματελόπουλος – Τουρκολέκας, περίφημος και ονομαστός για την ανδρεία του, αγωνιστής της περιοχής Λεονταρίου Αρκαδίας, ο οποίος ήταν ο φόβος και ο τρόμος των τούρκων . Μητέρα του ήταν η ευσεβής και γενναία Σοφία, αδελφή της συζύγου (κουνιάδα) του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη.
Καταγόταν από ευσεβή οικογένεια, την οποία διέκρινε η πίστη και η
ευλάβεια στο Θεό, η τιμιότητα και η φλογερή φιλοπατρία. Είχε άλλα τρία
αδέλφια, μεταξύ αυτών, τον γνωστό οπλαρχηγό Νικήτα, ή Νικηταρά και τον Νικόλαο, μια ιδιοφυία στην πολεμική τέχνη, την οποία είχε έμφυτη και αργότερα ονομάστηκε λοχαγός.
Στα 1816 ο Ιωάννης, όντας 11 χρονών, μαζί με τον πατέρα του και κάποιον Αναγνώστη, γιο του οπλαρχηγού και αγωνιστή του Πάρνωνα Ζαχαριά, πήγαιναν στο απέναντι νησί των Κυθήρων.
Προφανώς είχαν επικηρυχθεί από τις τουρκικές αρχές και ήθελαν να
περάσουν στα Κύθηρα, για να γλυτώσουν. Ας σημειωθεί πως το νησί των
Κυθήρων ήταν ελεύθερο και ανήκε από το 1815 στο Ηνωμένο Κράτος των
Ιονίων νήσων. Έφτασαν στο λιμάνι της Νεάπολης της Λακωνίας
και περίμεναν το πλοίο να περάσουν στην αντίπερα όχθη, αλλά είχε
ξεσπάσει κακοκαιρία και επικρατούσε ισχυρή θαλασσοταραχή και ως εκ
τούτου ο απόπλους ήταν αδύνατος. Όμως αγάς της περιοχής Χουσεΐν πληροφορήθηκε το γεγονός και έστειλε απόσπασμα, τους οποίους συνέλαβε με δόλο και τους έστειλε στην τουρκική αρχή της Μονεμβασιάς. Οι τούρκοι, αφού τους κακοποίησαν, τους έριξαν στη φυλακή του κάστρου.
Ο διοικητής της Μονεμβασιάς δεν ήξερε τι να κάμει τους τρεις φυλακισμένους και γι’ αυτό ζήτησε οδηγίες από τον Βοεβόδα (τοπάρχη) του Μυστρά.
Εκείνος τους απάντησε ότι βαρύνονται με σοβαρές κατηγορίες, οι οποίες
επισείουν την ποινή του θανάτου. Δηλαδή διέτασσε τη θανάτωσή τους.
Την επόμενη ημέρα ο αγάς διέταξε τον
αποκεφαλισμό των δύο ενηλίκων, του πατέρα του αγίου και του Αναγνώστη.
Το δε παιδί το οδήγησαν, κατόπιν διαταγής του σε αυτόν. Προφανώς νόμιζε
ότι θα μπορέσει να καταφέρει τον εξισλαμισμό του. Είχε προφανώς στο νου
του την επιθυμία να το πάρει κοντά του ως ερωμένο του, αφού η
παιδεραστία ήταν πολύ διαδεδομένη και νόμιμη στους μουσουλμάνους
τούρκους. Τα σεράια τους ήταν γεμάτα από παιδιά χριστιανών, τα οποία
άρπαζαν για να ικανοποιούν τις κτηνώδεις ορέξεις τους. Για να το
κατορθώσει αυτό έπρεπε να αλλαξοπιστήσει, να εξισλαμισθεί.
Πήρε το παιδί και το οδήγησε στο μέρος
που εκείτο το αποκεφαλισμένο σώμα του πατέρα του. Το συμβάν το διηγείται
ο ίδιος ο αγωνιστής Νικηταράς, ως εξής: «Στον
αδελφό μου πρότειναν ν’ αλλάξει την πίστη του. Του δείχνουν τον
σκοτωμένο πατέρα του και του λέγουν κάθισε να σε κάνουμε Τούρκο. Τότε το
παιδί κάνει το σταυρό του και τους απαντά: θα πάω κι εγώ εκεί που πάει
ο πατέρας μου. Του ξαναλέγουν· γίνε Τούρκος. Το παιδί
όμως ξανακάνει το σταυρό του. Έγινε από το αίμα του σταυρός. Πήραν τα
κεφάλια τους στην Τριπολιτσά».
Το γενναίο παιδί δε δείλιασε μπροστά στο
φοβερό θέαμα του αποκεφαλισμένου πατέρα του και δε σκέφτηκε ούτε στιγμή
να ανταλλάξει την πίστη του στον αληθινό Θεό με τη ζωή του. Οι
δαιμονικοί και ανελέητοι αλλόθρησκοι δε λυπήθηκαν το απροστάτευτο ορφανό
παιδί. Γι’ αυτούς, όπως επιτάσσει το Κοράνιο και διδάσκει η ισλαμική
παράδοση, όποιος φονεύσει «άπιστο», δηλαδή Χριστιανό, έχει εξασφαλισμένο
τον παράδεισο! Έτσι, χωρίς δισταγμό ύψωσαν το φονικό ξίφος και έκοψαν
το κεφάλι του ηρωικού Ιωάννη, ο οποίος προστέθηκε στη χορεία των
Νεομαρτύρων και Παιδομαρτύρων. Η σφαγή των τριών αυτών ανθρώπων έγινε
στις 24 Οκτωβρίου 1916, έξω από τον Ιερό Ναό του «Ελκομένου Χριστού»
στην παλαιά Μονεμβασιά. Εκεί, στο δάπεδο της αυλής του Ναού, όπου έγινε
η σφαγή του Παιδομάρτυρα Ιωάννη σχηματίστηκε με το αίμα του ένας
Σταυρός, φανερό σημείο ότι εισήλθε στη Βασιλεία του Θεού, στη χορεία των
Μαρτύρων!
Τα κεφάλια, του Μάρτυρα Ιωάννη και των
άλλων δύο ανδρών, τα πήραν οι τούρκοι και τα έστειλαν πεσκέσι στον πασά
της Τριπόλεως, τα δε σώματά τους τα έθαψαν σε άγνωστο μέρος στη
Μονεμβασιά. Ο τόπος όπου εκτελέστηκε ο άγιος Ιωάννης και σχηματίστηκε ο
τίμιος Σταυρός με το αίμα του, έγινε τόπος προσκυνήματος των Χριστιανών,
σημειώνονταν πολλά θαύματα και κατέστη πηγή παρηγοριάς και στήριξης
των αγωνιζόμενων Ελλήνων.
Η μνήμη του εορτάζεται στις 24 Οκτωβρίου
την ημέρα του μαρτυρίου του, στο χωριό της καταγωγής του Τουρκολέκα της
επαρχίας Μεγαλουπόλεως Αρκαδίας, όπου υπάρχει ναός προς τιμήν του.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


