ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΠΟΥΔΑΜΑΤΑ Η παραχαραγμένη αλήθεια για τον Αδαμάντιο Κοραή

Ὅσοι κατηγοροῦν τήν Ἐκκλησία γιά τά λάθη τῶν ἐκπροσώπων της (Αγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης )

Ὅσοι κατηγοροῦν τήν Ἐκκλησία γιά τά λάθη τῶν ἐκπροσώπων της, μέ σκοπό δῆθεν νά βοηθήσουν γιά τήν διόρθωση, κάνουν μεγάλο λάθος.

Αὐτοί δέν ἀγαποῦν τήν Ἐκκλησία. Οὔτε, βέβαια τόν Χριστό. Τότε ἀγαπᾶμε τήν Ἐκκλησία, ὅταν μέ τήν προσευχή μας ἀγκαλιάζουμε κάθε μέλος της καί κάνομε ὅ,τι κάνει ὁ Χριστός. Θυσιαζόμαστε, ἀγρυπνοῦμε, κάνομε τό πᾶν, ὅπως ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος «τίς λοιδορίες δέν τίς ἀνταπέδιδε, καί ὅταν ἔπασχε δέν ἀπειλοῦσε» (Α΄ Πετρ. 2,23). 

Αγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

dakriametanoias

 

Δέν είναι κακές οι τροφές αλλά η γαστριμαργία, ούτε τά χρήματα αλλά η φιλαργυρία, ούτε η ομιλία αλλά η φλυαρία, ούτε τά ευχάριστα τού κόσμου αλλά η υπερβολή, ούτε η αγάπη γιά τούς δικούς μας, παρά μόνο όταν γίνεται αφορμή νά μήν ευγνωμονούμε τόν Θεό...
Oύτε τά ρούχα όταν τά έχουμε γιά νά σκεπαζόμαστε καί νά φυλαγόμαστε από τό κρύο καί τόν καύσωνα, αλλά τά περιττά καί τά πολυτελή, ούτε τά σπίτια όταν τά έχουμε γιά νά φυλαγόμαστε απ' αυτά πού μόλις είπα καί ακόμη από τούς εχθρούς, θηρία καί ανθρώπους, αλλά τά διόροφα καί τριόροφα, τά μεγάλα καί πολυδάπανα...
~ Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός

Η σοφία του κόσμου αυτού, δεν μπορεί να σώσει τον κόσμο...

Η σοφία του κόσμου αυτού, δεν μπορεί να σώσει τον κόσμο... Τα κοινοβούλια, οι κυβερνήσεις, οι πολυσύνθετοι οργανισμοί των πιο αναπτυγμένων - συγχρόνων κρατών της γης, είναι ανίσχυροι, η ανθρωπότητα πάσχει χωρίς τέλος... Η μόνη διέξοδος είναι να βρούμε μέσα μας τη σοφία, την λύση, να μη ζούμε σύμφωνα με τις ιδέες αυτού του κόσμου, αλλά να ακολουθήσουμε Τον Χριστό...

~ Γέρ. Σωφρόνιος του Έσσεξ

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ

 

Πάντα ήθελα να κάνω κάτι πολύ μεγάλο στη ζωή μου και τελικά το κατάφερα. Έγινα και γίνομαι μικρός, ταπεινός, ήσυχος, υπομονετικός, με πίστη στον Θεό. 

Διάλεξα το πιο δύσκολο αλλά και το πιο σπάνιο!

Οι άνθρωποι κυνηγούν τα ακριβότερα, τα πιο σπάνια.

Αυτά είναι τα καλύτερα: Να σιωπάς ενώ αδικήσαι.

Να υπομένεις ενώ πονάς.

Να σκύβεις ενώ δεν φταις.

Να αγαπάς χωρίς να περιμένεις

_Μα ποιος είσαι  ρε φίλε επιτέλους θα μας πεις ;

Και τι θα καταλάβεις αν σου πω ; 

Αναπαύεται η καρδιά σου ,αν Ναι , απόλαυσε τον ταξιδι…

αν Όχι πάρε το μερτικό σου, και άντε σε άλλες γειτονιές!

Πως και δεν αναγνωρίζεις όμως ,απορώ, τον  άγνωστόν σου, δεν το διακρίνεις  στα μάτια μιας παλιάς  φωτογραφίας, ενός ποιήματος ,μιας τρελής ματιάς  στα πράγματα που θέλουν να μας αποσπούν από την Α λ ή θ ε ι α.

Τι περιμένεις να ακούσεις, όταν εξαντλείς το όνειρο σε αναλύσεις;

Ξεκόλλα λοιπόν ,η ζωή η αληθινή δεν είναι στη θέα ενός ιστολόγιου σε ωραίες εικόνες ,σε υψηλές θεολογίες  ή στους ειδικούς τους πολλούς,  που έχουν χάσει την μπάλα ,η  Ζωή είναι αλλού!

Κύριε Ιησού χριστέ ελεήσον ημάς και τον κόσμο σου !

Χιλιάδες, μυριάδες φορές  ..

Πώς και πυρ υπάρχεις βλύζον,

πώς και ύδωρ είς δροσίζον,

πώς και καίεις και γλυκαίνεις,

πώς φθοράν εξαφανίζεις;

Πώς θεούς ποιείς ανθρώπους,

πώς το σκότος φως εργάζη,

πώς ανάγεις εκ του άδου,

πώς θνητούς εξαφθαρτίζεις;

Πώς προς φως το σκότος έλκεις,

πώς την νύκτα περιδράσση,

πώς καρδίαν περιλάμπεις,

πώς με όλον μεταβάλλεις;

Πώς ενούσαι τοις ανθρώποις,

πώς υιούς Θεού εργάζη,

πώς εκκαίεις σου τω πόθω,

πώς τιτρώσκεις άνευ ξίφους;

Ευχή Μυστική του Αγ. Συμεών του Νέου Θεολόγου  μέσω της οποίας επικαλείται το Πνεύμα το Άγιον ο Αυτό προορών. 

Έλα, το φως το αληθινό, έλα, η αιώνια ζωή,
έλα, το απόκρυφο μυστήριο, ο ανώνυμος θησαυρός,
το ανεκφώνητο πράγμα, το ακατανόητο πρόσωπο,
η παντοτινή αγαλλίαση, το ανέσπερο φως,
έλα, η αληθινή προσδοκία αυτών που μέλλουν να σωθούν.
Έλα, των πεσμένων η έγερση, έλα, των νεκρών η ανάσταση.
Έλα, Δυνατέ, που δημιουργείς,
μεταπλάθεις κι αλλοιώνεις τα πάντα με μόνη τη θέλησή σου!
Έλα, αόρατε, ανέγγιχτε κι αψηλάφητε.
Έλα, συ που μένεις πάντα αμετακίνητος,
μα κάθε στιγμή μετακινείσαι ολόκληρος,
για να 'ρθεις σε μας, που κειτόμαστε στον άδη,
ο υπεράνω πάντων των ουρανών.
Έλα, πολυπόθητο και πολυθρύλητο όνομα,
που όμως αδυνατούμε να περιγράψουμε τι ήσουν ακριβώς,
ή να γνωρίσουμε την ουσία και τις ιδιότητές σου.
Έλα, παντοτινή χαρά, έλα, αμαράντινο στεφάνι,
έλα, πορφύρα του μεγάλου Θεού και βασιλιά μας.
Έλα, κρυστάλλινη ζώνη διαμαντοστόλιστη,
έλα, απλησίαστο υπόδημα,
έλα βασιλική αλουργίδα κι όντως αυτοκρατορική δεξιά!
Έλα, συ που πόθησε και ποθεί η ταλαίπωρή μου ψυχή,
έλα, συ ο Μόνος προς εμένα τον μόνο γιατί, καθώς βλέπεις είμαι μόνος!…
Έλα, συ που με ξεχώρισες απ' όλα
και μ' έκανες μοναδικό πάνω στη γη.
Έλα, συ που έγινες ο πόθος της ψυχής μου
και μ' αξίωσες να σε ποθήσω τον απρόσιτο παντελώς!
Έλα, πνοή μου και ζωή,
έλα της ταπεινής μου ψυχής παρηγοριά,
έλα, χαρά και δόξα μου κι' ατέλειωτη τρυφή.

Τσελεγγίδης: Εμείς παραμένουμε στην Εκκλησία και όχι σε σχίμα!

Παραθέτουμε ἀπομαγνητοφωνημένο ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν συνέντευξη ποὺ μᾶς εἶχε παραχωρήσει ὁ δογματολόγος καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης, σχετικὰ μὲ τὶς δογματικές του διαφωνίες γιὰ τὴν «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο τῆς Κρήτης».

Ἐρώτημα:

Ἂν τελικὰ
ἐγκριθεῖ τὸ κείμενο γιὰ τὶς σχέσεις μὲ τοὺς ἑτεροδόξους ἀπὸ τὴ «Μεγάλη
Σύνοδο» χωρὶς σοβαρὲς ἀλλαγές, τί θὰ πρέπει νὰ γίνει ἔπειτα; Ποιὰ θὰ
πρέπει νὰ εἶναι, ἡ ἐνδεδειγμένη ἀντίδραση (ἱεραρχῶν καὶ ἁπλῶν πιστῶν)
στὴν περίπτωση αὐτή;

Ἀπάντηση:

Ἐμεῖς
παραμένουμε στὴν Ἐκκλησία, θὰ κάνουμε αὐτὸ ποὺ ἔκαναν οἱ πιστοὶ στὸ
πρόσωπο κάποιων συγκεκριμένων Ἁγίων, τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ ὁ
ὁποῖος καὶ μόνον αὐτὸς δὲν εἶχε πνευματικὸ πρόβλημα στέγασης δηλαδὴ
ἐκκλησιαστικῆς ἐπειδὴ διαφωνοῦσε μὲ ὅλη τὴν Ὀρθόδοξη ἀνατολή, μὲ ὅλους
τούς πατριάρχες τῆς ἀνατολῆς καὶ ὅλους τούς ἐπισκόπους καὶ τὸν ἴδιο τὸν
αὐτοκράτορα. Ἁπλῶς ἔμεινε στὴν Ἐκκλησία ἀσυμβίβαστος μὲ μία αἱρετικὴ
διδασκαλία ποὺ ἦταν τοῦ μονοθελητισμοῦ καὶ μονοενεργητισμοῦ. Τὸ ἴδιο
πράγμα ἔκανε καὶ ὁ...

Ἅγιος Μάρκος ὁ
Εὐγενικὸς γιὰ νὰ μείνω ἐνδεικτικὰ μόνο σ΄ αὐτόν, δὲν ὑπέγραψε τὰ
πρακτικὰ τῆς ψευδο-Συνόδου Φερράρας - Φλορεντίας, μόνος αὐτός. Καὶ μόνος
αὐτὸς ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ τὴ συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας ὅτι ἔπραξε ὀρθά, μόνος
αὐτὸς ἀνεγνωρίσθη Ἅγιος καὶ ὄχι οἱ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν. Δηλαδή,
δὲν μποροῦν νὰ μᾶς θέτουν τέτοια ἐρωτήματα – διλήματα. 

Ἐμεῖς δὲν
πρόκειται σὲ καμμία περίπτωση νὰ δημιουργήσουμε σχίσματα, γιατί ἁπλῶς
μένουμε στὴν Ἐκκλησία. Αὐτοὶ ποὺ εἰσηγοῦνται αὐτὰ καὶ ψηφίζουν πράγματα
ἀντίθετα μὲ τὶς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, νὰ σκεφτοῦν ὅτι τὰ
σχίσματα αὐτοὺς ἀφοροῦν τοὺς ἰδίους, ἀνεξάρτητα ἂν αὐτοὶ εἶναι πολλοί.
Καὶ σᾶς θυμίζω μὲ ἕνα ἀκραῖο παράδειγμα, τὸν Προτεσταντισμὸ καὶ τὸν
Ρωμαιοκαθολικισμὸ σήμερα. Ἀριθμητικὰ ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι εἴμαστε γύρω στὰ
500 ἑκατομμύρια.Ἕνα δὶς καὶ κάτι εἶναι οἱ Ρωμαιοκαθολικοὶ καὶ γύρω στὰ
300 ἑκατομμύρια εἶναι οἱ προτεστάντες. Αὐτὸ δὲν σημαίνει τίποτε ἀπὸ
πλευρᾶς ὀρθότητος, ἀπὸ πλευρᾶς ψυχολογικῆς ἂν θέλετε ἰσοῤῥοπίας κτλ. Δὲν
ἔχει σημασία πόσοι εἶναι στὴν αἵρεση, ἂν εἶναι πολλοὶ ἢ λίγοι. Ἐμεῖς
μένουμε στὴν Ἐκκλησία!

orthodoxia-ellhnismos.