Κυριακή 28 Απριλίου 2019

Φτηνός... Τιποτένιος... Επικίνδυνος

Μεγάλη απρέπεια και ασέβεια Τσίπρα: έδωσε εντολή να μην γίνει υποδοχή στο Άγιο Φώς στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» αλλά να πάει στην Ελευσίνα...



του ΣΩΤΗΡΗ ΤΖΟΥΜΑ

«Πριν  αλέκτορα φωνήσαι..»αποκαλύφθηκαν οι προθέσεις του Πρωθυπουργού κ. Τσίπρα , ο οποίος με αυτό  τον άθλιο τρόπο, ανήμερα της Μεγάλης Παρασκευής και  ακολουθώντας κατά γράμμα  την επιταγή της προδοσίας που γεύτηκε μία μέρα πριν ο ίδιος ο Χριστός σύμφωνα με το πνεύμα των ημερών,  έδωσε εντολή το γραφείο του το αεροσκάφος που θα μεταφέρει στην Ελλάδα το Άγιο Φώς από τα Ιεροσόλυμα να μην...
προσγειωθεί στο διεθνές αεροδρόμιο της χώρας όπως γίνεται χρόνια τώρα, ώστε να του αποδοθούν τιμές Αρχηγού κράτους, αλλά να πάει στο αεροδρόμιο της  Ελευσίνας και με συνοπτικές διαδικασίες να μεταφερθεί σε όλη την Ελλάδα!  Και αυτό έγινε την παραμονή και χωρίς καμία προετοιμασία και ενημέρωση αφού όλες οι ενορίες ανά την Ελλάδα ήξεραν μέχρι τώρα ότι θα πήγαιναν στο διεθνές αεροδρόμιο της χώρας για να πάρουν το Άγιο Φώς και να το μεταφέρουν σε όλη την Ελλάδα.

Είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτό στη χώρα μας και μάλιστα με εντολή του Πρωθυπουργού  ο οποίος ασφαλώς και δεν πιστεύει κατά δήλωσή του. Μάλιστα ως αιτιολογικό της αθλίας αυτής  αποφάσεως που καταλύει μία μεγάλη Παράδοση των ημερών είναι το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός το θεωρεί παγανιστικό (!!!) και δεν θα επιτρέψει άλλο την διαιώνισή του.
Η ειρωνεία ωστόσο  έγκειται στο γεγονός ότι παρά την απαγόρευση του Πρωθυπουργού να αποδοθούν τιμές στο Άγιο Φώς, έχουν μεταβεί στα Ιεροσόλυμα για να το συνοδεύσουν στο ταξίδι προς την Ελλάδα, ο Υφυπ. Εξωτερικών Μάρκος Μπόλαρης αλλά και η κυβερνητική βουλευτής κ. Γεννιά αλλά και βουλευτές των  άλλων κομμάτων!
Δεν γνωρίζουμε αν θα υπάρξει αντίδραση από την Εκκλησία και αν ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος στηλιτεύσει την απόφαση του Πρωθυπουργού.
Επίσης αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον η αντίδραση της ηγεσίας  του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, Ιεράρχες του οποίου άνοιξαν τους ασκούς του Αιόλου και της αμφισβήτησης με τις ατυχείς δηλώσεις τους,με τις οποίες αμφισβητούσαν την Ιερότητα  της διαδικασίας του Αγίου Φωτός.
Τέλος περιμένουμε κάποια αντίδραση από τον ευσεβή Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Παυλόπουλο, που ευκαίρως-ακαίρως  δηλώνει απερίφραστα την προσήλωσή του στις παραδόσεις μας και την Πίστη του  στο Θεό.

Η μεγάλη αντικατάσταση;

Tου Γιώργου Καραμπελιά*
Όταν, πριν από χρόνια, τονίζαμε ότι το μεταναστευτικό και προσφυγικό ζήτημα στην Ελλάδα αποτελεί μια θρυαλλίδα στα θεμέλια της χώρας, όλοι οι χαβιαροαριστεροί αλλά και οι δικαιωματιστές της κεντροδεξιάς, χαρακτήριζαν μια τέτοια τοποθέτηση ως «ακροδεξιά». Μια πρόσφατη περιήγησή μου στο κέντρο της Αθήνας, επί δύο ημέρες, από την Ομόνοια μέχρι τον Άγιο Ελευθέριο και η επαφή μου με εκατοντάδες κατοίκους της περιοχής, με έπεισε πως η πραγματικότητα ξεπερνάει κάθε περιγραφή και ότι τα πράγματα έχουν ήδη ξεφύγει σε βαθμό που είναι άδηλο αν μπορεί να υπάρξει επιστροφή.

Κατ’ αρχάς θα πρέπει να τονίσουμε πως το μεταναστευτικό ζήτημα στην Ελλάδα, μια χώρα που βρίσκεται στα σύνορα Ανατολής και Δύσης και απειλείται από μία ισλαμική αναθεωρητική δύναμη, όπως η Τουρκία, δεν αποτελεί, δυστυχώς, απλά ανθρωπιστικό ζήτημα, σα να επρόκειτο για τη Γαλλία ή την… Ουγγαρία. Αποτελεί και πρόβλημα εθνικής συνοχής ενώ έχει και γεωπολιτικές διαστάσεις. Αυτό το καταλαβαίνουν και τα μικρά παιδιά όταν γνωρίζουμε ότι η Τουρκία, εδώ και δεκαετίες, πολύ πριν την προσφυγική κρίση, προωθεί και συντονίζει την παράνομη μετανάστευση προς την Ελλάδα.

Οι εθνομηδενιστές χρησιμοποιούν τα αισθήματα αλληλεγγύης του ελληνικού λαού για τους ταλαιπωρούμενους πρόσφυγες και μετανάστες προκειμένου να συγκαλύψουν το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει μεταβληθεί στο hot-spot της Ευρώπης, η οποία πλέον έχει κλείσει τα σύνορά της και αφήνει τη χώρα μας, μαζί με τις ΜΚΟ του κυρίου Σόρος, να αντιμετωπίζει μόνη της το ζήτημα. Έτσι μόνο από τις 18 Μαρτίου μέχρι 21 Απριλίου του 2019, 1985 άτομα έφθασαν στα νησιά, εκτός από εκείνους που εισήλθαν από τον Έβρο. Το ίδιο διάστημα 2.570 άτομα μετακινήθηκαν από τα νησιά στην ενδοχώρα, και ένα σημαντικό μέρος τους μεταφέρθηκε στην Αθήνα (βλ. «Καθημερινή», 24 Απριλίου 2019). Δηλαδή προωθείται σταδιακώς η μόνιμη εγκατάστασή τους στην Ελλάδα, με τις ευλογίες της κυβέρνησης αλλά και της δημαρχίας Καμίνη στην Αθήνα. Ο ίδιος ο απερχόμενος δήμαρχος στον πρόσφατο απολογισμό της δημαρχίας του, αναφέρει με καμάρι τις 93 ΜΚΟ που συνεργάζονται με τον δήμο της Αθήνας για να οργανώσουν το κέντρο της πόλης ως... hot spot. Και μετά διαμαρτύρονται όλοι οι λεγόμενοι δικαιωματιστές, πως και γιατί διατηρούνται τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής στην Αθήνα, παρά την απουσία οποιασδήποτε οργανωμένης παρουσίας της.

Το πρόβλημα έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, ιδιαίτερα στην Αθήνα, όπου και οδηγεί σταδιακά στην εκδίωξη των Ελλήνων πολιτών από ένα μεγάλο μέρος του κέντρου της πόλης, το οποίο μεταβάλλεται σε γκέτο.

Άραγε τι θα μπορούσε πλέον να γίνει; Η Ελλάδα, για να μπορεί να διαχειριστεί και ανθρωπιστικά το ζήτημα των προσφύγων, που ζουν σε άθλιες συνθήκες, είναι υποχρεωμένη να πάρει μια σειρά από μέτρα. Πρώτον, να προστατεύσει πολύ πιο αποτελεσματικά τα σύνορά της από την παράνομη μετανάστευση, διότι η Ελλάδα διαθέτει σύνορα· δεύτερον, να επιδιώξει την επιστροφή των παράνομων μεταναστών στις χώρες τους· τρίτον, να οργανώσει την προσωρινή εγκατάσταση των αληθινών προσφύγων στη χώρα μας με όρους που θα αποφεύγουν την γκετοποίηση. Δηλαδή, δεν είναι δυνατόν να συγκεντρώνονται μόνο σε ορισμένες λαϊκές περιοχές ενώ εκείνοι που είναι υπεύθυνοι και αδιαφορούν για το ζήτημα να τους χρησιμοποιούν μόνο σαν υπηρετικό προσωπικό. Τέταρτον, να διεκδικήσει με τα πιο συντονισμένα μέτρα τη μεταφορά ενός μεγάλου μέρους τους στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που, θεωρητικώς, έχουν δεσμευτεί για κάτι τέτοιο.

Ταυτόχρονα, για όλους εκείνους τους μετανάστες που αποδέχονται την ένταξή τους στον ελληνικό πολιτισμό και βρίσκονται πολιτιστικά πλησιέστερα σε αυτόν, να οργανωθεί η μονιμότερη εγκατάστασή τους. Και πάντως, για την αποφυγή συνθηκών γκετοποίησης, θα πρέπει οπωσδήποτε να οριστεί ποσόστωση παρουσίας μεταναστευτικών πληθυσμών σε πόλεις και γειτονιές.
* O κ. Γιώργος Καραμπελιάς είναι επικεφαλής του «Κινήματος Άρδην».

Τετάρτη 17 Απριλίου 2019

kozan.gr Αποδοκιμασίες σε Κώστας Αρβανίτη & Αλέξανδρο Νικολαΐδη

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΚΥΡΟ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ


ΑΚΥΡΟ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΩΝ, ΑΚΥΡΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ - ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ, ΑΚΥΡΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΟΠΟΤΕ ΓΙΝΟΥΝ.
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΩΣ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙΔΙΟ, ΤΟΥ... 0,5% ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΧΑΟΣ ! ΠΕΡΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΕΞΥΠΝΑ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ! ΠΟΛΕΜΗΣΤΕ ΣΑΝ ΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ !
Τα άκυρα, ΔΕΝ επηρεάζουν την διαμόρφωση των ποσοστών των κομμάτων. Είναι συνάμα όμως, μια σοβαρότατη πολιτική πράξη εθνικής αντίστασης και ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Τα λευκά και η αποχή από την άλλη, υποβοηθούν το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα. Τα μεν λευκά, επηρεάζουν (προς τα άνω μάλιστα) τα ποσοστά των κομμάτων και δηλώνουν άγνοια ή αμηχανία. Η δε αποχή, εκλαμβάνεται ως αδιαφορία για τα κοινά και αφήνει ανενόχλητους τους λαθροεισβολείς μουσουλμάνους, να πάνε και να ψηφίσουν - όλοι τους - Τσίπρα. Α Ν Ε Ν Ο Χ Λ Η Τ Α. Ψηφίζουμε ΑΚΥΡΟ λοιπόν. Είναι όλοι τους προδότες, άχρηστοι ή ηλίθιοι. Για ΤΙΜΩΡΗΤΙΚΟ ΧΑΟΣ, ψηφίζουμε μικροσκοπικά κομματίδια τού... 0,5%. Είναι μια ΕΥΦΥΗΣ επιλογή.                                                                                                                                                                                                                        [Διηνέκης]

Τρίτη 9 Απριλίου 2019

Ο Άγιος Νεομάρτυς και Ιερομάρτυς Γρηγόριος ο Ε’ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

10 Απριλίου 2012
 
Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 10 Απριλίου 1821. Κυριακή του Πάσχα.

Ο Άγιος καταγόταν από τη Δημητσάνα της Πελοποννήσου. Το λαϊκό του όνομα ήταν Γεώργιος Αγγελόπουλος. Μετά τις σπουδές του στην ιδιαίτερή του πατρίδα εκάρη μοναχός στην Ι. Μονή Μεταμορφώσεως, στα Στροφάδια της Ζακύνθου. Μετά την χειροτονία του σε διάκονο και πρεσβύτερο και την υπηρεσία του σε καίριες εκκλησιαστικές θέσεις, εξελέγη Μητροπολίτης Σμύρνης. Και, μετά την επιτυχή διακονία του στην Μητρόπολη Σμύρνης, εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης.

Ανέπτυξε μεγάλη εκκλησιαστική και εθνική δραστηριότητα με αποτέλεσμα να εξοριστεί από τους Τούρκους και να επανεκλεγεί.
Με την έκρηξη της Ελληνικής Επαναστάσεως ήταν βέβαιο ότι οι Τούρκοι θα προχωρούσαν σε εκτελέσεις σημαντικών προσώπων, Μητροπολιτών, Προεστών, Φαναριωτών και του Πατριάρχου. Πολλοί πρότειναν στον Πατριάρχη να φύγει με κάποιο ξένο πλοίο ή να καταφύγει σε κάποια πρεσβεία για να σωθεί. Όμως ο Πατριάρχης Γρηγόριος προτίμησε να παραμείνει, για να μην ερεθίσει περισσότερο τους Τούρκους και ξεσπάσουν στον άμαχο πληθυσμό., ιδιαιτέρως της Κωνσταντινουπόλεως.
Τη νύχτα του Πάσχα λίγοι Χριστιανοί τόλμησαν να πάνε στις εκκλησίες για την Ανάσταση. Ο Πατριάρχης τέλεσε με ιδιαίτερη κατάνυξη την Ανάσταση και τη Θεία Λειτουργία και κατά τις πρωινές ώρες πήγε να αναπαυθεί.
Το πρωί της Κυριακής γύρω στις 10 ήρθε στο Πατριαρχείο ο νέος Μ. Διερμηνέας Σταυράκης Αριστάρχης,με τον γραμματέα του Υπουργείου Εξωτερικών και ζήτησε τον Πατριάρχη. Ο Πατριάρχης νόμισε πως πρόκειται για συνηθισμένη επίσκεψη λόγω του Πάσχα και τον κάλεσε στο γραφείο του. Εκείνος όμως κατευθύνθηκε στην Αίθουσα συνεδριάσεων της Συνόδου και ζήτησε να συγκεντρωθούν αμέσως οι Αρχιερείς. Όταν πήγε και ο Πατριάρχης, διάβασε το φιρμάνι με το οποίο παυόταν ο Πατριάρχης από το αξίωμά του « ως ανάξιος του πατριαρχικού θρόνου, αγνώμων προς την Υψηλή Πύλη και άπιστος ». Διατασσόταν να οδηγηθεί στην εξορία στην Χαλκηδόνα και να εκλεγεί κατ’ ευθείαν άλλος Πατριάρχης.
Αμέσως συνελήφθη ο Γρηγόριος και συνοδευόμενος από δύο διακόνους αντί να οδηγηθεί στην Χαλκηδόνα οδηγήθηκε στις φυλακές. Εκεί ανακρίθηκε σχετικά με την Επανάσταση χωρίς όμως να απαντήσει στις ερωτήσεις. Του πρότειναν να εξισλαμισθεί, για να γλυτώσει τη ζωή του. Ο Πατριάρχης απάντησε : Κάμετε το έργο σας, ο Πατριάρχης των Χριστιανών αποθνήσκει Χριστιανός.
Τότε οι τούρκοι εξαγριώθηκαν, τον μαστίγωσαν, τον ξάπλωσαν μπρούμυτα κάτω και τοποθέτησαν μεγάλη και βαριά πλάκα στην πλάτη του. Κατόπιν τον ανέκριναν πάλι χωρίς αποτέλεσμα. ‘Έτσι διατάχτηκε η εκτέλεσή του.
Στο μεταξύ εξελέγη νέος Πατριάρχης ο Μητροπολίτης Πισιδείας Ευγένιος, ο οποίος συνοδευόμενος από τον Μ. Διερμηνέα και τον Γενικό Γραμματέα οδηγήθηκε στην Υψηλή Πύλη για την νενομισμένη αναγνώριση από τον Σουλτάνο. Ενώ επέστρεφε βρέθηκε έκπληκτος μπροστά στις ετοιμασίες για τον απαγχονισμό του Γρηγορίου, για τον οποίο όλοι πίστευαν ότι είχε εξοριστεί.
Αφού έβγαλαν τον Πατριάρχη από τις φυλακές, με τα χέρια δεμένα πίσω, τον οδήγησαν με βάρκα στην αποβάθρα του Φαναρίου, ενώ πλήθος βάρκες, γεμάτες από τούρκους στρατιώτες,τους είχαν περικυκλώσει και τους ακολουθούσαν. Πλημμύρισε ο Κεράτιος κόλπος από πλεούμενα. Ο αέρας εδονείτο από τις ιαχές και τον ρόχθο της κωπηλασίας. Η προκυμαία ήταν γεμάτη κόσμο.
Μόλις αποβιβάστηκε ο Πατριάρχης γονάτισε νομίζοντας ότι εκεί θα αποκεφαλιζόταν. Οι συνοδοί του τον σήκωσαν με κλωτσιές και τον ανάγκασαν να προχωρήσει. Εκείνος ήταν εξουθενωμένος από την νηστεία και την κακοπάθεια,σε τέτοια μάλιστα ηλικία και δεν ήταν εύκολο να περπατήσει. Σηκωτό τον έφεραν στο Πατριαρχείο.
Τον απαγχόνισαν στη μεσαία πύλη του μανδρότοιχου που περιβάλλει τον χώρο του Πατριαρχείου. Ήταν 70 ετών.
Έτσι ενώ στον ναό γινόταν η ενθρόνιση του νέου Πατριάρχου Ευγενίου, έξω παρέδιδε την ψυχή του στην αγχόνη ο Πατριάρχης Γρηγόριος. Στο στήθος του ήταν κρεμασμένο το διάταγμα της εκτέλεσης. Τούρκοι και Εβραίοι περνούσαν, έβριζαν, χλεύαζαν και πετροβολούσαν τον Πατριάρχη. Ήρθε κι ο ίδιος ο Βεζύρης, για να δει εκτελεσμένη τη διαταγή του Σουλτάνου. Κάθισε απέναντι και κάπνιζε, απολαμβάνοντας το θέαμα. Αργά το απόγευμα πέρασε κι ο ίδιος ο Σουλτάνος.
Το τίμιο λείψανο έμεινε αιωρούμενο τρεις ημέρες. Ο νέος Πατριάρχης Ευγένιος προσπάθησε να το εξαγοράσει για ταφή αλλά αυτό κατέστη αδύνατο.
Μετά την τρίτη ημέρα το αγόρασαν οι Εβραίοι της Πόλης πληρώνοντας 800 γρόσια. Αμέσως μαζεύτηκε όχλος από Εβραίους και Τούρκους, κατέβασαν το Άγιο λείψανο, το γύμνωσαν και αφού το έδεσαν από πόδια, το έσερναν,με τη θηλιά ακόμα στο λαιμό, μέσα στους δρόμους της Πόλης με κραυγές χαράς, βρισιές και κατάρες εναντίον της χριστιανικής θρησκείας. Κατόπιν το έβαλαν σε μια βάρκα, του έδεσαν βαριά πέτρα από το σκοινί του απαγχονισμού και το έριξαν στη θάλασσα. Το τίμιο λείψανο όμως δεν βυθιζόταν. Έδεσαν τότε κι άλλη πέτρα,τρυπώντας το παράλληλα σε διάφορα σημεία του σώματος, ώστε να πάρει μέσα νερό και να βυθιστεί.
Μετά από ημέρες ανεδύθη ωστόσο κοντά σε κάποιο πλοίο « Άγιος Νικόλαος » με Έλληνα πλοίαρχο, τον Μαρίνο Σκλάβο, και με ρωσική σημαία. Τη νύχτα το ανέσυραν από τη θάλασσα και το ανέβασαν στο πλοίο.Εκεί αναγνωρίστηκε από Έλληνες φυγάδες που βρίσκονταν στο πλοίο,όπου μεταξύ αυτών ήταν και κληρικοί του Πατριαρχείου. Την επομένη το πλοίο απέπλευσε για την Ρωσία. Ύστερα από φοβερή θαλασσοταραχή που συνάντησε στον Εύξεινο Πόντο, έφθασε στην Οδησσό, όπου και ενταφίασαν τον μαρτυρικό σώμα με μεγάλες τιμές.
Εκτός από την άρνηση του Πατριάρχη να εξισλαμισθεί, ένα άλλο ισχυρό στοιχείο της αγιότητάς του είναι το ότι, μολονότι ο Πατριάρχης απαγχονίστηκε στις 10 Απριλίου, αφού προηγουμένως είχε βασανιστεί και στη συνέχεια το λείψανο είχε κακοποιηθεί, δεν παρουσίασε καμία αλλοίωση μέχρι τον ενταφιασμό του, ο οποίος έγινε στην Οδησσό στις 16 Ιουνίου.
Κατά τον εορτασμό της εκατονταετηρίδας της Επαναστάσεως του 1821, έγινε ανακομιδή των ιερών λειψάνων του Πατριάρχου. Μεταφέρθηκαν στην Αθήνα και τοποθετήθηκαν σε μαρμάρινη σαρκοφάγο μέσα στον Μητροπολιτικό ναό των Αθηνών, όπου και βρίσκονται μέχρι σήμερα.
Στις 10 Απριλίου μαρτύρησαν και άλλοι Μητροπολίτες και κληρικοί καθώς και λαϊκοί. Ο Francois Pouqueville αναφέρει την περίπτωση του Επισκόπου Γηρομερίου Θεσπρωτίας, ο οποίος μόλις είχε εκλεγεί και φθάνοντας στην Μητρόπολή του συνελήφθη και απαγχονίστηκε. Μαζί του απαγχονίστηκαν τρεις ηγούμενοι μονών της περιοχής των Ιωαννίνων, μαζί με άλλους κληρικούς και λαϊκούς.
Αναφέρει επίσης το μαρτύριο του Επισκόπου Κορώνης Πελοποννήσου μαζί με κληρικούς και λαϊκούς, οι οποίοι μάλιστα προηγουμένως βασανίστηκαν απάνθρωπα. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε το γεγονός όπου η αδελφή του διακόνου Τιμοθέου, κρατώντας το μωρό της στην αγκαλιά, προσπαθούσε να αποτρέψει τον απαγχονισμό του αδελφού της, ο οποίος ήταν το μόνο της στήριγμα. Ο δήμιος άρπαξε το βρέφος από τα χέρια της και το σκότωσε χτυπώντας το στον τοίχο. Στη συνέχεια κατέσφαξε και την ίδια και φυσικά απαγχονίστηκε και ο διάκονος Τιμόθεος.
Επίσης αναφέρει το μαρτύριο τριών ανωνύμων αδελφών στα Ιωάννινα. Ο πρώτος αδελφός δεκατεσσάρων ετών, η αδελφή έντεκα και ένας μικρότερος αδελφός, τον οποίο κρατούσε από το χέρι η αδελφή. Μαρτύρησαν στα πλατάνια του Καλού Τσεσμέ (Καλούτσιανη), όπου συνήθως γίνονταν οι εκτελέσεις. Μια γλυκιά γαλήνη κάλυπτε τα πρόσωπα και των τριών παιδιών, σε αντίθεση με τους δερβίσηδες που ούρλιαζαν γύρω τους. Η Παρθενομάρτυς γονάτισε και προσευχήθηκε : Πάτερ του ελέους, Θεέ των οικτιρμών, Θεέ των ασθενών, εστεμμένη Βασιλίς,, λάβετε οίκτον δια τους αδελφούς μου, Ιησού Χριστέ βοήθησον τα πτωχά τέκνα Σου.
Ενώ προσευχόταν, έπεσε μπροστά της αιμόφυρτη η κεφαλή του μικρού αδελφού της, ενώ ο μεγάλος πάλευε με μια αρκούδα που είχαν απολύσει εναντίον του.
Σε χειρόγραφο της Ι. Μονής Ξενοφώντος αναφέρεται ότι στις 10 Απριλίου 1821 επίσης μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη δια ξίφους ο Γερο – Χρύσανθος Ξενοφωντινός μοναχός.